The Bony King of Nowhere - Everybody Knows (2024)

Are you still alive is echt prima. Radiohead vibes.

Ook Almost Invisible doet sterk denken aan Thom Yorke en co. Ik vind dat verre van erg. Twee hele mooie singles.

Hehe, al bij zijn debuut waren die associaties er.

De songs Are You Still Alive en Falling Into Place die ze tijdens de Toots Sessies op tv speelden klinken veelbelovend voor de rest van het album!

Wauw, kippenvel plaat. Laat Thom York maar 'smilen'. Deze van VanParys is een prachtig soelaas en alternatief voor de door TY nooit geschreven Radiohead-songs die ik zo graag hoorde. En hiermee wil ik geen afbreuk doen aan beiden hun werk. Nog nooit heeft nostalgie zo dicht de perfectie geraakt. Wat een stem en prachtige arrangementen!

Klinkt idd heel erg als radiohead. Maar dus ook gewoon heel erg goed! Pas een eerste luisterbeurt aan de gang hier dus alles moet nog landen. Maar dat dit lekker klinkt is zeker

Hmm, ik ben groot Radiohead fan en vond dit allemaal een beetje saai eigenlijk. Niet te vergelijken.
Ik vind dat stemmetje ook maar net dragelijk.

Bram Vanparys doet hier wel héél erg z'n best om Radiohead te zijn, maar echt goeie songs levert het voor mij niet op. Ik hoor hem liever wat meer folky/rootsy bezig.

3 sterren

Are you still alive is echt we goed, komt in de buurt. Rest kabbelt een beetje voort. Nog wat luisterbeurten geven.

Daar doet jet inderdaad heel sterk aan denken. Zeker de zang.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The Bony King Of Nowhere - Everybody Knows - dekrentenuitdepop.blogspot.com

The Bony King Of Nowhere - Everybody Knows
Het is een tijdje stil geweest rond The Bony King Of Nowhere, maar met Everybody Knows levert Bram Vanparys een bijzonder sterk album af, dat naarmate je het vaker hoort steeds interessanter wordt

Ik heb een blinde vlek voor het werk van The Bony King Of Nowhere, maar het nieuwe album van de muzikant uit Gent drong zich onmiddellijk op en is sindsdien alleen maar mooier geworden. Het is een veelkleurig album, waarop razend knap wordt gemusiceerd en waarop steeds meer nieuwe klanken aan de oppervlakte komen. Ook de stem van Bram Vanparys bevalt me uitstekend en hetzelfde geldt voor zijn fantasierijke songs. Everybody Knows roept flink wat associaties op met het werk van Radiohead, maar een album als het nieuwe album van The Bony King Of Nowhere is de Britse band vergeten te maken na The Bends. Everybody Knows is voor mij een enorme verrassing.

Het was voor mijn gevoel een eeuwigheid geleden dat ik voor het laatst had geluisterd naar de muziek van de Belgische muzikant The Bony King Of Nowhere. Dat kan ook wel kloppen, want aan het eind van 2012 recenseerde ik voor het laatst een album van het project van de uit Gent afkomstige Bram Vanparys. Het titelloze derde album van The Bony King Of Nowhere was een vooral ingetogen singer-songwriter album vol echo’s van oude folkmeesters uit de jaren 70, maar door dit album ontdekte ik ook het wat mij betreft nog mooiere Eleonore uit 2011, waarop de muziek van Bram Vanparys wat moderner klonk.

Ondanks mijn liefde voor de albums uit 2011 en 2012 heb ik het in 2015 verschenen Wild Flowers niet opgemerkt. Ik was kennelijk niet de enige want op de drukbezochte muziekwebsite Musicmeter is geen enkel bericht over het album geplaatst. Het in 2018 verschenen en bijzonder sfeervolle Silent Days werd op datzelfde Musicmeter wel stevig bewierookt, maar ook dit album heb ik volgens mij nooit beluisterd. Inmiddels zijn we weer vijfenhalf jaar verder en is het zesde album van The Bony King Of Nowhere verschenen.

Everybody Knows viel me direct op in het aanbod van deze week en schreef ik uiteindelijk als een van de eerste namen op voor een plekje op de krenten uit de pop. Bram Vanparys liet in het verleden horen dat hij zowel uit de voeten kan met behoorlijk ingetogen folksongs als met wat voller klinkende songs die neigen naar rock. Op Everybody Knows slaat de balans duidelijk door in de laatste richting.

Bram Vanparys noemt op zijn bandcamp pagina naast oude helden als Neil Young en Bob Dylan ook PJ Harvey, Blur en Nick Cave als belangrijke inspiratiebronnen. Hij vergeet er ook één te noemen, want als ik luister naar Everybody Knows komt er bij mij echt maar één naam op. Door de zang van Bram Vanparys, maar zeker ook door de zeer sfeervolle klanken en door de complexere songstructuren, moet ik bij beluistering van het nieuwe album van The Bony King Of Nowhere met zeer grote regelmaat aan Radiohead denken en dan met name aan het vroegere werk van de Britse band, dat ik veel beter vind dat het latere werk.

Everybody Knows roept bij mij herinneringen op aan Radiohead’s The Bends en dat zijn zeer aangename herinneringen. De associaties met de muziek van Radiohead zitten me bij beluistering van het nieuwe album van The Bony King Of Nowhere niet in de weg. De zang van Bram Vanparys doet af en toe wat denken aan Thom Yorke, maar hij heeft ook een duidelijk eigen geluid.

Dat eigen geluid hoor je ook in de muziek, waarvoor de muzikant uit Gent een aantal zeer aansprekende muzikanten uit de Belgische muziekscene wist te rekruteren. Op Everybody Knows zijn gitaren, piano en synths fraai in balans en eisen ze afwisselend een hoofdrol op, waarna hier en daar ook nog fraaie strijkersarrangementen of atmosferische soundscapes opduiken, terwijl ook de ritmesectie fraai werk levert. Met name het wat stevigere gitaarwerk past prachtig bij de zang van de Belgische muzikant.

De nieuwe songs van The Bony King Of Nowhere zitten vol dynamiek en zitten zo knap in elkaar dat je steeds weer nieuwe dingen blijft horen op het album, dat terloops ook nog stil staat bij een aantal wereldproblemen. Het levert een prachtig album op, waarmee The Bony King Of Nowhere zichzelf wat mij betreft weer op de kaart zet. Erwin Zijleman

Vind ik veel beter dan Thom Yorke zijn geneuzel de laatste 15 jaar. Mooie songs en warme productie.

Nadat ik gisteren het optreden in EKKO heb gezien, vallen de puzzelstukjes in elkaar. Prachtige uitvoering van de nummers van dit album, die volgens mij allemaal voorbij kwamen. Het album komt live nog meer tot leven: ze horen afgaande op de klankkleuren duidelijk bij elkaar, maar de dynamiek in de nummers zorgt ook voor voldoende afwisseling.

Bram is naast een fantastisch zanger ook een hele innemende vent. Ook de band was van erg hoog niveau. Afsluiter Perfect Sense was ook in de EKKO afsluiter en raakte me werkelijk overal waar het me kon raken. Prachtig nummer. Ik verhoog mijn waardering naar 4* en dit album kan aan het einde van het jaar zomaar mijn top 10 binnen sluipen.

Mooie plaat. Tot deze had ik nog nooit muziek van deze singer-songwriter gehoord, maar het bevalt me uitstekend. Met dank aan het interview in Oor. Nu mag Bram Vanparys zeggen wat hij wil over zijn invloeden, maar Radiohead staat natuurlijk in grote letters op zijn voorhoofd geschreven. Dat geeft niets, Het gaat er om wat hij daar mee doet en dat doet niet heel veel onder voor 'Wall Of Eyes'. Het is iets toegankelijker, dat wel. Meer liedjes dan experiment, dat wel volop aanwezig is. Everybody Knows staat op mijn lijstje van platen om aan te schaffen.

Erg mooi album, zojuist de eerste luisterbeurt achter de rug en het klinkt als een mengelmoesje van The Boxer Rebellion, Unbelievable Truth (Andy Yorke) en in iets mindere mate Radiohead (maar natuurlijk wel heel erg in "Working Harder"). Het trio aan nummers "Everybody Knows", "Falling Into Place" en "Almost Invisible" is echt geweldig.

Ik had nog nooit van The Bony King of Nowhere/Bram Vanparys gehoord en kwam er via-via bij uit, maar dit smaakt absoluut naar meer.

Dit nieuwe album is (opnieuw) middenin de roos. Ja, bij tijd en wijlen heb je het idee te doen te hebben met de Thom Yorke van de lage landen, en ga je ook geniegd zijn dan dat vergelijk te trekken… Echter is het allemaal dermate goed en puur dat het geen zak uitmaakt.

Kocht kaartjes met de gedachte ‘leuk voor mijn vriendin’ maar inmiddels kijk ik er ook zelf meer dan reikhalzend naar uit. Hoop echt dat het live knalt straks in de VERA.

Met terugwerkende kracht (ik ontdekte het album pas in 2020) zou Silent Days wel mijn albumtoplijst van 2018 hebben gehaald, wat een pracht van een album. Everybody Knows is ook van hoge kwaliteit, maar mist net dat verfijnde wat de voorganger had.