Duran Duran - Danse Macabre (2023)

Het album begint niet onaardig maar dan slaat de verveling toe en tot overmaat van ramp staan er 5 totaal overbodige en inspiratieloze covers na elkaar van overbekende nummers, ze voegen totaal niets toe aan de muziekwereld.
Afsluiter Confession in the Afterlife vind ik wel mooi. Hadden ze het ganse album daarmee gevuld!

Is dit een album van Nick Rhodes van Duran Duran of gaat het om een andere Nick Rhodes?
- amazon.com

Natuurlijk komt er weer een release met extra nummers.

Vandaag, vrijdag de 13 is deze nieuwe versie van New moon on Monday uitgekomen

https://open.spotify.com/track/2V4eKiXwEty1tWUxzjCBVe?si=VBgA4mgfSnmWJgUOanbKvQ

Was ooit mijn eerste kennismaking met de band. Leuk gedaan, maar geef mij het origineel maar.

Wel leuk dat ze dit concept voortzetten, en jaar later, ook met een reeks concerten (Natuurlijk allemaal in.de US) maar ik had liever een aparte release gezien van de nieuwe tracks, want nu voelt het toch weer een beetje lullig.

Evil woman vind ik een matig disco deuntje geworden. Geen toevoeging aan deze plaat. Niks macabere aan....

Over de band
Duran Duran is een Britse band die in de jaren '80 wereldberoemd werd. De band werd in 1978 opgericht in Birmingham en staat bekend om hun mix van rock, pop en elektronische muziek. Hun hits, zoals Hungry Like the Wolf en Rio, maakten hen tot iconen van de New Wave-beweging. Met opvallende videoclips op MTV en een herkenbare stijl veroverden ze wereldwijd fans. De groep bestaat uit zanger Simon Le Bon, toetsenist Nick Rhodes, en de Taylors (geen familie) op bas, gitaar en drums, die door de jaren heen vaak wisselden.

Over het album:
Danse Macabre is het nieuwste album van Duran Duran uit 2023. Het album markeert een donkere, mystieke wending voor de band, geïnspireerd door Halloween en de macabere kant van het leven. Met invloeden van gothic rock en elektronische muziek creëert het album een sfeer die doet denken aan een sinistere dans met de dood, zoals de titel suggereert. Naast originele nummers bevat Danse Macabre ook covers en herinterpretaties van klassiekers, waarbij Duran Duran's herkenbare stijl samenkomt met duistere, theatrale elementen. Het album toont de experimentele kant van de band, terwijl ze enigszins trouw blijven aan hun eigen unieke geluid.

Opener Nightboat, oorspronkelijk op het debuutalbum Duran Duran uit 1981, gaat over een mysterieuze en angstaanjagende reis, waarbij de nachtelijke zee symbool staat voor onzekerheid en het onbekende. De sfeer is donker, onheilspellend en gespannen, met een gevoel van naderend gevaar en isolatie. Inderdaad is de ‘oude’ Duran Duran goed hoorbaar (7)

Black Moonlight is een nieuwe song en lijkt te gaan over de verleiding en mystiek van de nacht, waarbij duisternis en licht samensmelten. De sfeer is sensueel en mysterieus, met een hypnotiserende ondertoon die spanning en aantrekkingskracht moet uitstralen maar daar niet echt in slaagt (5)

Vervolgens Love Voudou. Een nummer dat in 1993 nog Love Voodoo heette. Het gaat over de kracht van verleiding en obsessie, waarbij liefde wordt vergeleken met een voodoo-betovering. De sfeer is exotisch en mysterieus, met een ondertoon van mystiek en onweerstaanbare aantrekkingskracht. Eerder verschenen op het album Duran Duran uit 1993 en niet echt spannend (6)

Bury a Friend is een cover van Billie Ellish en beschrijft een donkere en verontrustende reflectie op angst, innerlijke demonen en destructieve relaties. De tekst lijkt te gaan over het loslaten van iemand of iets gevaarlijks. De sfeer zou beklemmend, duister en ongemakkelijk moeten zijn maar ik vind het een vrij slap popliedje (4)

Ook een cover, maar dan van Cerrone is het nummer Supernature. Het gaat over de kracht van de natuur en de gevaren van het manipuleren van natuurlijke krachten. De tekst raakt thema's aan van wraak en een opstand van de natuur. De sfeer is tekstueel onheilspellend en futuristisch. maar ook niet echt overtuigend (6)

Het titelnummer van het album, gaat over de dans met de dood, een thema dat draait om vergankelijkheid en de onafwendbare dood. De sfeer is heel licht duister, gotisch en dramatisch, met een licht gevoel van mysterie en onheil. Maar echt overtuigend? De Danse Macabre klinkt beslist niet donker (5)

Vervolgens Secret Oktober 31st dat lijkt te gaan over geheimen en verborgen gevoelens, verbonden met de mystiek van Halloween. De tekst suggereert een sfeer van onthullingen en mysterie. De sfeer is melancholisch, mysterieus en omhuld in duisternis. In 1983 eerder verschenen zonder de toevoeging 31st. Een fijn ingetogen track (7)

Dan opnieuw een cover, Ghost Town van The Specials. Het nummer gaat over verlatenheid en verval, zowel fysiek als emotioneel. De tekst beschrijft een plek waar alles stil en leeg is. De sfeer is somber en melancholisch, met een gevoel van verlies en isolatie. Redelijk geslaagd (7)

Dat Paint it Black een cover is van The Rolling Stones weet denk ik iedereen. Het gaat over diep verdriet en de wens om de wereld zwart te maken om het innerlijke lijden te weerspiegelen. De sfeer is donker, emotioneel en intens. Een tegenvaller deze cover (5)

Super Lonely Freak handelt over vervreemding en het gevoel niet in de maatschappij te passen. De tekst verkent thema's van eenzaamheid en anders-zijn. De sfeer is uitdagend, met een mix van melancholie en zelfacceptatie. Geschreven door Duran Duran en Rick James in 1982 en destijds door Rick James als Super Freak op de plaat gezet. Valt wat buiten de sfeer van het album en valt niet mee (5)

De kracht van verleiding en de betovering van iemand door mysterie en aantrekkingskracht is de boodschap van Spellbound dat is geleend van Siouxsie and the Banshees. De tekst beschrijft een bijna magische, hypnotiserende invloed. De sfeer is meeslepend en mysterieus, maar mist een toon van duistere verleiding.(6)

The Talkingheads werden beroemd met Psycho Killer, In samenwerking met Victoria De Angelis maakt Duran Duran deze cover. Het nummer gaat over de innerlijke strijd en de verwarring van een gestoorde geest. De sfeer op het origineel is zenuwachtig, intens en onheilspellend, met een gevoel van dreiging. Dat ontbreekt hier grotendeels (5)

Afsluiter is Confession in the Afterlife dat lijkt te gaan over reflectie en eerlijkheid na de dood, waar geheimen en zonden worden onthuld. De tekst roept vragen op over verlossing en wat er na het leven komt. De sfeer is introspectief, mysterieus en spiritueel. Een aardige ingetogen track (7)

Conclusie:
Danse Macabre van Duran Duran laat zien dat de band, zelfs na decennia in de muziekwereld, nog steeds durft te experimenteren. Dit album voegt een nieuwe, dimensie toe aan hun kenmerkende geluid, waarbij gotische invloeden en mystiek centraal staan. Helaas is het experiment niet echt gelukt naar mijn mening. Voor fans van de band is dit misschien een spannende en intrigerende luisterervaring. maar voor liefhebbers van gothic rock en elektronische muziek toch redelijk teleurstellend. Hoewel de covers een gewaagde draai geven aan bekende klassiekers, is het toch de originele muziek die het meest indruk maakt. Aanbevolen voor wie openstaat voor een theatrale en duistere muzikale reis.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl

Ik wil hier graag toch nog even een nuance aan toevoegen dat dit een combinatie track is geworden van het nummer Lonely in your nightmare (van Rio) en Superfreak van Rick James. Het is niet zo dat de heren Superfreak met Rick James schreven.

OK lennon, Ik heb deze conclusie getrokken op basis van info op wikipedia. (https://en.wikipedia.org/wiki/Danse_Macabre_(Duran_Duran_album)#:~:text=Produced%20by%20the%20band%2C%20Josh,remakes%20of%20three%20older%20Duran)
Daar lijkt het alsof het een gezamenlijke track is (in de tracklisting)
Dank voor de correctie

zag vandaag op de HMV site dat de luxe versie van dit album vandaag gereleased is.

tracklist:

Disc 1

TRACK NAME
ARTIST
1.Masque of Pink Death (Instrumental)
Duran Duran
2.Nightboat (Re-record of 'Night Boat')
Duran Duran
3.Black Moonlight
Duran Duran
4.Love Voudou (Re-record of 'Love Voodoo')
Duran Duran
5.Bury a Friend (Billie Eilish Cover)
Duran Duran
6.Supernature (Cerrone Cover)
Duran Duran
7.Evil Woman (ELO Cover)
Duran Duran
8.Danse Macabre
Duran Duran
9.Secret Oktober 31st (Re-record of Secret Oktober')
Duran Duran
10.Ghost Town (The Specials Cover)
Duran Duran
11.Paint It Black (Rolling Stones Cover)
Duran Duran
12.Super Lonely Freak (Re-record of 'Lonely in Your Nightmares')
Duran Duran
13.New Moon (Dark Phase) [re-record of New Moon On Monday]
Duran Duran
14.Spellbound (Siouxsie and the Banshees Cover)
Duran Duran
15.Psycho Killer (Talking Heads Cover)
Duran Duran
16.Confession in the Afterlife
Duran Duran

De deluxe versie heeft wel een mooi rood artwork,. De letters blinken en geven een wat mooi duister kantje aan de vormgeving. Dat is een mooi extratje,

De 3 extra nummers op de cd:

Masque Of The Pink Death: nog niet gehoord, dus nieuw voor mij, maar als opener wel een toevoeging aan deze plaat. Het kan zomaar worden toegevoegd aan het nieuwe Danse Macabre bij de efteling als soundtrack, deze had ook niet misstaan op het origineel. Een echte Nick Rhodes track. Nightboat sluit er wel mooi op aan

Evil woman, zoals ik al eerder schreef vind ik dit een vullertje, Vond het ELO origineel al niet veel, maar DD maakt er helaas geen beter nummer van.

New moon (dark phase) al sinds 1983 bekend als New Moon on monday, is een aarige nieuwe versie van dit fijne nummer. Ze hebben gelukkig veel originele geluiden uit het origineel behouden, en zo blijft deze nieuwe versie een fijn nummer om te beluisteren.

Ze hadden dit natuurlijk net zo goed meteen zo kunnen uitbrengen, maar ja, de marketing machine moet ook draaien.

De veel te duren LP release van deze deluxe versie bevat nog 3 instrumentale tracks, die niet op de cd zijn verschenen. Die laat ik voor wat het is, want 3 lps voor ruim 250 euro, en dan allerlei leuke Halloween gadgets erbij, die tijd heb ik wel gehad.

Bonus 1LP
A1. Evil Woman
A2. New Moon (Dark Phase)
A3. Spooky - [Instrumental – Brides Of Dracula Track]
B1. The Visitor - [Instrumental]
B2. Instructions For A Séance - [Spoken Word Track From Nick Rhodes]
B3. Masque Of The Pink Death - [Instrumental]
B4. Dialogues Of The Dead - [Instrumental]

Ze doen in deze periode leuke shows nav dit album, ook daar spelen ze bijvoorbeeld Missing van het prachtige Arcadia - So Red the Rose (1985) - MusicMeter.nl. Er zal vast nog wel een superdeluxe versie komen met deze nummers erbij, gok ik zo. Op 10 verschillende kleuren vinyl.

Het blijft een vermakelijke plaat, dat wel.

MET RSD wordt het bonus materiaal van de belachelijk dure box uit 2024 op één losse vinnyl uitgenbracht, zoetrope edition weiliwaar, maar zo worden degene die veel geld neerleggen dus weer genaaid....


Anyway, ik was dat niet, dus vind dit wel een leuke RSD release.

Ik heb dit album wel een aantal keer beluisterd en het bevalt me op zich wel.

Masque Of The Pink Death is een leuke intro voor dit album.

Nightboat is een erg goede remake van de klassieker die op hun debuut album staat, het zijn allebei goede versies waardoor ik niet kan kiezen welke beter is. Maar dat hangt dan vaak wel van mijn stemming af waar ik op dat moment zin in heb.

Black Moonlight is ook fijn gedaan, Nile Rodgers gaat er lekker op los waardoor de rauwe gitaar van Andy Taylor wat meer naar de achtergrond gaat maar storend is dat ook weer niet.

Love Voudou is een moderne Halloween versie van hun nummer Love Voodoo uit 1993, het is wat meer uptempo en achtergrond zangeres Ana Ross heeft ook een leuke bijdrage aan dit nummer geleverd.

Bury A Friend een cover van Billie Eilish, met deze versie heb ik wat meer dan het origineel. Het is goed bedacht en het past meer in een Halloween sfeer.

Supernature een cover van de disco klassieker van Cerrone. Klinkt goed, het heeft een lekkere sfeer, swingt goed maar het mist iets.

Evil Woman is een cover van ELO. Met het origineel heb ik al niet zoveel, maar dit is ook een versie die ik toch niet zoveel aan vind.

Danse Macabre is een fijn nummer. De teksten zijn goed, de productie zit goed in elkaar, de zangpartijen en de achtergrond zang is ook leuk gedaan.

Secret October 31st is een Halloween versie van de klassieker Secret October wat als bonus track op het album Seven and the Ragged Tiger staat. Het is een leuke cover maar het origineel klinkt in mijn beleving gemiddeld, deze nieuwe versie gaat nog wel.

Ghost Town is een cover van het gelijknamige nummer van The Specials. Het origineel gaat over de tijd dat Engeland in het begin van de jaren 80 waar er een slechte economie heerste. Ten tijde van de covid-19 pandemie werd het origineel vaker gestreamd op Spotify omdat niemand de straat op mocht vanwege lockdowns en de avondklok wat ook dat beeld van Ghosttown goed schetst. Deze cover is goed gedaan, het is in een leuk Halloween jasje gestoken en deze versie is net zo goed als het origineel. Al ligt het er aan in wat voor stemming ik ben en in welke versie ik meer zin heb.

Paint It Black is bij vele bekend als een cover van The Rolling Stones, dit gaat over iemand die het leven somber in ziet. Dit was 2 keer een hit, een keer in de jaren 60 en in 1991 toen dit nummer werd gebruikt in de Vietnam serie Tour Of Duty. Het origineel is gewoon zo goed en moeilijk te overtreffen, dat zelfs deze cover het niet eens haalt bij het origineel, toch het minste nummer van het hele album en totaal overbodig.

Super Lonely Freak is een samensmelting van de klassieker Lonely In Your Nightmare van het Rio album en Superfreak van Rick James. Dit is een leuke versie geworden, LIYN is een van hun pareltjes en ik heb er zelfs een keer op gestemd voor de Top 2000 een aantal jaar geleden, Superfreak is ook een fijn nummer wat lekker swingt. De combi van een juweeltje en een lekker dansbaar nummer maken dit een goed geheel, tijdens het concert in de Ziggo Dome was dit voor mij een van de vele hoogtepunten.

New Moon (Dark Phase) is een Halloween versie van de klassieker New Moon on Monday. Het is opzich wel goed gedaan, maar vind het origineel toch wat fijner.

Spellbound is een cover van de punkband Siouxsie and the Banshees. Het klinkt goed, al ben ik niet heel bekend met het origineel van wat ik heb gehoord. De cover klinkt wel leuk, ze hebben er een goede versie van gemaakt.

Psycho Killer wat ze samen deden met de bassiste van Máneskin Victoria DeAngelis is in mijn beleving wel een van de hoogtepunten van dit album. Het is oorspronkelijk van Talking Heads, waarvan ik die versie niet zo boeiend vind omdat David Byrne nogal zenuwachtig overkomt en daar heb ik wel een beetje moeite mee. Deze cover wat in een Halloween jasje is gedaan is daarintegen vele malen beter, het heeft een goede opbouw van bass partijen, synths, drums en zang waardoor het geheel beter tot zijn recht komt.

Confessions in the Afterlife is een mooie afsluiter, het heeft een mooie sfeer die rustig is met mooie teksten.

Dit is wel een leuk album geworden, al zijn de meeste nummers wel goed maar sommige missen gewoon iets weet alleen even niet wat. Sommige nummers klinken gewoon fijner op concerten, andere alleen thuis of in de auto en soms ook overal.