Neal Morse - The Dreamer (2023)

Geen Portnoy achter de drumkit?

Dit is geen Neal Morse Band project, waar Mike wel in zit. Ligt meer in lijn met de musical Jesus Christ The Exorcist uit 2019, waar Mike ook niet op drumde. Beide uitgegeven via het Frontiers label.

Meer info: Neal Morse – The Dreamer – Joseph: Part One – Radiant Records - nealmorse.com

Een conceptalbum over Jozef. Neal Morse zorgt voor een muzikale vertaling van dit Bijbelse verhaal. Smaakvol gedaan. Ook erg herkenbaar Neal Morse. De klassiek opgezette progressieve rock is vergelijkbaar met zijn andere werk. De opbouw van de nummers, de breaks en de stijl zijn typisch Morse. Daar tegenover staat dat er een bataljon aan gastmuzikanten opduikt die The Dreamer, Joseph: Part One meer dan interessant maakt. Complete recensie is te vinden op: Neal Morse – The Dreamer, Joseph: Part One - Rockportaal.nl

Aanvankelijk heb ik, na wat fragmenten te hebben gehoord, dit album een beetje links laten liggen. Typisch Neal Morse, zonder de kwaliteit van NMB, was de conclusie. Maar zoals zo vaak bij mij, als het om Neal's muziek gaat, ben ik toch bezweken voor de onmiskenbare kwaliteiten in zijn werk.

Inmiddels heb ik zoveel van Neal gehoord, en heeft hij zo'n herkenbare stijl van componeren, dat het lastig is om de toegevoegde waarde in nieuwe muziek te herkennen. Toch heeft The Dreamer toegevoegde waarde in de uitpuilende discografie van Morse. De muziek klinkt hier - voor Morse-begrippen - wat lichtvoetiger en dankzij de vele gastrollen is de afwisseling op dit album groot. En, niet onbelangrijk, de nummers zitten goed in elkaar.

Hoogtepunten zijn voor mij Gold Dust City, Ultraviolet Dreams, Heaven In Charge Of Hell en Why Have You Forsaken Me, maar op Slave Boy na zijn alle nummers eigenlijk uitstekend. Derhalve 4 sterren.

Op basis van de vrijgegeven nummers en gezien de gastmuzikanten/zangers/zangeressen, had ik van tevoren gedacht dat we hier met een musical a la "Jesus Christ: The Exorcist" te maken hadden. Dit is slechts ten dele juist. Ik vind het erg lijken op een kruising tussen die musical en "Sola Gratia" (wat het eerste prog solo album was sinds "Momentum" en waar de Neal Morse Band enkel als gastartiesten meespeelden).
Dit album heeft dus ook gast zangers/zangeressen (een heel stel heeft ook bij JC:TE gezongen) maar heeft veel minder dat musical gevoel wat ik bij JC:TE had en juist weer wat meer een progrock sound.

Dit album heeft geen Mike Portnoy, maar Eric Gilette op sommige ('proggier') nummers en Gabe Klein op een aantal andere nummers.
Het is een goed album. Niet zijn beste, maar dat had ik ook niet verwacht. Het is een beetje alsof Neal niet zo goed wist welke kant ie hiermee op wilde: een musical of een (prog) rock album. Het zit er een beetje tussenin.
Mijn favoriete nummers zijn het poprock-achtige 'A Million Miles Away', het heerlijke bluesy 'Gold Dust City' en dan nog de rocker 'Ultraviolet Dreams' en meezinger 'Heaven In Charge Of Hell'.

Oh ja, wat ik wel jammer vind is dat er voor gekozen is om het album in twee delen te knippen. Ik snap dat niet zo goed. Neal Morse heeft toch eerder al meerdere dubbelalbums uitgebracht. Waarom nu ineens twee enkele albums? Nou ja... Ik kijk in ieder geval wel uit naar deel twee.

Om maar eens antwoord te geven op mijn eigen vraag:
Ik begrijp nu wat beter waarom er voor twee albums is gekozen. Ik heb beide albums nu achter elkaar in een Spotify playlist gezet. Dat levert een 140 minuten durend album op! Best pittig!

Dat zou zijn langste dubbelalbum zijn geworden. Zo'n slordige twintig minuten langer dan Testimony, tot nu toe recordhouder met 123 minuten. Gemiddeld zijn zijn dubbelalbums tussen de 100 en 110 minuten (zeg maar 50-55 minuten per schijf).

Inderdaad, twee schijfjes van 70 minuten is voor een gemiddelde luisteraar wellicht een hele zit. (Maar voor de Neal Morse fan is dat vast wel te doen! )

Ik zie uit naar een integrale live uitvoering, compleet met kostuums en decor! Dat zit er hopelijk toch wel aan te komen?!

Dat zit er zeker aan te komen.. Op 15 en 16 november staat het Morsefest circus wederom in de Boerderij te Zoetermeer en zullen beide albums (en meer) over 2 avonden integraal gespeeld gaan worden. Helaas kan ik er deze keer niet bij zijn maar ik verwacht dat er ongetwijfeld wel een live release gaat komen van dit alles.