menu

Limp Bizkit - Significant Other (1999)

mijn stem
3,11 (383)
383 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Interscope

  1. Intro (0:37)
  2. Just Like This (3:35)
  3. Nookie (4:50)
  4. Break Stuff (2:47)
  5. Re-Arranged (5:54)
  6. I'm Broke (4:00)
  7. Nobody Like You (4:20)

    met Jonathan Davis

  8. Don't Go Off Wandering (4:00)
  9. 9 Teen 90 Nine (4:36)
  10. N 2 Gether Now (4:50)

    met Method Man

  11. Trust? (4:59)

    met Les Claypool

  12. No Sex (3:54)
  13. Show Me What You Got (4:27)
  14. A Lesson Learned (2:40)
  15. Outro (7:24)
  16. Non-Musical Silence * (0:04)
  17. Break Stuff [Live] * (4:02)
  18. Re-Arranged [Live] * (4:55)
  19. Nookie [Live] * (6:42)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 1:02:53 (1:18:36)
zoeken in:
guess who
net iets slechter dan het debuut, maar ja...
veel beter dan dat kan het niet worden.
jammer dat ze er wat schijthiphop op zetten (re-arranged)

PriestMaiden
Re-Arranged, Nookie, Break Stuff: leuke songs en clips. Vroeger vaak geluisterd. Dit blijft toch wel een goede cd. Het debuut van Limp Bizkit vond ik nu iets minder. Ik vind dit het beste Limp Bizkit werk.

avatar van Sanderkeuh
3,5
Goed album met als hoogtepunten Nookie en Break Stuff.

avatar van TheFunkyM
3,5
Ik zie weer een heleboel berichten bij dit album, dus laat ik ook maar is mijn echte mening over dit album geven..

Dit is namelijk echt mijn jeugd, basisschool groep 7 tot brugklas.. In groep 8 deden we zelfs mee met de playbackshow, met nookie en rolling' Rood NY petje op, lage broek, adidasjes eronder ja, top!

Nu ben ik die fase al erg lang voorbij.. na mijn brugklas, maar ik blijf Limp Bizkit koesteren.. De eerste 3 cd's hebben mij dan ook veel plezier gegeven, dit doet deze cd opzich nog steeds..

Ik vind deze cd ondanks mijn jeugd echt 1 van mijn top cd's.. Dit begint al met just like this, die lekker rauw komt, echt een skate sfeer heeft dit nummer, Hierna komt Nookie, een klassieker als je het mij vraagt, ook het hoogtepunt van het album. Daarna komt gelijk break stuff.. die het hoge niveau van het album handhaaft, allemaal makkelijke, puberale hip hop rock. Het klinkt allemaal stoer, en vrij rauw, net zoals de clips die hierbij uitgebracht werden..

Ik vond vroeger Re Arranged een kut nummer, nu kan ik hem wel waarderen, een lekkere rust in het album, ook waar de skate en straatstyle in tact blijft door DJ Lethal.

Iam broke, Don't Go Off Wandering, Nobody Like You vind ik allemaal aardige nummers, waar ik alleen geen extra gevoelens bij heb..

9 teen 99 vind ik dan wel weer erg lekker, waar ook het echte Limp Bizkit naar voren komt (hard geluid, rustig stuk, climax) Ook de lekkere bass met de raps erachter, top!
N2 Gether now, leuk nummer, wel is Method man veel beter dan Fred, ookal vond ik dat vroeger niet, want kom op! Fred was een held;)
De volgende nummer vind ik ook allemaal wel lekker, vooral no sex, die een ander geluid heeft dan de andere nummers..

Ik geef dit album een 4,5.. normaal had dit waars. een 3,5 tot 4 geweest, maar door het aparte gevoel wat ik heb bij LB geef ik dit een stuk hoger.. met een punt.

Ik hoop dat ze nog een goede cd uit brengen, want de 2 laatste vond ik niet top meer, en dan vooral de laatste vond ik slecht..
Goed, daarom dat ze weer terug zijn!

avatar van Shelter
3,0
inderdaad niet echt lang houdbaar...
Limp Bizkit heeft met dit album de crossover meer naar de hiphop kant laten duikelen in vergelijking met de oudere albums.
Al kan het nooit in de hiphop categorie zitten want daarvoor is het teveel rock. Just like this, Nookie, Break stuff, 1999, n2gether now (chill nummer is dat) en show me what you got vind ik wel bovengemiddeld de rest is een beetje so-so. Re-arranged vind ik een kutnummer.
3*

avatar van Mindshifter
2,0
Tja, na het waanzinnige Three Dollar Bill Yall komen ze aanzetten met deze Sesamstraat-achtige plaat voor boze pubers. Ik kan dit helaas niet (meer) serieus nemen, maar begrijp absoluut de aantrekkingskracht van deze band. 2*

flebbie
BREAK YOU FUCKING FACE TONIGHT!!!!!!

Stoere muziek was dit, maar zoals al eerder opgemerkt, zeer beperkt houdbaar....

avatar van lazerus
3,0
Weet nog dat ik in de platenzaak aan het twijfelen was.
Vond het iets te glad geproduceerd, maar had 'em toch meegenomen.
Break stuff is misschien puberaal, maar lekker om ff stoom af te blazen.
Zijn (nasale)stem irriteert wel zo nu en dan..
Verder is het niet een heel bijzonder album

avatar van Rene1979
3,0
guess who schreef:
net iets slechter dan het debuut, maar ja...
veel beter dan dat kan het niet worden.
jammer dat ze er wat schijthiphop op zetten (re-arranged)


ShijtHipHop?????

Laten we wel wezen... Fred Durst (wil een rapper zijn)
Dj Lethal is een hiphop dj... Dus 50% van deze groep bestaat uit een hip hop smaak... Dus een rock groep met een hiphop smaak je moet er van houden

guess who
Rene1979 schreef:
(quote)


ShijtHipHop?????

Laten we wel wezen... Fred Durst (wil een rapper zijn)
Dj Lethal is een hiphop dj... Dus 50% van deze groep bestaat uit een hip hop smaak... Dus een rock groep met een hiphop smaak je moet er van houden

wel de hiphop invloeden in de rocknummers vind ik wel leuk (al is fredje geen sublieme rapper) maar hiphop zonder rock is gewoon niet mijn ding

avatar van bennerd
2,5
bennerd (moderator)
Oew, Limp Bizkit. Een band waar ik nog steeds dubbele gevoelens over heb. Langs de ene kant is het een typisch geval "kinderlijke band", met veel waanzinnig stoer gevloek, het roepen naar keetschoppen en petjes onafscheidelijke Fred Durst. Langs de andere kant is het ook een band die mij herinnert aan een bennerd met een leeftijd van acht tot twaalf jaar, als een bezetene rondspringend met de middelvinger hoog in de lucht, meeschreeuwend dat hij niemand vertrouwde en dat niemand mij vertrouwde en dat het pijn deed een clown te zijn. Sentiment

Dit was, afgezien van een aantal boysbandcd's (iedereen maakt zulke periode's mee, en je kunt er achteraf gezien alleen maar een beetje beschaamd om glimlachen), mijn eerste cd die ik echt zelf gekocht had. En die cd's, beste mensen, zijn en blijven goud waard. Zo ook deze dus.

Is het dan nog steeds puur sentiment? Neen, dat niet, want eigenlijk zijn nummers als Break Stuff, Nookie en 9 Teen 90 Nine geslaagd in hun opzet, namelijk de bepaalde leeftijdsgroep aanspreken (en dit is allesbehalve denigrerend bedoeld, bepaalde generalisaties moeten mij vergeven worden). Ik kan echter wel zeggen dat het toch voor de dikke helft sentiment is.

Genieten van de cd kan ik dus nog, alleen wordt hij grondig naar de zak geholpen door een hoop nummers die gewoonweg ruk zijn. Een nummer als Re-arranged of No Sex mag regelrecht de prullenbak in geworpen worden. Toch is deze cd nog de moeite waard voor welgeteld Break Stuff, Nookie, 9 Teen 90 Nine, Trust? en Show Me What You Got. En met zulke herinneringen hoeft dat niet meer te zijn.

avatar van Sanderkeuh
3,5
Het tweede album van Limp Bizkit. Minder rauwe sound, maar luistert nog steeds lekker weg.

De minpunten: de lyrics zijn nog minder goed dan het eerste album.
En er zijn ook nog steeds overbodige outro's bij veel songs.
Er is ook een tamelijk groot verschil tussen mijn favoriete songs van dit album en de overige songs.


Korte review per nummer:
01. Intro: Korte intro. 'You want the worst, you got the worst: Limp Bizkit.' Ik zie er de humor wel van in.
02. Just Like This: Geen slechte song, geen knaller zoals Pollution op het vorig album. Die 'Limp Bizkit in the house, y'all' hoefde er echt niet bij. Je hoort ook meteen een andere sound dan Three Dollar Bill, je hoort de DJ meer.
03. Nookie: Sterke song. Je hoort de bass en drums goed op de achtergrond. Gitaar klinkt ook goed. De zang hier vind ik ook goed, al is de lyrics weer niet echt hoogstaand. Overbodige outro.
04. Break Stuff: Het hoogtepunt van het album. Word meteen sterk op gang gezet met die scheurende riff. Behalve het refrein is de tekst nog goed hier. Goede breakdown ook, en géén overbodige outro.
05. Re-Arranged: Leuk nummer, je hoort DJ Lethal weer veel. De tekst is ook goed. De clip voor deze song is ook nog tof trouwens.
06. I'm Broke: Leuke riff in het begin maar de zang hier is niet goed imo. Zou misschien beter zijn zonder dat rustig refrein. Leuke breakdown ook. Overbodige outro weer, van 1 minuut.
07. Nobody Like You: Klinkt wel leuk in het begin, maar nadat Davis z'n eerste stuk zingt word het liedje minder. Niet speciaal dus.
08. Don't Go Off Wandering: Nogal saai nummer.
09. 9 Teen 90 Nine: Beter dan de vorige 3 nummers, klinkt goed. 1 van de weinige songs waar ik het refrein het beste vind van de hele song. Maar ook hier weer een overbodige outro.
10. N2 Gether Now: Blijkbaar veel mensen hier die dit 1 van de betere nummers vind. Ik vind het net 1 van de mindere songs. En weer een overbodige outro trouwens.
11. Trust?: Leuke song, maar reffrein is minder. Drums knallen hier ook goed.
12. No Sex: Saai nummer, wel een grappige tekst. Weet alleen niet of het grappig bedoelt is.
13. Show Me What You Got: Niveau gaat hier weer naar boven imo. Sterk nummer, al zou de intro beter geweest zijn met een andere tekst. De lyrics is sowieso niet zo sterk (Hey ladies!...) maar de song klinkt gewoon goed. Zelfs de outro stoort hier niet echt.
14. A Lesson Learned: Best goed liedje, maar niet zo speciaal.
15. Outro: Album heeft al genoeg outro's imo. A Lesson Learned zou beter geweest zijn als outro.

Top 3:
Break Stuff, Nookie, Re-Arranged

Leuke hoes ook trouwens.

3.5*

avatar van Djurdjen
4,0
echt zo'n lekker onzinalbum is dit, best wel lache om soms naar te luisteren als je niet in een al te serieuse bui bent

Guardian of Isis
Een matig album dat vooral door Wes Borland nog net wordt rechtgehouden; hij weet hier en daar wat lekkere riffs uit zijn gitaar te toveren (Break Stuff, Trust?). Er was ook welgeteld één moment waarop de drummer even in de schijnwerper stond, en dat was tijdens het middenstuk van Nobody Like You. Wat er wel is van muzikantschap, wordt helaas verpest door Fred Durst, die een uur lang puberaal macho-gedrag zit te vertonen en zichzelf zit op te hemelen. N 2 Gether Now is een ietwat vreemde eend in de bijt, een rasecht hiphop-nummer tussen voor de rest overwegend nu-metal, maar het is wel één van de betere van het album, op het refrein na. Method Man is als rapper natuurlijk van een heel ander kaliber dan wigger Durst en hij troeft hem dan ook mooi af op dit nummer. Voor de rest is Break Stuff wat mij betreft het beste nummer van het album, en Nookie is ook lekker om even wat stoom af te blazen. De rest is matig tot slecht, met als dieptepunt Don't Go Off Wandering, en er zijn te veel nutteloze "intermissions" met gescratch en wat gelul erdoor.

2,5*

avatar van Ducoz
Stuk beter dan z'n opvolger, maar de nummers met enkeld rap en die outro mogen ze best weg laten, dat zou de plaat beter beluisterbaar maken

Joy
wat is een doorkom boor?

avatar van Ducoz
dat is een hele goeie vraag! Ik zou het zelf ook niet weten,ik zal wel door kom baar hebben bedoelt

maar verander het nu in beluisterbaar

avatar van freakey
4,0
Ergens is Limp Bizkit van zijn voetstuk gelazerd... en ik vind de platen die ze vanaf 2001 hebben gemaakt ook steeds minder boeiend of zelfs ronduit belabberd...

Maar dat deze plaat anno nu onder de drie sterren scoort verbaasd me toch wel.... dat was in de tijd dat deze plaat uitkwam echt ondenkbaar geweest....

Ja, ook onder ons muzieksnobs!!

En deze plaat is echt wel okay en opwindend als je het mij vraagt....

In ieder geval de beste van Limp Bizkit.. ik luister hier nog met veel plezier naar....

correctie, 3 dollar bill yáll is de beste

avatar van freakey
4,0
Malle schreef:
correctie, 3 dollar bill yáll is de beste


Ehhh.... soms wel soms niet......

avatar van Booyo
3,0
Man, wat vond ik dit ongelofelijk vet vroeger. New York Yankees petjes naar school, alles. Het album luisteren doe ik nog altijd met plezier, voornamelijk door nostalgie, maar het is ook los daarvan prima te pruimen. Nummers als Nookie en Break Stuff zijn natuurlijk briljant, en ook Re-Arranged, Just Like This en N2 Gether Now blijven cool.

3*

avatar van Metalhead88
4,5
Break Stuff is het nummer geweest dat mij een zetje heeft gegeven richting de rock en metal. Ik was toen 11 geloof ik. Het is toen nog jarenlang bij LB gebleven.

avatar van Ronald5150
3,5
”Significant Other” van Limp Bizkit is voor mij pure guilty pleasure. Eigenlijk is het zo fout als het maar kan, maar stiekum toch wel lekker. Destijds was dit in mijn studententijd ontzettend populair. Als ik er nu naar terugluister betrap ik me er toch op dat mijn hoofd gaat deinen en mijn voet mee tapt op de maat. Vooral door die heerlijke vette gitaarriffs van Wes Borland. Aan de andere kant: de teksten zijn op zijn zachts gezegd niet hoogstaand en de stoerdoenerij, daar prik ik nu met het grootste gemak doorheen. En toch is het lekker. Een nummer als ”Break Stuff” werkt ideaal als je even je dag niet hebt, net als ”Killing in the Name” van Rage Against the Machine. Hoewel ik de tweede helft van dit album minder vind dan de eerste, vind ik het geheel toch nog goed te pruimen. Na dit album ging het heel hard achteruit met Limp Bizkit en ben ik alle interesse verloren, maar aan ”Significant Other” houd ik toch sympathieke gevoelens over.

avatar van Robertoooooh
Hear hear! Goed verwoord, Ronald.
Onderschrijf bovenstaand volledig.

avatar van Funky Bookie
3,5
Limp Bizkit is imo altijd een mindere versie van RATM geweest, maar dat neemt niet weg dat ze wel leuke platen hebben gemaakt.
Dit album is prima te beluisteren, maar na het duet met Jonathan D. wordt het wat saai om pas aan het eind weer tot leven te komen. Drie outro's is een tikkie overbodig, maar geen slecht album en iets radiovriendelijker dan de voorganger.
Uiteindelijk heb ik denk ik het meest met Chocolate Starfish.

avatar van frolunda
3,0
Ik vind dit ook niet meer de impact hebben van vroeger.De muziek blijft redelijk O.K. maar ik erger me steeds meer aan de wel erg puberale teksten.
Zet hem af en toe nog wel eens op maar na een nummer of vijf heb ik er dan weer genoeg van.
N 2 Gether Now en Nookie blijven de favorieten en komen nog wel regelmatig voorbij op mijn diverse mix-lijsten.

avatar van Weirdo Wizzy
3,5
11 jaar was ik toen dit album kwam en dan begin je jezelf toch een beetje een muziekstijl aanmeten. Hiphop en rock wat ik op de muziekzenders - want dat was nog mijn referentiekader destijds - lagen me wel. Dan kwam je toch al snel uit bij Limp Bizkit die aardig populair waren destijds. Het was ook wel stoer om Limp Bizkit te luisteren zeg maar. Nou moet ik zeggen dat ik de hits van dit album nog wel draai want die vind ik nog steeds erg vet. Break Stuff is toch heerlijk lompe afreageermuziek en N2Gether Now is gewoon een ijzersterk hiphopnummer (vette beat ook). Nookie en Rearranged zijn ook tof en de rest is niet perse slecht maar ook niet echt memorabel.

avatar van Ludo
3,5
I got a little bitty question

avatar van FunkyMonk
4,0
Onlangs deze nog eens opgelegd, omdat ik naar aanleiding van het boek van Prodigy (van Mobb Deep), beelden had opgezocht van de Family Values Tour ('98 en '99), een jaarlijkse rock- en hip-hop tour met artiesten waaronder Korn, Limp Bizkit, Rammstein, Ice Cube, DMX, Method Man & Redman, etc.

Helemaal terug naar mijn puberteit gekatapulteerd, toen ik die heerlijke intro van Nookie hoorde. Visualiseer je een halfgare Fred Durst die helemaal uit zijn dak gaat, en waar iedereen losgaat in de moshpit, met de nodige jonge grietjes die je topless in de menigte ziet opgaan: heerlijk.
Prodigy vertelt in zijn boek dat hij nog nooit zoveel vrouwelijke groupies had gezien in zijn leven, die in lange rijen stonden aan te schuiven voor Limp Bizkit.

Voor mij hun beste album, met de nodige hits (Break Stuff, Nookie), maar ook de nodige afwisseling naar hun meer sinistere kantje (denk bv aan Nobody Like You), wat aan hun eerdere werk doet denken. Het wordt nergens té poppy of corny (wat je wél ziet vanaf Chocolate Starfish: het album waarna er (terecht?) een heleboel haters bijkwamen, en Limp Bizkit meer als een grap begon aanzien te worden, en voor mensen was zonder muzieksmaak.

Ik vind RATM ook nog steeds het beste huwelijk tussen rap en rock dat er ooit geweest is, maar je kunt niet ontkennen dat Limp Bizkit rond de eeuwwisseling geen unieke sound bracht. Mensen die deze groep ooit live zagen (ik, als 13 jarige), kunnen dit beamen

avatar van Shelter
3,0
FunkyMonk schreef:
Onlangs deze nog eens opgelegd, omdat ik naar aanleiding van het boek van Prodigy (van Mobb Deep), beelden had opgezocht van de Family Values Tour ('98 en '99), een jaarlijkse rock- en hip-hop tour met artiesten waaronder Korn, Limp Bizkit, Rammstein, Ice Cube, DMX, Method Man & Redman, etc.

Helemaal terug naar mijn puberteit gekatapulteerd, toen ik die heerlijke intro van Nookie hoorde. Visualiseer je een halfgare Fred Durst die helemaal uit zijn dak gaat, en waar iedereen losgaat in de moshpit, met de nodige jonge grietjes die je topless in de menigte ziet opgaan: heerlijk.
Prodigy vertelt in zijn boek dat hij nog nooit zoveel vrouwelijke groupies had gezien in zijn leven, die in lange rijen stonden aan te schuiven voor Limp Bizkit.

Voor mij hun beste album, met de nodige hits (Break Stuff, Nookie), maar ook de nodige afwisseling naar hun meer sinistere kantje (denk bv aan Nobody Like You), wat aan hun eerdere werk doet denken. Het wordt nergens té poppy of corny (wat je wél ziet vanaf Chocolate Starfish: het album waarna er (terecht?) een heleboel haters bijkwamen, en Limp Bizkit meer als een grap begon aanzien te worden, en voor mensen was zonder muzieksmaak.

Ik vind RATM ook nog steeds het beste huwelijk tussen rap en rock dat er ooit geweest is, maar je kunt niet ontkennen dat Limp Bizkit rond de eeuwwisseling geen unieke sound bracht. Mensen die deze groep ooit live zagen (ik, als 13 jarige), kunnen dit beamen


Beste Rap en Rock combi voor mij:
- Smokin Suckaz Wit Logic
- Hed(pe)

Gast
geplaatst: vandaag om 18:44 uur

geplaatst: vandaag om 18:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.