Terry Reid - Terry Reid (1969)
mijn stem
33 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Epic
-
Superlungs My Supergirl (2:42)
-
Silver White Light (2:55)
-
July (3:33)
-
Marking Time (3:47)
-
Stay with Me Baby (4:12)
-
Highway 61 Revisited / Friends/ Highway 61 Revisited (8:00)
-
May Fly (3:43)
-
Speak Now Or Forever Hold Your Peace (4:25)
-
Rich Kids Blues (4:15)
-
The Hand Don't Fit the Glove * (2:57)
-
This Time * (1:52)
-
Better by Far * (3:30)
-
Fires Alive * (2:54)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur:
37:32
(48:45)
1
geplaatst: 16 september 2007, 19:52 uur
Al sinds ik hier op Mume verblijf gepoogd hier op te stemmen, stond er dus nog niet op. Plaatsen lukte keer op keer niet door problemen met de hoezen.
Anyway: eindelijk dan Terry Reid op Music Meter.
De carriere van Reid is er vaak één geweest van 'net niet'.
Hoe zou de wereld er uit hebben gezien als Terry Reid wél de zanger van Led Zeppelin was geworden?
In ieder geval was dat de wens van Jimmy Page.
Stel je voor dat Zeppelin een band was geworden met twee gitaristen, en minstens zo heftig stemgeluid als dat van Plant, alleen dan met een wat groter bereik??!!
het ging niet door omdat Reid net zelf een contract had getekend bij een platenmaatschappij.
Hoezo verkeerde keuze.....
Deze plaat geeft echter aardig een idee hoe het had kunnen zijn: met een beetje fantasie ligt de muziek wel in het verlengde/ zelfde richting als de eersteling van Zeppelin.
Het enige wat minder is is de repertoire keuze; het is ook daarom dat dit geen 5 sterren plaat is, want ik persoonlijk vind de cover van Dylan's Highway 61 Revisited de zwakke plek.
De overige songs zijn goed tot okee, ik heb het nu over de oorspronkelijke plaat op vinyl (één van mijn kostbaarste schatten in mijn collectie), de toevoegingen op de cd ken ik niet.
Daar waar de songs compositorisch wat simpel zijn, wordt het toch nog genieten door de passie, intensiteit en gedrevenheid waarmee Reid die nummers ten tonele brengt.
Genieten puur.
Blues rock geinsprireerde songs worden afgewisseld met ballad-achtig materiaal.
De opname kwaliteit was niet best, maar daardoor heeft de originele plaat ook iets heel puurs.
De begeleiding/ instrumentatie is bij tijd en wijlen vrij eenvoudig, gitaar, bas drums (Hammond)orgel,maar ook dat is niet erg, want daardoor komt er op Reid's stem nog meer de nadruk te liggen.
Soms gevoelig en ingetogen, dan weer met een vel schuurpapier , nummer 60.
Soms begeleid met acoustische gitaar, soms een Telecaster, dan weer met een prachtige vervormd Gibson Les Paul geluid.
Stay with me Baby, May Fly zijn favoriete nummers: maar topper is Rich Kid Blues, die goed voor te stellen zou zijn geweest op het repertoire van Led Zep.
Voor alle sixties lovers, en Led Zeppelin fans; in ieder geval een plaat die je een keer gehoord moet hebben.
I love it.
Anyway: eindelijk dan Terry Reid op Music Meter.
De carriere van Reid is er vaak één geweest van 'net niet'.
Hoe zou de wereld er uit hebben gezien als Terry Reid wél de zanger van Led Zeppelin was geworden?
In ieder geval was dat de wens van Jimmy Page.
Stel je voor dat Zeppelin een band was geworden met twee gitaristen, en minstens zo heftig stemgeluid als dat van Plant, alleen dan met een wat groter bereik??!!
het ging niet door omdat Reid net zelf een contract had getekend bij een platenmaatschappij.
Hoezo verkeerde keuze.....
Deze plaat geeft echter aardig een idee hoe het had kunnen zijn: met een beetje fantasie ligt de muziek wel in het verlengde/ zelfde richting als de eersteling van Zeppelin.
Het enige wat minder is is de repertoire keuze; het is ook daarom dat dit geen 5 sterren plaat is, want ik persoonlijk vind de cover van Dylan's Highway 61 Revisited de zwakke plek.
De overige songs zijn goed tot okee, ik heb het nu over de oorspronkelijke plaat op vinyl (één van mijn kostbaarste schatten in mijn collectie), de toevoegingen op de cd ken ik niet.
Daar waar de songs compositorisch wat simpel zijn, wordt het toch nog genieten door de passie, intensiteit en gedrevenheid waarmee Reid die nummers ten tonele brengt.
Genieten puur.
Blues rock geinsprireerde songs worden afgewisseld met ballad-achtig materiaal.
De opname kwaliteit was niet best, maar daardoor heeft de originele plaat ook iets heel puurs.
De begeleiding/ instrumentatie is bij tijd en wijlen vrij eenvoudig, gitaar, bas drums (Hammond)orgel,maar ook dat is niet erg, want daardoor komt er op Reid's stem nog meer de nadruk te liggen.
Soms gevoelig en ingetogen, dan weer met een vel schuurpapier , nummer 60.
Soms begeleid met acoustische gitaar, soms een Telecaster, dan weer met een prachtige vervormd Gibson Les Paul geluid.
Stay with me Baby, May Fly zijn favoriete nummers: maar topper is Rich Kid Blues, die goed voor te stellen zou zijn geweest op het repertoire van Led Zep.
Voor alle sixties lovers, en Led Zeppelin fans; in ieder geval een plaat die je een keer gehoord moet hebben.
I love it.
* denotes required fields.
* denotes required fields.