Alison Moyet - Alf (1984)

zeker een mooie stem maar vaak niet mijn smaak. 3 tracks op dit album zijn juweeltjes:
for you only
all cried out
love ressurection

rest vind ik zeer matig, maar vanwege deze 3: 3,5 sterretjes

Goed nieuws: dit album komt over een maand uit in een 2-disc Deluxe versie. Het reguliere album op disc 1 en op de tweede disc staan deze nummers:
1. Love Resurrection (U.S. Long Version; 2016 - Remaster)
2. All Cried Out (The Remix; 2016 - Remaster)
3. Invisible (Extended Version; 2016 - Remaster)
4. For You Only (Extended New Version; 2016 - Remaster)
5. Love Resurrection (Love Injected Mix; 2016 - Remaster)
6. Baby I Do (2016 - Remaster)
7. Invisible (Transparent Mix; 2016 - Remaster)
8. Hitch Hike
9. For You Only (New Version)
10. That Ole Devil Called Love (Remastered Version)
11. Don't Burn Down The Bridge (2016 - Remaster)
12. That Ole Devil Called Love (Jazz Version; 2016 - Remaster)
13. Don't Burn Down The Bridge (Extended Version; 2016 - Remaster)
14. Twisting The Knife (Recorded Live At The Dominion Theatre, London, 1985)
15. That Ole Devil Called Love (Recorded Live At The Dominion Theatre, London, 1985)

Voor mij voldoende reden om eindelijk dit album aan te schaffen. Ik had dit tot nu toe niet gedaan, omdat ik al jaren wacht op een remaster met extra tracks. En dat nu dus gebeuren. Ook de andere solo albums van Alison Moyet gaan verschijnen in een Deluxe uitvoering.

Ondertussen liggen ze in de winkels en zijn de bonustracks overal toegevoegd.

Laatst bij de kringloop gekocht (zonder bonustracks ) om weer eens opnieuw kennis te maken met "Alf". Ik had dit album vruggah op cassettebandje staan maar die is al weer lang verdwenen. Het eerste nummer, Love Resurrection, klinkt al gelijk weer lekker. Daarna kakt het wat in tot All Cried Out begint. Wat een prijsnummer is dit toch in deze albumversie.
Daarna zakt het weer wat weg tot het laatste nummer Where Hides Sleep, een track die ook zomaar op Yazoo's Upstairs at Eric's had kunnen staan.

Al met al wat gemengde gevoelens over dit album. De drie genoemde tracks zijn helemaal goed, de andere nummers zijn zeker niet slecht maar missen wat bezieling ondanks de soulvolle stem van Moyet. De combinatie met Vince Clarke (Yazoo) is wat mij betreft beter gelukt.

Geen verkeerd debuutalbum, maar ook niet meer waard dan een 3,5. Het zou nog even duur voor Alison echt los zou gaan en haar eerste écht interessante plaat zou afleveren (het geweldige Hoodoo; 1991).

Mooiste nummers op deze plaat:

Love Ressurection
For You Only
All Cried Ou

Typisch voorbeeld van een plaat die gezien het behaalde niveau extreem goed verkocht in Nederland en waarbij je achteraf afvraagt hoe dat mogelijk is geweest. Dit kan worden toegevoegd aan bijvoorbeeld het materiaal dat Mariah Carey en Tina Turner hebben uitgegeven. Het is miljoenen malen verkocht maar nooit zie het terug in overzichtslijsten van kenners en publiek waarbij de waardering wordt gemeten. De singles die destijds zijn uitgebracht zijn prima.

Ja, je vindt deze plaat nog met enige regelmaat terug in de kringloopwinkels en op rommelmarkten. Dat onderstreept wat mij ook nog bijstaat uit de jaren tachtig: dat dit een extreem goed verkopende LP was destijds, die zich kon meten met jaren tachtig-blockbusters als Graceland, Can't slow down, Born in the USA en Private dancer.
Ik heb het even opgezocht: het album stond niet minder dan 75 weken in de Nederlandse LP top 50 en was de best verkochte plaat van 1985, hoewel hij nooit hoger kwam dan de vijfde plaats.

Dat is verbazingwekkend, temeer daar het hier geen artieste van wereldformaat betreft (in commerciële zin dan, want ik vind Alison een uitstekende zangeres) en de twee hitjes van het album haalden ook geen bijzonder hoge noteringen.
Als ik de tijdlijn volg die ik terugvind in mijn Hitdossier, dan zie ik dat Love resurrection in augustus '84 enkele weken in de hitparade stond en dat All cried out pas bijna een jaar later binnenkwam. Het album kwam in november '84 binnen, dus het 'succes' van de eerste single was toen al uitgewerkt. Invisible was de derde single van het album, maar die wist geen potten te breken, haalde zelfs de tipparade niet.

Maar wat er in die tussentijd wel gebeurde is dat Alison Moyet in maart '85 een losse single uitbracht: haar versie van de jazzklassieker That ole devil called love, en dat werd wel een dikke top 10 hit. En ze maakte in juli 1985 grote indruk tijdens Live Aid, waar ze onder meer samen met Paul Young een duet zong. Dat verhoogde haar reputatie als een van de beste zangeressen van dat moment, en omdat ook half Nederland naar die live-uitzending in het Wembley-stadion keek, vermoed ik dat dat grote invloed heeft gehad op de verkoopcijfers.

'Alf' bleef veruit haar grootste verkoopsucces, en misschien ook haar meest commerciële plaat. Gladjes geproduceerd door het duo Jolley/Swain, ook bekend van Imagination het het album True van Spandau Ballet. Niet opzienbarend, maar wel kwaliteitspop, op maat gesneden voor een groot publiek. De singles zijn goed, maar mijn sterretjes staan toch bij twee albumtracks: Where hides sleep en For you only.

Prima album, typisch jaren '80, met als mijn persoonlijke favorieten Where hides sleep, All cried out en Love resurrection (in die volgorde).