Stephen Stills - Just Roll Tape - April 26th, 1968 (2007)

Soms liggen er nog van die pareltjes onder een dikke laag stof te wachten tot ze het licht mogen zien. Neil Young presenteerde dit jaar al een parel (en wat voor één!) in de vorm van Live at Massey Hall 1971, en Stephen Stills volgt hem met deze release, die bijna 40 jaar stof heeft liggen vangen voor hij uitkwam.

Toen Buffalo Springfield uiteen viel had Stephen Stills een hele lading aan songs die hij op plaat wilde zetten. Op 26 april 1968 nam hij deze demo's op, met nummers die later bijna allemaal op platen van Crosby, Stills, Nash (& Young), zijn soloplaten of die van zijn band Manassas tercht zouden komen. En tijdens deze demo's hanteert Stills het principe less is more. Met alleen een akoestische gitaar speelt hij nummers die later klassiekers bleken te zijn. De geluidskwaliteit is niet geweldig, maar dat doet aan de kwaliteit van de songs niets af.

4*

Aan het bovenstaande heb ik niks toe te voegen, een parel zo groot als een tennisbal.

Nou, een parel is wat overdreven maar het is wel een erg goed en leuk demotje. Het is duidelijk dat dit geen echte albumkwaliteit is, maar het klinkt zeker niet verkeerd.

Het klinkt allemaal nogal leeg en onaf, maar het zijn wel heel erg goede nummers. Het eerste nummer is de enige die ik niet goed vind hierop. Verbazend dat een geweldig nummer als ''The Doctor Will See You Now'' nooit is uitgebracht op een album. Leuk om alle klassiekers in primitieve vorm eens te horen.

Een klein nadeeltje is dat Stills hier vaak ietwat hoog zingt, na een tijdje is dat wat minder aangenaam om naar te luisteren. Stills klinkt (soms) overigens wel een beetje alsof hij verkouden is in Helplessly Hoping.

Jullie hebben gelijk, het is toch een mega parel

Laatste halfje laat ik achterwege vanwege de kwaliteit.

Uit muziekhistisch oogpunt een monument. Een stukje van de "basis" van CSN lag ergens 40 jaar onder het stof. Zo wordt verteld. Nu ben ik nooit de grootste Stills fan geweest, maar ik moet toegeven deze Roll Tape klinkt gewldig. Zeker omdat deze zo authentiek en gedateerd is . Ik vind de geluidskwaliteit echt niet slecht. De 13 verborgen "pareltjes" zijn mooi opgepoetst en zitten nu veilig in mijn verzameling.

Een goede aankoop Ad, inderdaad een zeer interessante release. En ook eigenlijk wel 1 van de betere Stills schijfjes

Zéér mooi hoesje ook!

Gelezen op een amerkaanse site (een betrouwbare): Graham Nash is bezig met het samenstellen van een boxset van ja.... Stephen Stills. Hij is daarbij gestoten op opnames van Stills met Jimi Hendrix. The legacy van Hendrix heeft al toestemming gegeven om het matriaal te gebruiken voor dit projekt. Nash gaat zich nu ook vooral bezighouden met de geluidsopnames zo perfect mogelijk maken. En dat Nash boxsets samen kan stellen heeft hij al bewezen. Dus ik vind dit groot nieuws. Iets om naar uit te gaan kijken en te volgen.

De geluidskwaliteit laat een beetje te wensen over; ik heb bootlegs die beter klinken, vandaar een puntje aftrek, maar alle klassiekers staan hier wel op. In dat oogpunt is het wel triest dat ie in de 40 jaar erna nooit meer dit niveau heeft gehaald.

Als ik dit album naast zijn debuut en 2e album leg is het nog droeviger hoe Love the one You're With en Change Partners daarop klinken.

Vandaag maar weer eens opgezet. De geluidskwaliteit is eigenlijk lang niet goed genoeg voor een CD-release, maar op bijna elke track horen we Stills op zijn best. Onbegrijpelijk dat hij 'The Doctor Will See You Now', 'Bumblebee', 'Dreaming Of Snakes' en 'All I Know Is What You Tell Me' nooit eerder gebruikt heeft voor een CSN- of soloalbum, maar ik denk dat hij ze zelf gewoon vergeten was. Bovendien was Stills zo briljant in die tijd dat hij de ene na de andere parel schreef, waardoor er niet eens ruimte voor was geweest op de albums "Crosby, Stills & Nash", "Deja Vu" of "Stephen Stills". De man had vooral in die tijd een dijk van een stem, en het gitaarwerk is meer dan uitstekend (vooral als je zelf gitaar speelt kijk je al snel op tegen een grootheid als Stills).

Deze CD is misschien niet zo indrukwekkend als de drie Archives-releases van Neil Young tot nu toe, maar het is wel zeer welkom: Stills mag nooit vergeten worden (kan ook eigenlijk niet: als je ooit lid van Buffalo Springfield en CSNY bent geweest sta je met gouden letters ingeschreven in de muziekgeschiedenis).

Ik kijk erg uit naar de tweede release van Stills' eigen 'archives': het album met Hendrix.

Ook weer eens even geluisterd... en dat is voorlopig de laatste keer. Ik heb het echt gehad met Stills, zijn werk kan me niet meer boeien, wellicht omdat hij zo weinig echt goede nummers heeft dat ik ze allemaal te vaak heb gehoord.

Ach kom, nu overdrijf je. Ik ben na Daylight Again ook zo'n beetje klaar met Stills, maar dat maakt z'n topwerk nog niet minder goed.

Ik hoorde gisteren voor het eerst dat 'Bumblebee' hetzelfde nummer is als 'The Love Gangster' op de eerste Manassas-plaat. Stills weet wel hoe hij een nummer onherkenbaar kan maken... (zie bijv. ook 'In The Way' of 'Questions')

Volgens mij was Bumblebee ( Do You Need A Place To Hide) de "werktitel" van Stills toen het nummer nog niet helemaal af was. Later idd door Manassas opgenomen met de titel The Love Gangster. ( Ja toch, Stijn, jij bent iets meer kenner van Stills)

Het klopt helemaal. De tekst is later ietsjes veranderd, en het gitaarwerk is natuurlijk totaal anders, maar het is hetzelfde nummer.

De tekst is inderdaad wat anders, maar mij valt vooral op dat de melodie bijna onherkenbaar is. Ik dacht altijd dat 'Bumblebee' een 'nieuw' nummer was, maar net zoals bijv. 'Ivory Tower' en sommige oude Springfield demos, werden het later andere songs.

Het leuke is ook dat de uiteindelijke nummers ook veel beter zijn dan de demo's, die ook al niet onaardig waren. Ik ken Ivory Tower van de Studio Archives bootleg, ik zat even te luisteren, maar dat is dus Sugar Babe. Haha je merkt het in eerste instantie echt niet.

Helemaal waar, maar toch zou ik dolgraag eens een akoestische demo van 'Thoroughfare Gap' willen horen (het nummer was al in de Manassas-periode geschreven).

Ik heb wel twee Manassas' versies van Thoroughfare Gap, maar die zul je al wel hebben of niet?

Ik heb heel weinig bootlegs omdat ik er niet zo veel om geef, maar ik ken die Manassas versie(s) toevallig wel. Er zal toch ook wel een akoestische solo versie zijn?

Tja.. hij zal er vast zijn, maar er circuleren maar heel weinig Stephen Stills bootlegs op Internet. Misschien stopt Stills hem wel in de aankomende boxset?

Er zijn idd opnames van Stephen Stills, maar die zijn van een dermate slechte kwaliteit, dat die echt "opgepoetst" moeten worden. Ook de opnames met Jimi Hendrix moeten gerestaureerd worden.. Die komen, is de bedoeling, in de boxset, waar Graham Nash mee bezig is.

Ik wist helemaal niet dat deze cd bestond. Heb hem maar besteld via internet.

Volledig in lijn met Demos van CSN?

Het idee achter deze release is anders, en de kwaliteit is minder. Maar als Demos je bevalt gaat het ook met deze helemaal goed komen.

Aardig geslaagde live-registratie zonder publiek van Stephen Stills uit 1968.

Volgens de informatie van het boekje, vroeg Stills voor een paar honderd dollar een engineer om te blijven zitten in de studio, na een Judy Collins sessie.

Hij wilde een tape maken, met daarop zijn nieuwe songs. Volgens mij maakte Stills in 1968 deel uit van Buffalo Springfield, als ik mij het goed herinner. Later gebruikte hij nummers van deze opnames voor diverse solo-cd's en ook voor de eerste CSN plaat (1969).

Een aantal nummers die op Just Roll Tape staan, is zelfs helemaal nooit op een reguliere studio-cd verschenen. Dat maakt de cd een echte 'must' voor iedere CSNY fan.

Iedereen is er hier vrij lirisch over, ik vind het eigenlijk nogal meevallen. Het is een akoestische Stills met aardige momenten maar van een zeer povere geluidskwaliteit.

Ik hoor Stephen Stills als het even kan graag een beetje vlammen, in een redelijk verzorgde ambiance. Maar ik heb ook begrip voor de keuze om dit soort werk vrij te geven.

Toch hoor je een groot verschil tussen de smaakvolle samenstelling (en prima geluidskwaliteit) van de CSN cd Demos door Graham Nash en deze, snel in elkaar geflanste "tussendoor-opnames" van Stephen Stills.

Dat het 'van die tijd' was, wil nog niet per se zeggen dat het daarom ook direkt 5 sterren waard is, we blijven natuurlijk wel kritisch luisteren!

Mijn mond viel bijna open van verbazing toen ik dit hoorde: YouTube - The Doctor Will See You Now - Stephen Stills Overdubbed Bootleg

Schitterend overgedubt op de originele Stills opname. Zelfs Joe Vitale Jr. was onder de indruk zie ik in de beschrijving.

Dit is een andere reactie die ze gekregen hebben: "Some more news regarding the Stills song too - Joe Vitale Sr left a message with another youtube friend of ours "Awesome job !!!....I'm out on tour right now with CSN.....I'm going to play it for Stephen...." How cool is that?"

Ik ben het volledig eens met bovenstaande positieve reacties. Wat deze cd (naast zijn werk voor Buffalo Springfield) naar mijn mening met name laat zien, is dat Stephen Stills in die periode minstens evenveel talent had als Neil Young. Helaas is dit maar voor korte duur geweest. Vanaf de tweede helft van de jaren '70 is het voor Stills behoorlijk bergafwaarts gegaan, terwijl Neil Young al decennialang blijft boeien. Daarbij moet wel gezegd worden dat Neil Young een aantal malen de plank behoorlijk heeft mis geslagen (Denk aan: Everybody's Rockin' , Arc, Landing on Water en Life).

Ik lees net in Nash' biografie dat er op de oorspronkelijke tape 22 nummers stonden. Ik ben dan toch benieuwd of daar niet nog meer bruikbaar materiaal tussen zat. Stephen Stills die in 1968 tien nummers had die niet goed genoeg waren? Ik geloof dat niet, hoor.

Ik heb deze CD pas vorige week aangeschaft, ondanks dat ik fan ben van CSN(Y), BS en Stills zijn solowerk. De aankoop is één van mijn meest geslaagde ooit. De relatief onbekende nummers blijken pareltjes te zijn en de kale uitvoeringen van bekende klassiekers evenzeer. Sterker nog, ik prefereer van bijvoorbeeld 'Black Queen' de Just Roll Tape versie boven de albumversie. Stills was duidelijk in topvorm en bruist van het talent. Hopelijk heeft hij ergens toch nog wat materiaal uit de periode 66-75 liggen. Mocht dat niet zo zijn, dan is 'Just Roll Tape' naast wat andere verzamelaars (Demos, BS box set etc) een waardig kroniek uit een enerverende tijd.

ieder zijn meug maar ik deel alle euforie hierboven niet over deze in 1968 opgenomen demo's van Stephen Stills (vocals, guitar).

"Suite: Judy Blue Eyes", "Helplessly Hoping" en "Wooden Ships" zouden een jaar later verschijnen op het gelijknamige Crosby, Stills & Nash debuutalbum (1969). "So Begins the Task" en "Bumblebee" verschenen op het eerste Manassas album, "Black Queen" op zijn solo debuut en "Change Partners" en "Know You've Got to Run" op Stills 2. de sterke bonus track "Treetop Flyer" met dobro spel van Stephen Stills is overigens niet afkomstig van de sessie uit 1968 en verscheen later in een studio versie op zijn album "Stills Alone" (1991).

blijven er 4 niet eerder uitgebrachte nummers over, waarvan alleen "All I Know Is What You Tell Me" indruk maakt. de overige 3 "The Doctor Will See You Now", "Judy" dat vele jaren later zou worden uitgebracht op het Stills & Collins album "Everybody Knows" (2017) met Judy Collins en "Dreaming of Snakes" zijn niet echt memorabele liedjes en met alle respect hoor er geen pareltjes in terug.

uit muzikaal historisch oogpunt zeker een interessant album en dat de man veel in zijn mars had is duidelijk, maar de definitieve versies op het debuutalbum van CSN met de meerwaarde van de harmoniezang met Crosby & Nash en de versies op het Manassas album prefereer ik boven de kwaliteit van deze demo's. ook de studio versie van "Black Queen" op zijn debuut album bevalt mij een stuk beter.

All songs written by Stephen Stills except "Wooden Ships" (David Crosby, Stephen Stills & Paul Kantner)

de liner notes van Stephen Stills:

"I was at a Judy Collins session in New York in 1968, and when she was finished, I peeled off a few hundreds for the engineer so I could make a tape of my new songs. Some you'll know; some you might not. The following fall we made the first CSN album, and the tape has been lost to the wind for almost 40 years. Somehow it's found it's way back, and these songs now feel like great friends, when they were really young"