André 3000 - New Blue Sun (2023)

Na een zeer lange radiostilte (afgezien dan van een hoop gastbijdragen) verschijnt er dan vrijdag een volledig instrumentaal solo-debuutalbum van André 3000, boordevol met fluit en andere houtblazers. Zeer benieuwd hoe dat nou klinkt, en ook wel hoe dit binnen de hiphopgemeenschap zal vallen. Top of flop? We gaan het meemaken!

Er valt in elk geval al voldoende over deze plaat te lezen op het net, bijvoorbeeld hier: Outkast's Andre 3000 to Drop Debut Solo Album Friday - variety.com

Geen hiphop dus, heb een correctie ingediend.

Opzienbarende titels in ieder geval.

1,5 uur houtblazers, en nogal bizarre titels. De titel van het eerste nummer verklaard alles. Een niet te beteugelen drang om de fluit te spelen....of all instruments...Vind het wel een toffe move om tegen alle verwachtingen van zijn officiële debuut album in, de boel nóg meer te hypen door met dit project te komen. Aan de andere kant; dit gaat wel een behoorlijk lang album worden. 'Debuut' The Love Below kende ook behoorlijk wat vullers, naast geniale momenten. Maar wie weet is dit wel geniaal? Wel heel benieuwd hoe dit gaat smaken dus!

Het genre is op voorhand al een discussiepunt. Het is helder dat het geen rapalbum is, maar misschien is het wel instrumentale hip hop? Of toch jazz? Welnu, veel zal duidelijk worden als we het album eenmaal gehoord hebben.

Het is Jazz . Hij speelt niet gewoon een fluit, maar de Mayaanse dubbelfluit.

Tuurlijk had ik liever een hiphop album gewild, maar ben toch wel benieuwd waar André mee op de proppen gaat komen.

Toch nog wat vingerwijzingen in de titels naar 's mans hiphop verleden. Dreams Once Buried Beneath the Dungeon Floor intrigeert met name.

Het album is een groot ambient feest. Niet heel bekend met het genre om te zeggen of het heel goed is, maar zie mezelf wel sterrenkijken met dit op achtergrond.

Ok. Dit is Jazz. Geen Miles of John Coltrane, wel Alice Coltrane, Yusuf Lateef en Philip Glass (die samen Ayahuasca gedaan hebben en een album maakten). Voor de liefhebbers van Floating points/pharaoh Sanders hun Promises. Dat is 1 van mijn 5* albums, dus dit ligt in mijn straatje. Ik vind het echt heel, heel schoon. 4,5* voorlopig.

It's the extraterrestrial from ATL. Out of this world maar dan nu echt.

Ben geen ambient kenner, maar moet zeggen dat ik het album wel zeker kan waarderen. Met name de eerste en zevende track sprongen er voor mij uit. Perfect album om te luisteren voor mij als ik wat tot rust wil komen voor ik ga slapen.

Slecht? Nee. Wezenlijk onderscheidend van datgene wat er zoal uit de speakers komt als je Cryosleep of Zero Beat Zone aan zet? Ook dat niet.

Gewoon een fraai rustgevend behangetje waar er zoveel van zijn. Er blijft weinig echt hangen. Maar door de naam erachter valt dit meer op.

Zonder die naam had ik het sowieso niet gehoord, of hooguit ergens (mogelijk ongemerkt) in de playlist van dergelijke streams.

New Blue Sun functioneert nog wel goed als achtergrondmuziek vind ik.

Grappig dat André 3000, wat voor velen toch een top 5 rapper is, ervoor kiest om zijn solodebuutalbum iets totaal anders te maken dan een Hip Hop-plaat. In de verste verte zou je tijdens het beluisteren van deze LP niet zeggen dat deze artiest één van de succesvolste rappers allertijden is. De voorbije jaren doken er her en daar al wel verhalen en video's op dat mensen deze man op de banaalste plekken tegenkwamen terwijl hij rustig op een fluit aan het spelen was maar de selectieve gastbijdrages de afgelopen jaren waren allemaal nog heel duidelijk al rappend.

Nu schijnt het dat hij al wel een aantal credits op zijn naam heeft staan onder een pseudoniem terwijl hij de fluit speelt voor andere (bekende) artiesten al is dit project de eerste keer dat hij het doet zonder die anonimiteit.

Deze plaat blijkt een soort jamsessie te zijn waar hij en zijn medemuzikanten als het ware aan het "freestylen" zijn, we horen 3 Stacks ook nieuwe instrumenten voor het eerst uitproberen. De livesessies zullen naar eigen zeggen ook nooit volledig dit zijn omdat de muzikanten vaak niet meer weten hoe ze bepaalde composities gedaan hebben.

Héél abstract allemaal, kijk alleen al naar die songtitels. Normaal heb ik echt totaal niets met zo'n weirdo artistiek gedoe maar ik was toch benieuwd!
De soundtrack voor The Life and Times of Scrooge McDuck is een instrumentale plaat dat mijlenver van mijn hoofdgenre ligt en toch kan ik er ten volle van genieten. In dat feit staat de ervaring tijdens het beluisteren van New Blue Sun er aan gelijk, al is dit project veel abstracter, meer experimenteel en een totaal ander genre dan het album van Tuomas Holopainen.

Veel blijft hier niet hangen al is de melodie die rond de derde minuut van het eerste nummer begint écht heerlijk en heeft dat me volledig over de streep getrokken om te blijven luisteren. Als geheel klinkt dit wel vrij vreemd maar toch geeft het me rust als ik het beluister. Zal ik dit nog heel veel op zetten of echt actief beluisteren? Wellicht niet, maar als achtergrondmuziek tijdens het lezen of iets dergelijks werkt dit naar mijn ervaring perfect.

Dit vond ik trouwens een geweldig interview tussen André 3000 en GQ, hier krijgen we meer inzichten over hem als persoon en artiest anno 2023 en meer uitleg over dit album.

3,5*

Alleen voor de tracktitels al 5* waard.

Ik vind 'em leuk. Mijn hond gaat er ook erg chill op. Of het mijn interesse naar meer ambient muziek gewakkerd heeft? Nee dat niet, een album is voldoende.

Haha, sowieso 1 van de beste review-punten ever.

Tja, wel lollig voor een keertje, maar om nou te zeggen dat het super bijzonder is allemaal, nou nee.

Volgende keer mag Andre weer gewoon een vette hiphopplaat maken hoor, of in ieder geval iets funkys.
Ik zie hier folk/jazz staan maar voor mijn gehoor klinkt het meer als iets ambients allemaal.

Openingstrack geprobeerd. Was wel leuk.

Best geschikte ambient vind ik, heeft mij perfect gediend. Achtergrondmuziek inderdaad (zoals eerder ook vermeld) maar wel goeie.

En de track titels doen mij veel plezier

Ik ben een groot liefhebber van jazz een fluit. Iik heb ook veel platen van bijzondere jazzfluitisten (Dolphy Lateef, Roland Rahsaan Kirk etc.) en binnen de symfonische rock vind ik het ook mooi (Moody Blues, Focus, Jethro Tull). Bijzondere klassieke werkjes van bijvoorbeeld Thijs van Leer, Berdien Stenberg en Chris Hinze) heb ik ook staan.

Nu lees ik de comments dat dit meer een ambientplaat is, nu vind ik dat ook een gaaf genre. Ik vermoed zo dat deze plaat een flink eind vandaan de soloplaten van Ian Anderson liggen, die experinteerde met een crossover van klassiek en worldmusic.

Ik ben er benieuwd hoe deze rapper het er vanaf brengt. De fluit (er zijn zoveel verschillende soorten, Kirk en Lateef bewijzen dat wel) is gaaf instrument maar ook een moeilijk instrument.

De plaat lijkt mij wel een lange zit en ik zie (nog) geen jazzliefhebbers bij de comments.

Dit is geen ambientplaat, dit is meer een new-age-plaat, waar je in de jaren 80 en begin jaren 90 heel veel van had. Dit is wat Alice Coltrane had kunnen maken (maar dan zonder harp), Yusef Lateef (die ook in zijn latere jaren opschoof naar de new age) of Jade Warrior, waarbij ik nog het meest neig daar de laatste band. Ik denk alleen dat niemand die band kent. Maar soit.

Spirituele, helende muziek met voor mij veel te weinig fluit (waarop ik gehoopt had) en veel teveel electronica. Er is ook veel gebruik gemaakt van allerhande percussie, wat het geheel ook een beetje een drum-circle-element meegeeft. Ik denk dat dit wel een plaat is die je kunt opzetten tijdens een massage.

Al met al, een leuke plaat, maar niet wat ik had verwacht, en al helemaal niet iets wat ik vaak ga opzetten. Daarvoor ken ik veel te veel artiesten binnen deze genres (spiritual jazz, new age) die ik beter vind. Het is in elk geval geen ambient (althans in mijn beleving). Daarvoor is André voor mij geen boeiende fluitist.

Ik vind t best ok. Mijn initieel enthousiasme is al wat geluwd. Ik hou wel echt van die Alice Coltrane-achtige new age jazz. Ik vind de momenten als hij zijn fluit bovenhaalt het niveau echt goed, spijtig genoeg verwacht ik soms ook eens een watervalletje te horen

Ik had op meer fluit gehoopt. Maar ik ben dan ook echt gek op de fluit als instrument. Nu vind ik het een hoop ophef over de fluit en ben ik underwhelmed. Ik zie trouwens dat ik 3* gaf, maar ik bedoel 3,5*. Want het is verder dik in orde.

Had ergens verkregen dat hij bezig was met een solo album. Verder had ik mij er niet in verdiept maar vind dit toch echt niks. Zweverige bende. Hou van instrumentaal maar dit is niet mijn smaak. Leuk voor Andre 3000 zo'n project maar niet mijn ding.

Dit gaat helemaal nergens over.

Bedankt voor het namedroppen van andere artiesten in je posts. Puur vanwege Andre 3k zijn naam dit album geprobeerd en verder weining tot geen kennis van ambient of new age. Dus ga me eens wagen aan alle verschillende artiesten die je hebt genoemd.

Het een kans gegeven omdat ik Andre 3000 een van de meest geniale artiesten aller tijden vind. Hier kan ik echter niet veel mee. Wanneer luister je dergelijke muziek?

Nu

Op zich regelmatig. Dan gaat een van de streams in m'n eerste post aan, of zo. Maar het gebeurt vaak in situaties waarin ik eigenlijk niks (bewust) wil luisteren, en ook geen volledige stilte wil.