Office Dog - Spiel (2024)

‘In The Red’ machtige song van deze jonge drie-koppige Nieuw-Zeelandse band. Hoor vooral nineteens rock echoes. In deze song hoor ik The Posies van weleer. In de andere single ‘Big air’ hoor ik dan weer het vroegere werk van The Strokes…

Deze gaat op de luisterlijst, lekker gruizige singles

Qua gitaarwerk gaat het richting Ulrika Spacek. En ja: dan ben ik automatisch al heel erg enthousiast. Klinkt als iets dat ik live ook graag zou willen zien.

Inderdaad back to the nineteens. Erg lekker plaatje.

Het Nieuw-Zeelandse Office Dog is zoveel meer dan de nieuwste gruizige indiepop belofte welke het mogelijk maakt om de jaren negentig te herbeleven. Office Dog krijgt al zeker tien jaar geleden in het brein van Kane Strang vorm, die in eerste instantie kleurrijke jaren tachtig georiënteerde new wave platen met een ritmisch psychedelisch sixties randje maakt. Toegankelijke luisterliedjes waarbij hij zich tekstueel behoorlijk behouden opstelt. De vrolijk gestemde songsmit transformeert langzaam in een grimmige beroepspessimist. Kane Strang groeit met de klimaat uitputting en pandemie twijfel op, welke een grijszilveren filteraura over zijn hedendaags werk legt. Deze grauwheid vraagt net iets teveel van de fragiele songwriter die dit verdriet niet meer alleen kan dragen.

Het samenstellen van een begeleidingsband is dan de juiste optie en door die gedeelde verantwoordelijkheid veranderd er zodanig veel dat het herziende bandsamenstelling zich tot Office Dog omdoopt. Met drummer Mitchell Innes en bassist Rassani Tolovaa aan zijn zijde vormt hij een stabiel supertrio. Niet dat hij hierdoor de wereld beter begrijpt, het helpt in ieder geval wel. Spiel verschijnt ruim zes jaar na het goed ontvangen Two Hearts and No Brain welke al in vroeg stadium door Written in Music wordt opgemerkt. Op die plaat is Rassani Tolovaa al present, Mitchell Innes is voornamelijk als tourmaatje aanwezig.

Office Dog, de bureaucratie van de volgzame individuen, de vastgeroeste kantoornerds welke heimelijk in hun dagdromen opgesloten zitten. Spiel plaatst zich prima tussen de herdefiniëring van de postpunk, grunge druilerigheid en de indierock tekortkomingen welke door gitaarnoise weggespoeld worden. Ze verleggen het accent dus naar de jaren negentig en voegen daar nog een dik besmeerde laag aan hedendaagse fuzz melancholica overheen. Het is dus bijzonder dat ze al voor het debuut het inspirerende tourverleden gebruiken om de nummers verder uit te werken. Spiel ademt ook iets van een reisverslag uit, een ontdekkingstocht langs onbekende plaatsen, onbekende jetlag stemmingen en onbekende invloeden die ze nog eigen moeten maken. De ziekmakende Tightropes plankenkoorts welke als een strop alle adem ontneemt, het opladen van een leeg gespeelde accu, elke avond opnieuw. Incasseren, en nog eens incasseren.

Wat geniet ik toch van het Kane Strang schrijverstalent. Heerlijk, dit is om te smullen! Ik ben net als de zanger een groot liefhebber van het veelvoudig gebruik van analyserende metaforen. Ze leggen de ziel van de song cryptisch poëtisch bloot, maar laten net genoeg ruimte open om deze verder in te vullen. We komen onszelf in het Shade spiegeldoolhof tegen en botsen hard tegen de werkelijkheid aan. Zoek je naar een bevrijdende uitgang of kies je juist voor die verdwalende rustgevende zekerheid. Aanvaarden we de toekomst of blijven we schaduwen van het verleden, onzichtbare vastklevende muurbloempjes.

Paradoxen, tegenstellingen afwegen. Zo ook in Antidote, waar die vergiftigende roes net zo gemakkelijk een zaligmakend effect oproept. Wegglijden in het niets, of juist van het niets iets maken. Diezelfde tegenstellende tegenstrijdigheden verwerkt Office Dog in de songs. In the Red, waar ligt de grens en wie bepaald die grens. Explosieve verstilling en geharde zachtheden. Methodisch werken volgens de baanbrekende alternatieve gitaar(punk)rock filosofie welke begin jaren negentig een ware cultuurschok veroorzaakt. Een laatste na dreunende aardverschuiving, de laatste heftige stuiptrekkingen om de eeuw mee uit te luiden. Het Gleam dynamietbommetje poetst alle twijfel en oneffenheden weg totdat er enkel een glanzende krachtbron overblijft.

Het stralende Warmer bijt zich stevig in het speelgenot vast, voedt zich door de transparantie van de aanwezigen, en schenkt die zielsverwanten een opwarmende suspensie terug. Het is de wederzijdse vreugde van het optreden als uitvoerder en ontvanger samen komen, zich mengen en tot een eenheid verenigen. Een unieke ervaring, gedocumenteerd in dat vastgestelde moment. Benevelde laaghangende Big Air smog romantiek met de nodige dreunende hedendaagse postpunk gekte. We surfen over euforische Pixies vloedgolven, liften mee met het Idles succes en lachen minachtend de The Strokes erfenis weg. Uiteindelijk teren deze allen op het geluk dat ze het winnende lot van de loterij zijn. Die status heeft Office Dog nog zeker niet, maar ze doen hard hun best.

Pas tegen het einde wordt de overwinnaarsmentaliteit zichtbaar. Cut the Ribbon ontketent zich als een navelstreng van die moederzekerheden. Loslaten en doorgroeien. Het optimisme ligt binnen handbereik. Een reddingsboei tegen het in de geluidsgolven wegzinken. In Hand in Hand de verenigde vasthoudendheid van het nieuwe nu toelaten. Zolang we in die The Crater leerkuil gevangen zitten ligt de winst net buiten handbereik. Spiel overstijgt nergens de gitaarrock hoogtepunten van eind vorige eeuw, maar is wel een aangename aanvulling.

Office Dog - Spiel | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Office Dog - Spiel - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Office Dog - Spiel
Ook weer eens toe aan zo’n rauwe en gruizige maar ook melodieuze gitaarplaat zonder poespas? De Nieuw-Zeelandse band Office Dog heeft hem met Spiel gemaakt en legt de lat vroeg in 2024 hoog

Spiel, het debuutalbum van de Nieuw-Zeelandse band Office Dog had maar een paar minuten nodig om me te overtuigen en sindsdien ben ik verslaafd aan dit album. Het is een album dat je met grote regelmaat mee terug neemt naar de rockmuziek uit de jaren 90, maar Spiel klinkt echt geen moment gedateerd. Office Dog is de band rond de Nieuw-Zeelandse muzikant Kane Strang, die niet alleen laat horen dat hij een uitstekend gitarist en een prima zanger is, maar ook een groot songwriter. Spiel staat vol met songs waar de liefhebber van gitaaralbums heel gelukkig van wordt en dat gevoel van geluk neemt alleen maar toe wanneer je dit album vaker hoort. Office Dog dus. Onthouden die naam.

Ook in Nieuw-Zeeland is het muziekjaar 2024 nu echt begonnen, want naast de opvallende release van Admiral Drowsy is er ook het debuutalbum van de Nieuw-Zeelandse band Office Dog. De band uit Auckland tekende voor dit debuutalbum een contract bij het legendarische Flying Nun Records, maar Spiel wordt ook direct wereldwijd uitgebracht door het eveneens aansprekende New West label. Er zijn de afgelopen week dan ook wereldwijd lovende woorden over het album te lezen en dat begrijp ik volledig. Spiel van Office Dog is namelijk een fantastische gitaarplaat, die naarmate je hem vaker hoort alleen maar beter wordt.

Centraal in de band staat zanger, gitarist en songwriter Kane Strang, die al een tijdje aan de weg timmerde als solomuzikant en minstens drie prima soloalbums maakte. Office Dog ontstond toen Kane Strang de drummer en de bassist waarmee hij toerde vroeg om een band te formeren, waarna Office Dog de studio indook met producer De Stevens (Marlin’s Dreaming). Spiel stond vervolgens in een vloek en een zucht op de band, wat een lekker ruw en energiek album oplevert.

Office Dog heeft op Spiel genoeg aan bas, drums, gitaar en zang, wat een heerlijk geluid zonder opsmuk oplevert. Het debuutalbum van de Nieuw-Zeelandse band verdient het predicaat indierock en het is indierock die zich stevig heeft laten beïnvloeden door alles wat in de jaren 90 werd gemaakt. Office Dog beperkt zich hierbij niet tot de indierock uit de jaren 90, maar kan ook uit de voeten met de lo-fi uit dit decennium en hier blijft het niet bij.

De muziek van het trio uit Auckland kan behoorlijk stevig zijn, maar de band neemt af en toe ook gas terug en klinkt dan opvallend melodieus en bij vlagen zelfs Beatlesque. Office Dog is niet vies van de hard-zacht dynamiek die in de jaren 90 zo vaak en met veel succes werd toegepast en het werkt nog steeds. Af en toe hoor ik wat van de briljante albums die de Amerikaanse band Buffalo Tom maakte, maar bij beluistering van Spiel komen veel meer namen boven drijven.

Office Dog klinkt wat minder eigenzinnig dan de meeste andere bands uit Nieuw-Zeeland, maar zo lang de songs zo goed zijn als op het debuutalbum van de band hoor je mij hier niet over klagen. Spiel bevat twaalf songs en ze zijn allemaal even lekker en even memorabel. Het gitaarwerk is lekker stevig en gruizig, de ritmesectie houdt de vaart er in en de zang heeft iets aangenaam dromerigs. Het komt allemaal samen in songs die je direct bij eerste beluistering in je hart sluit, want wat is Kane Strang en getalenteerde songwriter.

Spiel van Office Dog is eindelijk weer eens zo’n heerlijk compromisloze gitaarplaat, die ruwe klanken koppelt aan een flinke dosis energie, maar ook aan geweldige melodieën en aanstekelijke refreinen. Als dit album in de jaren 90 was verschenen was het ongetwijfeld uitgegroeid tot een klassieker of in ieder geval tot een zeer succesvol album, maar ook in het heden spreekt de muziek van Office Dog zeer tot de verbeelding.

Spiel is vooralsnog met afstand de beste gitaarplaat van 2024 en wat mij betreft heeft de Nieuw-Zeelandse band de lat bijzonder hoog gelegd. En vergeet na het beluisteren van Spiel van Office Dog ook vooral niet om eens te luisteren naar de wat psychedelischer klinkende soloalbums van Kane Strang, want ook die zijn geweldig. Het credo wat je van ver haalt is lekkerder gaat weer eens op. Erwin Zijleman

Afsluiter Spiel is toch wel echt een waanzinnig goed nummer. Dat invallen van die gruizige gitaren: kwijl! Sowieso heeft het album een paar hele sterke nummers, maar het niveau is helaas niet over het hele album zo hoog. Desalniettemin een hele fijne ontdekking, deze band. Fijn dat Mausie zijn scoutingapparaat ook aan de andere kant van de wereld draaiende heeft.