The Kids - The Kids (1978)

Deze plaat kan moeiteloos de vergelijking doorstaan met het beste van The Damned, Sex Pistols, The Clash of The Ramones. Lekker hard en snel gespeeld met hier en daar zowaar zelfs een betekenisvolle tekst. Fascist Cops is een waar meesterwerk.
5 sterren dan ook dikverdiend!

Ik sluit me hier geheel bij aan, dankzij deze schijf naast een metal, new wave liefhebber ook een beetje veel Punk geworden, een blijfertje samen met zijn opvolger ''Naughty Boys''

De beste belgische punkplaat ooit!!!

Gemaakt in 'the heat of the moment'. Pure nostalgie die nog altijd stijf staat van de adrenaline. Trotse eigenaar van dit stukje vinyl. En pas achteraf gehoord dat de hoesfoto door een dierbare vriend is genomen.

De 3de LP die ik ooit kocht en zowel toen als nu (nog steeds) een knaller. Gewoonweg lekkere "1 2 3 lets go" (punk)rock&roll. De energie spat er nog vanaf. Voel me onmiddelijk een (heel) aantal jaren jonger waneer ik deze opleg. En stil blijven ziten kan ik ook niet.

meesterwerkje van Mariman en Co, ze spelen nu nog steeds hun punkrepertoire en nog steeds met dezelfde gedrevenheid als in hun begin dagen. Beste band uit A

Op reis door new wave keer ik terug naar 1978. De exacte verschijningsmaand van dit debuut van The Kids kon ik niet vinden; wél dat de opvolger in hetzelfde 1978 verscheen, maar dan acht maanden later. Ik houd het er daarom op dat debuut The Kids medio maart verscheen.

Belangrijker is dat hier knallende punk klinkt in ongepolijste lo-fi productie. Korte nummers, in een dikke 28 minuten komen er twaalf voorbij. En dat gewoon uit Antwerpen, in niets onderdoend voor hun Britse collega's met in de gelederen de dan veertienjarige bassist Danny De Haes, drummer Eddy De Haes en frontman Ludo Mariman.
Fascist Cops groeide uit tot een cultklassieker, net even wat lekkerder vind ik Do You Love the Nazis. Fijn is ook Old D.J.'s met z'n vinnige schreeuwzang en eerlijk de tekst van slotlied Money Is All I Need. Regelmatig kan in Marimans riffs oerrock 'n' roll worden herkend, alsof Chuck Berry's gitaarpartijen liefdevol door de gehaktmolen zijn gehaald en opgevoerd.

Indertijd verscheen de plaat via Philips, maar ook in Italië was via Fonit Cetra een uitgave. In 2007 volgde een Noord-Amerikaanse vinyluitgave met bonussen en in 2021 verscheen een cd-editie met eveneens veertien nummers.
Enne... vergis ik me of is deze Danny De Haes dezelfde als de striptekenaar? Iemand die meer weet?

Mijn reis door new wave vervolgt. Het vorige station was Wave (1979) van de Patti Smith Group, ik vervolg bij de tweede van The Kids, die medio november 1978 verscheen.