menu

Blind Faith - Blind Faith (1969)

mijn stem
3,84 (228)
228 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Blues / Rock
Label: Polydor

  1. Had to Cry Today (8:48)
  2. Can't Find My Way Home (3:16)
  3. Well...All Right (4:27)
  4. Presence of the Lord (4:50)
  5. Sea of Joy (5:22)
  6. Do What You Like (15:18)
  7. Sleeping in the Ground * (2:52)
  8. Can't Find My Way Home [Electric Version] * (5:43)
  9. Acoustic Jam * (15:54)
  10. Time Winds * (3:18)
  11. Sleeping in the Ground [Slow Blues Version] * (4:45)
  12. Jam No. 1: Very Long & Good Jam * (14:03)
  13. Jam No. 2: Slow Jam #1 * (15:09)
  14. Jam No.3: Change of Address Jam * (12:09)
  15. Jam No. 4: Slow Jam #2 * (16:06)
toon 9 bonustracks
totale tijdsduur: 42:01 (2:12:00)
zoeken in:
avatar van viking1
Sterk album,supergroup goede magie tussen de 4 muziekanten.
Mag clapton zowiezo graag horen heb veel solo albums van en wat van cream,the dominos en deze.

Dit heerlijke blues getinte muziek wat blues/rock in lekker '60/70 sausje.
Alleen do what you like vind ik niet veel aan ,een te lange drum solo en wat te onrustig.
Verder top cd.

En oh ja wat een vreselijk godsgruwelijk vreselijke hoes.

avatar van goldendream
'Do what you like' is een aardig nummer tot één van de lelijkste mannen op aarde (sorry, maar is gewoon zo) het nodig vindt zijn drumtalent te tonen. Tijdens een Genesisconcert haat ik ook die drumsolo's.

avatar van goldendream
Waren er singles van dit album?
b-kantjes?

Stijn_Slayer
Als dit klopt wel: 400 - Bad Request - discogs.com

Volgens mij hebben ze alleen nooit de hitlijsten gehaald.

avatar van Boermetkiespijn
3,5
Klinkt erg goed, lekkere blues. Wel een beetje een naargeestige cover op de een of andere manier.

Vind "Had To Cry Today" meteen al erg sterk. Favoriet is "Well... All Right", al heb ik ook genoten van de lange instrumentale stukken in "Do What You Like".

avatar van nlkink
Oldfart heeft op 13 september 2007 informatie uit Wikipedia vermeld omtrent de album hoes.
Zeer informatief maar misschien nog niet het hele verhaal en hoewel ik niet meer precies weet waar en wanneer ik het gelezen heb wil ik het toch graag hier delen.
Jim Capaldi heeft in een interview toegelicht dat de ontwerper naast het officiële verhaal achter het ontwerp nog symbolisch iets wilde vertellen over de groep.
Het komt er in het kort op neer dat zowel het onvolgroeide meisje als het futuristisch aandoende ornament symbool staan voor de groep. Capaldi: "Het meisje staat voor het feit dat de nieuwe supergroep naar de mening van de ontwerper niet uit zou groeien tot een echte groep en het futuristisch ogende ornament was een vliegtuig of ruimteschip dat nooit van de grond zou komen".

Stijn_Slayer
Daarnaast een duidelijke knipoog naar de popart.

avatar van John Self
3,5
Kwam toevallig dit concert tegen. Blind Faith in Hyde Park. Met opvallend goed beeld en geluid. Heb meteen de lp van zolder gehaald om beneden te draaien. Kreeg wel wat vreemde blikken van zoon en dochter toen ze de hoes zagen en zich afvroegen of ik mijn jeugdsentiment niet wat al te nadrukkelijk vierde. 'Pap, val je nu echt op jonge meisjes?'
Tijdens het concert hoorde ik Sea of Joy en ik was het nummer eigenlijk wat vergeten. Maar wat een prachtig nummer.

Blind faith in Hyde Park 1969 - YouTube

avatar van lennon
4,0
Een band waar Clapton zelf niet zingt kan me altijd bekoren. Dat doet Cream, en ook deze band.

Ik kwam de plaat tegen in de kringloop en kende de naam wel (ik heb een foto van de band op de hoes) en toen ik Ginger Baker en Clapton en Winwood zag ging er een belletje rinkelen.
Dit is toch echt een top vondst in de kringloop, want wat een mooie plaat is dit!

De stem van Winwood vind ik erg mooi, en ik denk zelfs dat ik dit beter vind dan Cream.

avatar van jurado
4,0
lennon schreef:
Een band waar Clapton zelf niet zingt kan me altijd bekoren. Dat doet Cream, en ook deze band.

Ik kwam de plaat tegen in de kringloop en kende de naam wel (ik heb een foto van de band op de hoes) en toen ik Ginger Baker en Clapton en Winwood zag ging er een belletje rinkelen.
Dit is toch echt een top vondst in de kringloop, want wat een mooie plaat is dit!

De stem van Winwood vind ik erg mooi, en ik denk zelfs dat ik dit beter vind dan Cream.

Wacht even, begrijp ik iets niet? Clapton die niet zingt in Cream?

avatar van lennon
4,0
jurado schreef:
(quote)

Wacht even, begrijp ik iets niet? Clapton die niet zingt in Cream?


Nou ja.. géén hele plaat vol..dat scheelt al heel veel.

avatar van jurado
4,0
lennon schreef:
(quote)


Nou ja.. géén hele plaat vol..dat scheelt al heel veel.
Ah zo

avatar van west
4,0
Ik heb voor dit album gekozen voor de Deluxe geremasterde CD versie. Niet alleen krijg je dan flink wat bonustracks en een 2e cd met jams, maar bovenal is het geluid vele malen beter dan de wel erg zacht geproduceerde originele LP.

avatar van west
4,0
BenZet schreef:
Om het toch maar even over die deluxe te hebben: Ik ben gaan speuren en het blijkt dat ie alleen nog maar in de "tweedehandsmarkt" te verkrijgen is, zoals Amazon en Ebay. Hij is wel schrikbarend duur, maar goed, ik heb hem voor een redelijke prijs van net onder de 40 euro met verzendkosten uit Engeland. En geloof me dat is echt een redelijke prijs...

Dan heb ik mazzel gehad met mijn net onder de 20 euro thuis gestuurd. Wat een bonustracks staan hier trouwens op zeg! Deze Deluxe versie krijgt van mij 4.5*

avatar van BenZet
4,0
Stijn_Slayer schreef:


Wat een shithoes trouwens....


Ondertussen 11 jaar verder (blijft het een bijzondere hoes) toch wel een beetje een shithoes ja

avatar van Mssr Renard
4,0
Wie gelooft mij dat ik deze voor het eerst in mijn leven op zet?

Dat zijn van die platen die altijd maar zijn blijven liggen: Cream, Blind Faith, Mountain, Derek & the Dominoes.

Beter laat dan nooit?

avatar van ZAP!
Ik geloof je. Ik heb zelfs nog nooit een plaat van Mountain of Derek & tD opgezet.
Deze kan ik me niet herinneren, maar heb ik wel es gehoord, zelfde met Cream.

avatar van Mssr Renard
4,0
Het bevalt me wel. Veel soul, rommelig drumwerk, scheurende maar ook subtiele gitaarpartijen, maar vooral: waanzinnige zang!

avatar van Tony
4,0
En de drummer dan, Mssr Renard? Ginger Baker was een heel groot fan van Elvin Jones, drummer van het classic quartet van John Coltrane. Baker heeft meerdere keren gezegd zijn drumstijl volledig van Elvin Jones afgekeken en gekopieerd te hebben. Soms hoor ik verdomd die jazzy losheid in zijn speelstijl terug, maar even zo vaak ook niet hoor.

avatar van Mssr Renard
4,0
Ik houd enorm van dit type drum-werk.

De vroege Uriah Heep had dit ook. Een mooie cross-over van jazz(rock) en rock.
Zo ook in bijvoorbeeld Allman Brothers en Gov't Mule. Mijlenver verwijderd van het meer rock-idioom van bijvoorbeeld The Who en Deep Purple.

Ik kende Baker eigenlijk (tot nu toe) alleen van Levitation van Hawkwind en The Baker Gurvitz Army. Erg beperkt dus. Maar ik ga me onderdompelen in Cream en Blind Faith.

Tot nu toe, snap ik wel waar favoriete powertrio's en southern rock-bands hun mosterd vandaan haalden.
Blind Faith is een blueprint voor progressieve bluesrock.

avatar van ZAP!
Te gekke plaat. Dank voor de bump Mssr Renard.

Heerlijk hoe Baker tekeer gaat in 'Do You What You Like'.

avatar van Mssr Renard
4,0
ZAP! schreef:
Te gekke plaat. Dank voor de bump Mssr Renard.

Heerlijk hoe Baker tekeer gaat in 'Do You What You Like'.


Dat nummer was ook direct mijn favoriet. Maar ik ga nog niet een stem uitdelen na één keer luisteren.
Deze nog een paar keer draaien en een ruime voldoende zit er wel in, hoor.

avatar van ZAP!
Ik heb deze al vaker gehoord, al was dat een tijd terug. Ik schat in dat ik 'm toen op 4 sterren had staan. Dit keer hoor ik stukken die ook 5 sterren waard zijn, maar daar zal de hele plaat (zeer waarschijnlijk) nooit aan komen. Een mooie 4,5* derhalve durf ik wel aan.

avatar van Mssr Renard
4,0
Mijn bericht komt ook wat aanmatigend over. Maar de intentie was enthousiasme. Ik wil ook graag een score toekennen, maar ik houd mij in. Ik heb nog jaren de tijd daarvoor. Daarbij luister ik nu even naar The Pie.

avatar van Mjuman
Mssr Renard schreef:
(quote)


Dat nummer was ook direct mijn favoriet. Maar ik ga nog niet een stem uitdelen na één keer luisteren.
Deze nog een paar keer draaien en een ruime voldoende zit er wel in, hoor.


Ook het 'vertraagde' drummen in het openingsnummer heeft een aardig effect. De dual disk cd-versie is overigens geen aanrader - ik heb 'em inmiddels weggedaan. V2 - vinyl volstaat!

avatar van ZAP!
Mssr Renard schreef:
Mijn bericht komt ook wat aanmatigend over.
Ha ha, loat goan.

avatar van jorro
3,0
Dit is voor een keer leuk om gehoord te hebben, maar het raakt bij mij geen gevoelige snaar. Dat wil zoveel zeggen dat ik 3* eigenlijk wel vind volstaan. Vooral het slot is voor mij een hele zit met die drumsolo.
33e in de 100 Greatest Albums of 1969 en #30 in de chart van Best Ever Albums over '69.

avatar van AbleMable
2,5
Toch een vrij middelmatig album van deze supergroep. En raakt ook bij mij geen gevoelige snaar. Het kan niet tippen aan het beste werk van Traffic en Cream. En het slotnummer is gewoon strontvervelend met die lange drumsolo. De songs zijn over het algemeen ook niet echt beklijvend, de opener is een vervelende repeterende jam met veel te veel gepiel van Eric Clapton. De enigste songs die er wat mij betreft mee door kunnen zijn Well All Right en Can't Find My Way Home.
En ja, die hoes is behalve vandaag de dag controversieel ook gewoon spuuglelijk.

4,0
tijd om dit album maar eens hoger te waarderen: ik blijft het afspelen zo afgelopen 25 a 25 jaar. Geweldige opname kwaliteit trouwens. Volgnes mij heb ik dit nog op vinayl als 'superstarshine' uitgave liggen van ... polydor dacht ik

avatar van metalfist
Dankzij de Crossroads verzamelaar van Eric Clapton (een geweldige boxset van 4CDs + een bijhorend boek die tegenwoordig tussen de 15 a 20 euro te koop is) leerde ik Blind Faith kennen. Het is één van de vele (super)groepen waar Clapton deel van heeft uitgemaakt, maar de samenwerking tussen Eric Clapton/Steve Winwood/Ric Grech/Ginger Baker had niet bepaald een lang leven. Slechts ettelijke maanden bestond de groep en toch werd er een (titelloos) album uitgebracht. Presence of the Lord is denk ik het bekendste nummer doordat het wel vaker op verzamelaars met het werk van Clapton terug te vinden is en blijft nog altijd erg leuk dankzij dat geweldige gitaarstukje in het midden. In de reguliere versie van dit album zijn er echter nog 5 andere tracks aanwezig en eerlijk gezegd? Die rocken allemaal! Do What You Like is misschien het meest pittige nummer en ook wel hetgeen dat ik het minst graag hoor. Ik hou wel van de vibe en de hypnotiserende drive die er in zit, maar die verschillende solo's gaan net iets te lang door. Neen, geef mij dan maar bijvoorbeeld Had to Cry Today. Met zijn lengte van bijna 9 minuten is het ook geen kort nummer, maar dat blijft wel de gehele tijd boeien en het stemgeluid van Steve Winwood is perfect voor dat nummer. Dat telt voor praktisch elk nummer trouwens, want ook Can't Find My Way Home klinkt fantastisch. Met slechts 6 nummers in totaal zitten er sowieso eigenlijk geen instinkers in, al is Sea of Joy net iets te inwisselbaars. De Crossroads boxset bevat trouwens nog Sleeping in the Ground, een nummer dat uit de Blind Faith sessions komt en dat niet op het album is terecht gekomen. Dat lijkt me echter dezelfde versie te zijn als degene die hier bij de bonustracks te vinden is.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:31 uur

geplaatst: vandaag om 16:31 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.