Voyager - Fearless in Love (2023)

Het is en blijft toch wel een aparte metalband, deze Voyager. En met name hoe de band - ontzettend kwiek en vakkundig - synthpop, progressieve metal en nog een aantal nieuwerwetse geluiden weet te combineren tot een woest aantrekkelijk geheel. Ik krijg de indruk dat het er progressiever, misschien zelfs wat ruiger aan toe gaat en dit in combinatie met betere songs dan op voorganger Colours in the Sun. En ja... dat mooie contrast is gelukkig ook gebleven: de heldere, hemelse zangpartijen van Daniel Estrin met zijn vrolijke, knalrode keytar in de aanslag.

En toch gaat Fearless in Love, hoe lekker deze plaat ook klinkt, het album Ghost Mile uit 2017 vooralsnog niet overtreffen, maar de nieuwste Voyager raast in elk geval met het grootste gemak enkele van zijn voorgangers voorbij.

Kortom, dit is wederom een Voyager album om helemaal blij van te worden. Ook zeer aan te bevelen voor feesten en partijen.

Voyager blijft gewoon heel erg leuk!

Onderhoudend album met uitsluitend single-kandidaten (en natuurlijk met de songfestivalhit Promise), wat direct ook een beetje het probleem is. Nergens gaat de band wat meer de diepte in; het blijft allemaal erg vlak en veilig, hoe vakkundig het songmateriaal ook in elkaar steekt. Gelukkig geeft het lekker zware gitaarwerk net voldoende tegengas om de boel acceptabel te houden.