Leonard Cohen - Songs from a Room (1969)

Misschien is het wel tekenend dat hier nog geen berichten staan. Klinkt prima, maar riekt wel erg naar zelfplagiaat. En dan is ie toch op alle fronten minder dan Songs of... Voor straf 3*

Ik vind de sfeer op deze plaat toch anders dan die op het debuut. Hier is het veel grimmiger, donker en ingetogener. En 'The Partisan' is misschien wel Cohen's beste nummer.

jammer dat hij the partisan zelf niet geschreven heeft dan

Oh dat wist ik niet. Wie schreef het dan wel?

Bij mij staat heel duidelijk op de hoes..

Anna Marly - Hy Zaret

Ik heb de hoes niet bij de hand hier

Leonard leerde the partisan spelen op z'n 15de en leerde dat van een 17 jarige vriend. Dan zongen zij elke ochtend samen, voor ze moesten werken op het kamp in Quebec, waar ze allebei zaten. Dat moet dus in ongveer 1949 geweest zijn. Het nummer zelf zal dus (vooral op de teskt lettend) uit de de 2de wereld oorlog stammen. Hierbij is het mooi om te weten dat Leonard Cohen zelf joods is.

zoals hij er zelf over zei: I developed the curious notion that the nazi's were overthrown by music.

Indeed een mooie omschrijving van de sfeer op deze tweede plaat van Leonard Cohen. Mooiste nummer vind ik 'Story of Isaac'. 'Tonight will be Fine' vond ik een nietszeggend nummer, totdat ik Teddy Thompson's versie hoorde op 'I'm your Man', de soundtrack wel te verstaan.

The Partisan...

Iets soberder dan zijn voorganger 'Songs From Leonard Cohen', die ik net iets fraaier gearrangeerd en ingekleurd (koortjes, instrumentatie) vond. Deze plaat is iets vlakker, maar verschillende fijne nummers bieden nog steeds voldoende luisterplezier.

Track 3 lijkt inderdaad wel heel sprekend op So Long Marianne...

Maar toch, alleen al de aanwezigheid van The Story Of Isaac en The Partisan maakt dit tot een mooie plaat.

Niemand heeft het hier over 'Seems So Long Ago, Nancy'. Misschien wel mijn favoriete Cohen-nummer met een grimmige, haast pijnlijke tekst. Niet zo goed als voorganger "Songs Of Leonard Cohen" of opvolger "Songs Of Love And Hate", maar het komt zeker dicht in de buurt.

Hoorde The Partisan in The Escapist, film die binnenkort in Nederland komt geloof ik. Vond het een erg mooi nummer.

Dit album is soberder in opzet qua sfeer en instrumentatie. Blijkbaar was dit ook de bedoeling na zijn sterke debuut. De intentie om met minimale middelen, de kracht van zijn teksten en de wat duistere/bijbelse sfeer meer naar voren te laten komen, is m.i wel geslaagd. Hier en daar hebben sommige 'songs' wel de neiging, door het repetitieve element erin, om wel heel erg op elkaar te gaan lijken. A bunch of Lonesome Heroes en The Old Revolution bijv. hebben de geest van So Long Marianne over zich heen waaien.
Daarentegen heeft het met Bird on the Wire een hemelse start. Wat een prachtig nummer is dat toch. Zeer sterk en m.i het mooiste van het album. Story of Isaac wordt gebracht zoals Leonard -ik kan verdomd goed declameren- Cohen dat doet.
Het album pretendeerd ook geen muzikaal album te zijn, maar een album vol met gedichten van een poeet die het op muziek heeft gezet. Das effe wennen, maar het heeft het wel in zich, om zich te ontvouwen als misschien een van mijn favoriete albums van hem.
De 'songs' tonen zich niet meteen aan je, zoals Bird on the Wire dat meer doet, maar hebben de neiging om zich langzaam op je ziel te nestelen. Met verder ook het prachtige nummer You know who i am. Waarvan ik de bonustrack nog mooier vind zelfs. Liefdesnummers met een twist, een beetje vreemd maar wel lekker. Dat hoor ik graag van hem. De keuze van de producer die voorheen gewerkt had met o.a Bob Dylan en Johnny Cash is denk ik geen slechte keuze geweest.
Voor nu 4*, maar ik sluit verdere ophoging niet uit.

Meerdere malen mijn oren laten strelen, maar denk dat 4* een mooie waardering vanuit mijn kant is, voor dit album. Ben toch van mening dat A bunch of Lonesome Heroes en The Old Revolution muzikaal gezien, teveel hangen op bekende thema's en een beetje voort slepen. Maar met Bird on the Wire/Story of Isaac/The Partisan en idd. Seems So Long Ago, Nancy, dat zelfs een beetje het Berlin gevoel van Lou Reed over zich heeft en een van mijn favorieten You know who i am. Bevat het genoeg moois. Lady Midnight en Tonight will be fine, sluiten het geheel prima af.

De sfeer is hier toch wat donkerder, de kantjes zijn wat scherper, maar kan toch niet tippen aan zijn debuut. De lyrics zijn natuurlijk weer dik in orde, maar van deze dichter kan je moeilijk anders verwachten.

'The Partisan' en 'Story Of Isaac' konden me het meest bekoren.

3.5 sterren

Tom Barman van Deus moet 'Story of Isaac' ook een warm hart toedragen, getuige het 'lenen' van een zin uit dit nummer op een van de zijne op 'The Ideal Crash'.

Rillingen bij The Butcher en The Story of Isaac.
Ik moet me zelf altijd weer oprichten na de muziek van Cohen, maar oh wat voelt dat goed.

Logische tussenstop tussen Songs of Leonard Cohen en Songs of Love and Hate. Qua sfeer al een stuk grimmiger, maar nog niet zo erg als op de opvolger. Wat mij betreft een flinke vooruitgang t.o.v. het debuut.

'Partisan' is (enkel) muzikaal bijvoorbeeld al te zien als een 'Avalanche Pt. 1'

'Bird on the Wire' is uiteraard een klasse nummer, maar ik treed DBL bij dat 'Seems So Long Ago, Nancy' ook geweldig is.

Goed album, maar ik kan niet teveel Cohen per jaar hebben, dat gepraatzang heeft toch een beperkte spanningsboog. Bij A Bunch of Lonesome Heros begin ik altijd onbewust Ben ik te Min te zingen. Heiligschennis, ik weet het . 3,5 *

Toch een halfje omhoog, ondanks dat er wat repetieve elementen in bepaalde songs zitten, blijf ik deze met enige regelmaat uit de kast halen, van zijn prachtige oeuvre. De sfeer kruipt steeds meer onderhuids en laat mij blijkbaar niet los.

Interessant, Stijn. Het nummer dat je daar noemt is een cover van een Frans liedje uit '43. Ik denk niet dat je punt helemaal opgaat, maar de chops komen inderdaad best overeen.

Dit is allicht interessant voor sommigen onder jullie: Een oude versie van The Partisan, in de originele taal nog: YouTube - Anna Marly - Le chant des partisans
Je hoort het duidelijk in de gitaar (ook een beetje die Lennie-chop) en de zanglijn.

Toch de volle mep. Het is de gehele sfeer van het album dat maakt het voor mij zo speciaal en een van mijn favoriete Cohen platen. Maar goed, dan heb ik de 1ste twee nog niet in huis gehaald, maar ik denk dat ik daar morgen maar eens verandering in ga aanbrengen. Springsteen mag dan mijn muzikale held zijn, maar Cohen is dat zekers op tekstueel gebied en een innemelijke charismatische man daarbij.

Ik kan dichter Cohan enkel met een 5 beoordelen ! En gelijk hebben de kenners dat Leonard Cohan soms in herhaling valt en dat bepaalde nummers op elkaar gelijken ! Maar Cohan vraagt bij mij enkel naar meer Cohan ! Dit album is een meesterwerk !

Ik denk dat je Cohen bedoeld i.p.v. Cohan the Barbarian...Cohen is toch wel wat poetischer i.v.t. de wat minder fijnzinnigere aanpak van Cohan.

Ik vind dit een prachtig album!
The Partizan. Seems so long ago Nancy, Story of Isaac fenomenale nummers.
Maar het eerste album van Cohen vond ik iets beter

Heel mooi album, muzikaal en visueel. Vooral 'The Partisan' en 'You Know Who I Am'.

''Seems so long ago, Nancy'', een aangrijpend verhaal met een adequaat stukje muziek erbij. Het is zo'n nummer met een belachelijk hoge kippenvel-factor, prachtig!

Van Cohen draai ik bijna uitsluitend het debuut. Iedere keer als ik iets anders van hem opzet krijg ik een soort heimwee naar die perfecte plaat. Ook hier op dit tweede album is al direct duidelijk dat de magie van weleer in veel mindere mate aanwezig is. Een paar keer per jaar probeer ik het weer en die conclusie blijft intact. Desondanks geen onaangenaam luistervoer natuurlijk.