Kerry Livgren - Prime Mover II (1998)

In 1997 begon ex-Kansaslid Kerry Livgren een nieuw hoofdstuk in zijn solocarrière, die in 1984 was gestart met de vorming van de groep AD: hij begon zijn label Numavox. Dit gebruikte hij niet alleen voor nieuw werk, ook bewerkte hij albums van AD. Dit omdat hij ontevreden was met de jaren '80-geluiden. In 1997 verscheen volgens dit concept Reconstructions (Reconstructed), een jaar later gevolgd door Prime Mover II.

Waren de albumhoezen bij AD zichtbaar het sluitstuk van het budget, bij dit deel II lijkt het erop dat hij via het kersverse internet een hoes te koos of construeerde. Dit met een collage van een hand die in het universum reikt.
Omdat één van de twee oorspronkelijke two-inch mastertapes te beschadigd was om te kunnen gebruiken, was Livgren gedwongen om het meeste werk opnieuw op te nemen. Hij zal niet rouwig zijn geweest: de oorspronkelijke versie was zijn minst favoriete product, schrijft hij in het boekje. Slechts sommige zangpartijen en gitaarsolo's komen van het originele Prime Mover.
Het meest ontevreden was hij over de drumcomputer op het origineel: "What were we thinking in 1988?" De drumpartijen speelde hij nu zelf in op echte drums, net als gitaren, toetsen en bas. Warren Ham was zanger en bespeelde mondharmonica en de schaars hoorbare blaasinstrumenten. Net als de tweede versie van Reconstructions werd ook hier de trackvolgorde door elkaar gehusseld en bovendien kwamen er vier nieuwe nummers bij.

"This time I think we got it right", schreef hij terecht. Met de daarop volgende uitleg per nummer over de veranderingen ten opzichte van de originele opnamen, gevolgd door de teksten, is het boekje bovendien zeer informatief. Zo blijkt de instrumentale opener Out of Opus gebaseerd op het middendeel van Portrait II, dat volgens Livgren nu eigenlijk Portrait III zou moeten heten.
Uit zijn dagen met Kansas covert hij nogmaals een nummer, deze keer Fair Exchange, oorspronkelijk op Vinyl Confessions (1982) te vinden. Dit mede vanwege de vertolking door Ham, die indertijd met dit nummer auditie deed bij Kansas, maar werd gepasseerd door John Elefante. Livgren was echter nog altijd gecharmeerd door diens invulling, meldt hij; reden om het opnieuw op te nemen.
Geheel nieuw ten opzichte van het origineel zijn eveneens Brave Hearts, klinkend als een dreigende bluesriff in de handen van filmcomponist Ennio Morricone, plus het uptempo Item 89 dat qua akkoordenprogressie aan het Kansas van de jaren '70 doet denken.

Intelligente melodieuze rock met symfonische trekjes. Een geslaagde opknapbeurt van het oorspronkelijke album, dat ik al 4 sterren gaf. Bij deze nog een halfje erbij, met de vermelding dat het luisteren met echte bas en drums direct goed aanvoelt, zonder dat je eerst koudwatervrees moet overwinnen vanwege de productie.

PS Eerst was er Prime Mover, toen dit Prime Mover II en in mei 2008 volgde een derde editie als Prime Mover (Redux). Te horen via Bandcamp.
Blijkens het verhaal erbij beschouwt hij de Reduxversie als de definitieve, waarbij hij uitgebreide uitleg geeft over het hoe en waarom.