Little River Band - Diamantina Cocktail [AU] (1976)

Ben benieuwd of dit een goede plaat is. "Home on Monday" is het enige nummer dat ik ken, en die is erg mooi! Als de rest ook zo mooi is is dit album misschien het aanschaffen waard ...

Misschien ben je er inmiddels achter, maar dit is een geweldige plaat! Bijzonder gelikt, dat wel, maar als je daar tegen kan is er veel te genieten, met als hoogtepunt Days on the road, een prachtig, meeslepend en melancholiek nummer, geweldig gezongen. I remember the days on the road, I almost died there. Each year, harder than those before.

Heel mooi album !
"Home on monday'' is vaak op de radio als ik nachtdienst heb.
Heb dan gelijk zin om naar huis te gaan .
En ''Days on the road'' is inderdaad ook heel mooi .
3,5*

Hm ik vond hier erg weinig aan. Help is on its way en (vooral) Home on a Monday heb ik altijd goede nummers gevonden; naar de rest van het album luisteren voegde daar eigenlijk enkel irritatie aan toe. 2*

Erg mooie maar onderschatte plaat, mijn inziens een juweeltje uit de jaren 70.
Happy Anniversary & Help is on its Way zijn toch ook redelijk bekende nummers van deze plaat.
LRB werden ook wel de Australische Eagles genoemd, daar kan ik en heel eind in meegaan maar zo goed als The Eagles zijn ze toch nooit geworden.
Tip voor de liefhebbers: Time Exposure uit 1981 is ook een hele goede plaat van ze.

Hun bekendste plaat, ook al omdat-ie twee Hollandse top 20 hits bevat: Help is on its way en het onsterfelijke (wat mij betreft althans) Home on a monday. Net als die twee nummers was ook Happy anniversary een hit in de US, waardoor dit de eerste Australische plaat in de geschiedenis werd die daar de goudstatus haalde.

Over het geheel genomen een mooie plaat, al kabbelt het allemaal wel een beetje voort en lijken sommige nummers wat op elkaar. Days on the road is al genoemd en zelf vind ik ook another Runway (en niet 'runaway') een hoogtepunt.

Klassieker van de inderdaad enige echte ''Australian Eagles'' zoals ze destijds bekend stonden. Hun doorbraak in Nederland. Deze band blonk vooral uit in close harmony vocalen en puntig meerstemmig gitaarwerk.

Home on a Monday, die intro daarvan klinkt echt heerlijk

Zonder meer hun artistieke kunststukje . De groep klinkt fris , vocaal uitmuntend en muzikaal zit het ook snor .
De latere albums bleken wat wisselvalliger van aard , deze plaat kent eigenlijk geen zwakke plekken .
Opener Help is On It's Way was toendertijd 1 van mijn eerste singeltjes . Nog altijd een prima song met 2 stemmig gitaarwerk en een refein die makkelijk te onthouden is .
Days On The Road is een andere klassieker . Glenn Shorock beschrijft de hectiek die bij het touren hoort en het gemis van het thuisfront . Mooie song , muzikaal sterk vertolkt .
Home On Monday memoreert daar feitelijk ook aan . Bellen vanuit ergens aan de andere kant van de wereld en maar hopen op een snelle thuiskomst . Maandag zingt hij draadkrachtig , ergens in de middag . Broke Again en Take Me Home , prachtige stukken met een enigzins somber randje .
Geen heel vrolijke plaat , maar al zal ie een tikkie gedateerd klinken( typische seventees strijkers) , het is zonder meer een genot om naar te luisteren . Zeker als je gecharmeerd bent van Countryrock met mooie zangpartijen .( denk Eagles)

Inderdaad een beetje gedateerd, en wat commercieler en gladder dan de lichting bands van zeg maar 2 à 4 jaar eerder, maar toch erg fijne muziek. Mooie harmoniezang, sterke leadgitarist, pakkende nummers, ja zéér degelijk!

Bekendste album van The Little River Band, tenminste in Nederland.
Komt natuurlijk door de 2 Top-20 hits die dit album najaar 1977 opleverde.
Dat zijn uiteraard Home On A Monday en Help Is On It's Way, beide inmiddels bonafide
Radio-2 liedjes.
Ook Happy Anniversary kreeg wel wat airplay destijds.
Keurige rockmuziek verpakt in smaakvolle arrangementen en gespeeld door topmuzikanten.
De vergelijking met The Eagles zie ik niet zo, daarvoor zitten er toch teveel strijkers en saxofoon in. Maar dat maakt niet uit, ze zijn zo ook goed genoeg.

Days On The Road en Another Runway zijn ook erg mooie nummers.
Op de andere kant zijn dat dan ook nog Everyday Of My Life en The Inner Light.
Als je houdt van rockmuziek met een countryrandje en mooie zang en gitaarwerk, en ook nog liedjes die bijblijven, dan heb je hier geen slechte aan.
En het klinkt zo heerlijk jaren 70. Bijna te keurig nog.
Minpunten kan ik aan deze plaat niet ontdekken.

Na deze plaat heeft de LRB in Nederland, behoudens een paar tipparade-noteringen nooit veel pannen meer kunnen breken.
Eens proberen of ik die paar andere die ik van hun heb, ook weer eens tevoorschijn kan toveren.
Ruim 3,5* voor dit bescheiden 70's-monumentje.
Op vinyl.

Ben niet kapot van dit album. Twee nummers vind ik wel goed: Days on the road en Home on Monday.
Echt slecht is dit album zeker niet, maar ik zal hem niet vaak opzetten.

De Little River Band leerde ik kennen, zoals velen ws., middels de bekende hits Help Is On It's Way en Home on Monday. Goed gespeelde muziek, mooie samenzang en iets minder 'soft' als tijdsgenoten America. In latere jaren kwam John Farnham er ook nog bij, waarvan ik het nummer You're the Voice destijds op single gekocht had. Leuke plaat, die ik best nog wel eens op zal zetten.

Inderdaad, een echt juweeltje! Ik luister nog steeds regelmatig naar dit album en blijf het bovengemiddeld vinden!

There. I fixed it ! Zonder ' dus ........

Het was een van mijn faves om te spelen in mijn Top-40 Bandjesdagen .......... koortjes en een semi-funk baspartij ...... en dat weirde half nootje verschil tussen couplet en refrein..... briljeus !

Vandaag een aantal keer beluisterd en wat is dit heerlijk om naar te luisteren zeg!
De productie is dusdanig goed dat ik het bijna zou geloven als men zou zeggen dat hij ergens in de afgelopen jaren opgenomen was.
Dat zegt gelijk ook wat over de tijdloosheid van deze plaat. Sommige van deze bands/platen willen weleens "oubollig" klinken, maar deze klinkt zo lekker fris dat ik heden ten dage dit nog gerust op de radio zou draaien (mits ik dat kon).
De plaat begint enthousiast met "Help is On Its Way" en kant A eindigt met het erg sterke "Another Runaway" waarin nog een prachtige rol voor een dwarsfluit speler zit.
Kant B begint lichtjes rockend met "Everyday of My Life" en de nummers hierna klinken ook prima.
Een plaat die ik wel op ieder willekeurig moment zou kunnen beluisteren.
Fijne combinatie van lekker in het gehoor liggende pop en een vleugje rock.

Ik weet niet wie hier de nieuwe tracklist heeft geplaatst, maar die klopt dus echt niet.
HELP IS ON ITS WAY
DAYS ON THE ROAD
HAPPY ANNIVERSARY
ANOTHER RUNWAY
EVERY DAY OF MY LIFE
HOME ON A MONDAY
THE INNER LIGHT
BROKE AGAIN
TAKE ME HOME
Dit is de correcte tracklist.

Dat klopt Marco. Ik heb de originele LP hier voor me liggen.

Mijn Europese LP (en mijn Amerikaanse CD) heeft ook de tracklist die Marco van Lochem aangeeft. Maar de nu aangehouden volgorde (dus ook nog eens met enkele andere nummers) is die van de Australische persing. En dat was wel degelijk de eerste uitgave, conform het uitgangspunt dat we hier op MusicMeter hanteren.

De internationale versie die wij allemaal bezitten, is eigenlijk een samenvoeging van de Australische uitgave met een aantal nummers van de oorspronkelijk alleen in hun vaderland uitgegeven voorganger After Hours uit 1976.

Dat maakt beoordelen en recenseren helaas wel wat verwarrend. De internationale versie, met duidelijk de beste nummers van die twee LP's, zou van mij vier sterren krijgen, maar de Australische versie blijft bij mij steken op 3,5.
Wil je beide oorspronkelijke albums achter elkaar horen, dan beveel ik je de CD-release van het Engelse Lemon-label aan, die een paar jaar geleden werd uitgebracht. Die heeft beide albums op 1 schijfje, in de oorspronkelijke trackvolgorde.

Vreemd, aangezien de Europese versie hier in Nederland in de winkels heeft gelegen en nog steeds te koop is, maar als het jullie uitgangspunt is, dan is daar weinig tegen in te brengen. Ik heb mijn stem in ieder geval verwijderd.

De Little River Band is voor mij altijd little gebleven. Nu ik langs diverse jaarlijstjes speur kom ik dit album van ze tegen in de jaarlijst 1977 van OOR. Op een bescheiden plaats, dat wel. Gedeeld één na laatste met 2 punten. Hoewel het niet mijn smaak is, vind ik Home On A Monday een leuk nummer om zo nu en dan te horen. Ruim 3* voor mij en met alleen zesjes slaag je ook.

Een stuk beter dan de wel erg magere voorganger After Hours. De nummers op die schijf bezweken bijna aan een lethargische vorm van urgentie. Gelukkig is dat op dit plaatje weer hersteld. Dat maakt het niet direct tot een topper, maar het tempo ligt bij vlagen weer wat hoger, de balans van de plaat is beter en zowaar er staan ook enkele hits op. Opener Help Is On It's Way is een prima song om de plaat mee te starten. Een fijne zanglijn en de meerstemmigheid maakt het tot een terechte hit. Days On The Road is een trage song en kan mij niet zo boeien. Happy Anniversary is een lichte funk song en bevalt mij trouwens nog beter in georkestreerde vorm, vorige maand uitgebracht op een verzamelaar van opnieuw opgenomen 'hits'. Another Runway gaat weer verder op de weg waar Days On The Road eindigde. Het zou mij niet verbazen als de heren tijdens de opname van deze song in slaap sukkelden. Every Day Of my Life is wat meer uptempo, is aardig maar ook niet meer dan dat. Het country achtige en alom bekende Home On Monday is zo'n typische oorwurm maar heb ik ook altijd wat flauw gevonden, hoewel het geen slechte song is. The Inner Light is weer een prima stuk, relaxed, fijne arrangementen en een bij vlagen venijnig zingende Shorrock. Broke Again klinkt wat anoniem en afsluiter Take Me Home vormt een aardige afsluiter, noem het een vorm van Australische Rhythm & blues waarmee de plaat eindigt. Zo is het een vrij degelijk geheel en best een genietbaar album. Er zijn trouwens diverse versies in omloop van dit schijfje, de tracklist hierboven is de Australische variant.