Foo Fighters - But Here We Are (2023)

Foo fighters is voor mij altijd de band geweest met twee achtereenvolgende prachtige albums en vervolgens een paar goede nummers verdeeld over verscheidene cd's. Een album bleef mij niet meer bekoren tot dit nieuwe album....er zit m.i. meer diversiteit in en nummers als The Teacher maken het tot een album dat op repeat staat......

Geen verrassingen, afgezien van het avontuurlijke, tien minuten durende The Teacher, tevens het beste nummer van het album. De rest van het songmateriaal is aangenaam en vlot genoeg, met veel persoonlijke teksten waarin het het heengaan van drummer Taylor Hawkins en de moeder van zanger Dave Grohl verwerkt wordt. Productioneel klinkt het album iets toegankelijker dan de vorige paar wapenfeiten.

Foo Fighters, een iconische Amerikaanse rockband, heeft met hun album "But Here We Are" uit 2023 wederom hun stempeltje gedrukt op de muziekwereld. Deze formatie, geleid door de charismatische Dave Grohl, heeft een rijke geschiedenis vol memorabele nummers en legendarische optredens. Hun muziek wordt vaak gekenmerkt door een combinatie van rauwe energie, emotionele diepgang en krachtige gitaarlijnen. Dit album is een emotionele en muzikale reis die de luisteraar meeneemt door de verschillende facetten van verlies, rouw en uiteindelijk acceptatie. Een eerbetoon aan de toen recent overleden drummer Taylor Hawkins. In deze recensie zal ik de nummers van het album stuk voor stuk bespreken en mijn persoonlijke ervaringen en inzichten delen.

Het album "But Here We Are" opent met “Rescued” een explosieve track die meteen de toon zet voor de rest van de plaat. Vanaf het eerste nummer voel je de intensiteit en passie die kenmerkend zijn voor de Foo Fighters. Grohl's stem klinkt krachtig en vol emotie, alsof hij elke noot en elk woord met hart en ziel brengt. De gitaren zijn rauw en onmiskenbaar, met riffs die zich in je hoofd nestelen en niet meer loslaten.

Vervolgens krijgen we "Under You", dat de energieke toon voortzet. De melodie is pakkend en blijft in je hoofd hangen. Het is een fijn nummer dat de kracht en dynamiek van de band perfect weergeeft.

"Hearing Voices" biedt een iets meer ingetogen benadering. De scherpe randjes zijn wat afgevlakt, maar de melodie blijft sterk en meeslepend. Dit nummer voelt als een reflectieve pauze na de energieke start van het album.

De titelsong "But Here We Are" is zonder twijfel een van de hoogtepunten van het album. Het is rauw en ongepolijst, met een eerlijkheid die diep raakt. Dit nummer is een cathartische uiting van emoties en laat de luisteraar niet onberoerd.

Met "The Glass" neemt de intensiteit wat af. Het is een minder stevig nummer, maar nog steeds de moeite waard. Het biedt een moment van reflectie en introspectie, iets dat goed past binnen het geheel van het album.

"Nothing at All" is mijn persoonlijke favoriet. Dit nummer belichaamt de essentie van de Foo Fighters: stevig, rauw en compromisloos. Het is een anthem dat de luisteraar doet opveren en meezingen.

"Show Me How" is iets te mainstream voor mijn smaak. Het valt een beetje tegen in vergelijking met de andere nummers op het album. Toch heeft het zijn mooie momenten, vooral door de bijdragen van de zangeres die het nummer een extra dimensie geeft.

"Beyond Me" volgt eveneens als een mildere track, maar wel met veel meer bite dan "Show Me How". Het is een aangename verrassing en toont de veelzijdigheid van de band.

"The Teacher" is een meesterwerk van 10 minuten. Het begint ingetogen, bijna contemplatief, en bouwt dan op naar stevige passages vol variatie. Dit nummer is een emotionele achtbaan en een perfecte samenvatting van de thematiek van het album.

Het album sluit af met "Rest", een ingetogen en eerbiedig eerbetoon aan de recent overleden drummer. Het is een serene en respectvolle afsluiting van een intens album, waarbij de luisteraar wordt achtergelaten met een gevoel van afsluiting en rust.

"But Here We Are" is een indrukwekkend en emotioneel geladen album dat de veelzijdigheid en diepgang van de Foo Fighters perfect weergeeft. Elk nummer draagt bij aan het overkoepelende verhaal van verlies en acceptatie, en de muzikale reis is een die ik nog vaak zal herbeleven.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl