The Drums - Jonny (2023)

The Drums ben ik eeuwig dankbaar voor het schitterende Lets Go Surfing, een fantastisch nummer dat nooit of te nimmer gaat vervelen. Nadien is de band me nochtans wat kwijt geraakt. Hier en daar wel OK nummers, maar niets dat echt bleef hangen. Tot nu, zo blijkt.

Zeven nummers werden reeds gelost, allen weten ze te verrassen en bekoren. Het lijkt wel of Pierce en Graham een tweede adem gevonden hebben. Consequent wat de sound betreft en bijzonder aangenaam. I like it a lot. Ontzettend benieuwd dus naar de volledige plaat.

The Drums is een eenmansproject geworden: All songs written, performed, produced, engineered and mixed by Jonny Pierce. All Instruments played by Jonny Pierce.

En zelfs die blote bips: Art Direction by Jonny Pierce. Photography by Jonny Pierce. Die blote bips foto ging overigens vooraf door soortgelijke foto's bij singles Better en Obvious.

Het geboden? Zestien makkelijk in het gehoor liggende indie-liedjes. Pierce is openlijk gay dus dat horen we ook terug in de teksten. Mij doet het denken aan de vele indiepop albums als van King Charles, Mull Historial Society en noem ze maar op. Daarmee maak ik gelijk duidelijk dat het niet opzienbarend is allemaal, maar niks mis met frisse popliedjes die een alternatief randje hebben.

indiepop is er in veel varianten en meestal slechts een beperkte tijd houdbaar, omdat na een paar keer beluisteren het wel genoeg is. De grote uitzondering uit New York zijn The Drums. ‘Jonny’ is het 3de top-album onder die bandnaam, het debuut uit 2010 en Portamento uit 2011. 3 andere albums hebben die ranking niet gehaald en vergeten we nu even.
Wie zijn The drums eigenlijk. In de studio en op het podium totaal verschillend en ook nog in wisselende samenstellingen. De enige constante is Jonathan Pierce, dat is de Jonny van dit album, zodat wel duidelijk is dat dit eigenlijk een solo project is onder een bestaande bandnaam.
Met een zeer introspectieve inhoud, vol met kindertrauma's en innerlijke zoektochten. Zware kost dus, met als tegenwicht wel verrassende muzikale ideeen. Dacht eerst dat 50 minuten te lang zij zijn, maar dat blijkt nergens. 'Better' is perfect voorbeeld, met een terugkeer naar de surfsound van het titelloze debuut. De sprankelende gitaren en electro drums vormen de achtergrond van R&B songs, soms met een house-sound, of een duet-ballad met zichzelf. Wat ik fijn vind is dat het altijd ergens schuurt, samen met de naakte kwetsbaarheid in tekst een huiskamer snapshots. Fijne worp dus.

Voor zij die nog niet op de hoogte waren: Er is nu ook een deluxe-versie van deze plaat met 5 nieuwe songs. The Impossible is de nieuwste single daaruit.