Roy Orbison - Mystery Girl (1989)
mijn stem
232 stemmen
Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Virgin
-
You Got It (3:31)
-
In the Real World (3:44)
-
(All I Can Do Is) Dream You (3:40)
-
A Love So Beautiful (3:33)
-
California Blue (3:58)
-
She's a Mystery to Me (4:17)
-
The Comedians (3:26)
-
The Only One (3:55)
-
Windsurfer (4:02)
-
Careless Heart (4:09)
-
You May Feel Me Crying * (4:17)
-
The Way Is Love * (4:11)
-
She's a Mystery to Me [Studio Demo] * (4:50)
-
(All I Can Do Is) Dream You [Studio Demo] * (4:33)
-
The Only One [Studio Demo] * (5:10)
-
The Comedians [Studio Demo] * (3:22)
-
In the Real World [Studio Demo] * (3:35)
-
California Blue [Studio Demo] * (4:39)
-
Windsurfer [Work Tape Demo] * (3:46)
-
You Are My Love [Work Tape Demo] * (2:35)
toon 10 bonustracks
totale tijdsduur:
38:15
(1:19:13)
1
geplaatst: 3 november 2006, 17:01 uur
Wat een fenomenale stem heeft deze man toch. Dit gaat toch echt door merg en been, net zoals Antony (van the Johnsons) dat kan. Qua emotie scheelt de muziek van beide heren niet zoveel. In the Real World en A Love So Beautiful zijn prachtige ballads. Zijn stem doet me ook regelmatig aan Chris Isaak denken, maar Roy is stappie hoger. Wil je het ultieme zomergevoel weer even krijgen? Draai dan eens You Got It en California Blue 
Vooruit, ik verhoog naar 5 sterren, geen slecht nummer te vinden op dit album.
Vooruit, ik verhoog naar 5 sterren, geen slecht nummer te vinden op dit album.
1
geplaatst: 19 juli 2008, 20:49 uur
Heb altijd al een zwak voor Roy Orbison gehad.....
Dit album krijgt door zijn dood vlak voor de release van dit album toch wel een erg zware lading mee......
Des al niet te min is dit wel een geweldig mooi album geworden vooral de nummers She's a Mystery to Me, Wind Surfer, In the Real World en vooral A Love So Beautiful zijn
De grootste hit You Got it vind ik dan weer het minste nummer van dit album....
Dit album is zijn 5* meer dan waard dit is elke keer weer kippevel als ik het draai.
Dit album krijgt door zijn dood vlak voor de release van dit album toch wel een erg zware lading mee......
Des al niet te min is dit wel een geweldig mooi album geworden vooral de nummers She's a Mystery to Me, Wind Surfer, In the Real World en vooral A Love So Beautiful zijn
De grootste hit You Got it vind ik dan weer het minste nummer van dit album....Dit album is zijn 5* meer dan waard dit is elke keer weer kippevel als ik het draai.
0
geplaatst: 19 juli 2008, 23:20 uur
MYSTERY GIRL
Ook ik haalde hem gisteren nog eens uit de kast.
Reden was de herbeluistering van Traveling Wilburys volume 1.
Daarop hoor je heel duidelijk wie welke songs schreef.
Maar waar waren de songs van Roy?
Je hoort hem wel uithalen op bijvoorbeeld Handle with Care,
Rattled, Not Alone Any More of The End of the Line ...
Antwoord: Roy schreef 3 songs samen met Lynn en Petty
en ze werden natuurlijk bewaard voor dit comeback album.
You Got It was een dikke hit in de Benelux.
Misschien net iets te grijs gedraaid ondertussen.
A Love So Beautiful vult inderdaad het gemoed tot het maximum peil.
Je hoort ook duidelijk de elektronische hand van Jeff Lynn.
California Blue was de derde "Wilbury" collaboratie en de derde singel.
Misschien wel mijn favoriet van het album: zomerse weemoed.
En vierde prijsnummer van deze plaat is ongetwijfeld
het nummer dat Bono en the Edge voor Orbison schreven.
We zitten in volle Rattle & Hum periode ... hun ode aan de pioniers.
She's a Mystery to Me klinkt als With Or Without You zonder Eno.
En dat bedoel ik positief ... zo op het breekbare hart van Roy geschreven.
Windsurfer mag er ook best zijn ...
Schreef het samen met zijn oude compaan Rick Dees.
Een zevende nummer uit deze sessies dat ik graag aanraad
is een remake van Crying dat hij samen met K D Lang inzong.
Het was een b-kant, maar is ook te vinden op menig verzamelaar.
Tot slot een eervolle vermelding voor Dream You,
een nummer dat je perfect meeneemt naar de vroege sixties.
Ook ik haalde hem gisteren nog eens uit de kast.
Reden was de herbeluistering van Traveling Wilburys volume 1.
Daarop hoor je heel duidelijk wie welke songs schreef.
Maar waar waren de songs van Roy?
Je hoort hem wel uithalen op bijvoorbeeld Handle with Care,
Rattled, Not Alone Any More of The End of the Line ...
Antwoord: Roy schreef 3 songs samen met Lynn en Petty
en ze werden natuurlijk bewaard voor dit comeback album.
You Got It was een dikke hit in de Benelux.
Misschien net iets te grijs gedraaid ondertussen.
A Love So Beautiful vult inderdaad het gemoed tot het maximum peil.
Je hoort ook duidelijk de elektronische hand van Jeff Lynn.
California Blue was de derde "Wilbury" collaboratie en de derde singel.
Misschien wel mijn favoriet van het album: zomerse weemoed.
En vierde prijsnummer van deze plaat is ongetwijfeld
het nummer dat Bono en the Edge voor Orbison schreven.
We zitten in volle Rattle & Hum periode ... hun ode aan de pioniers.
She's a Mystery to Me klinkt als With Or Without You zonder Eno.
En dat bedoel ik positief ... zo op het breekbare hart van Roy geschreven.
Windsurfer mag er ook best zijn ...
Schreef het samen met zijn oude compaan Rick Dees.
Een zevende nummer uit deze sessies dat ik graag aanraad
is een remake van Crying dat hij samen met K D Lang inzong.
Het was een b-kant, maar is ook te vinden op menig verzamelaar.
Tot slot een eervolle vermelding voor Dream You,
een nummer dat je perfect meeneemt naar de vroege sixties.
1
geplaatst: 12 augustus 2020, 02:40 uur
Dit postuum uitgebrachte album van Orbison vind ik zijn sterkste reguliere album. Het bevat acht absolute vijf sterren parels. Wat een niveau! Dit was zijn tweede jeugd, helaas van veel te korte duur.
Dit album heeft het pop-rock genre vanuit stilistisch oogpunt mooi weergegeven. Orbison's prachtige stem is melodisch en melancholisch. En de liedjes bevatten in mijn ogen juist sterke arrangementen - niet bijzonder ingewikkeld, maar doeltreffend en met prachtige klanken. Vertroostend.
Maar helaas bevat dit album tegen het einde met "Windsurfer" en "Careless Heart" ook twee missers. Daardoor geen 5*.
Dit album heeft het pop-rock genre vanuit stilistisch oogpunt mooi weergegeven. Orbison's prachtige stem is melodisch en melancholisch. En de liedjes bevatten in mijn ogen juist sterke arrangementen - niet bijzonder ingewikkeld, maar doeltreffend en met prachtige klanken. Vertroostend.
Maar helaas bevat dit album tegen het einde met "Windsurfer" en "Careless Heart" ook twee missers. Daardoor geen 5*.
2
geplaatst: 21 februari 2024, 12:03 uur
'The Big O' stond ineens weer volop in de belangstelling door zijn deelname aan de ‘grote jongens-band' The Travelling Wilburys, als broertje Lefty schouder aan schouder met Tom Petty, George Harrison, Bob Dylan en Jeff Lynne. Een zeer succesvolle rentree.
Dat hij nog meer in het vat had, bleek uit dit album onder eigen naam, dat in januari 1989 van de CD-persen kwam rollen. Postuum, want de man met de zonnebril ging in december ‘88 van ons heen. De schaduw van zijn dood, maar ook de glans van zijn eeuwige roem is daarmee verbonden aan deze schijf. Natuurlijk is het een prachtplaat. Ook nu nog klinkt het als een klok. De rijke productie en de kwetsbare emotionele stem van Roy. Het moet een hele lieve man geweest zijn. Dat kan niet anders, want een krachtpatser was hij niet.
Een nummer als A Love So Beautiful gaat me door merg en been. Met de typische Lynne-productie wordt het maximale effect bereikt in dit zwaar romantische verloren-liefdesliedje.
Erg mooi zijn ook Californa Blue en She’s a Mystery to Me, met Bono aan de knoppen.
Opener You Got It is het meest van alle een Wilbury-nummer dat naadloos op de groeps-plaat van de mannen had gepast. Een lekker ongecompliceerde deun, met raffinement in elkaar gezet.
Prachtig laat T. Bone Burnett de oude glans van eind jaren vijftig herleven in The Comedians.
Eigenlijk kom ik geen missers tegen en geniet ik van het contrast, hoewel in de eerste helft duidelijk het meeste kruit wordt verschoten. Maar daar hebben we de shuffle-knop voor tenslotte.
Dat hij nog meer in het vat had, bleek uit dit album onder eigen naam, dat in januari 1989 van de CD-persen kwam rollen. Postuum, want de man met de zonnebril ging in december ‘88 van ons heen. De schaduw van zijn dood, maar ook de glans van zijn eeuwige roem is daarmee verbonden aan deze schijf. Natuurlijk is het een prachtplaat. Ook nu nog klinkt het als een klok. De rijke productie en de kwetsbare emotionele stem van Roy. Het moet een hele lieve man geweest zijn. Dat kan niet anders, want een krachtpatser was hij niet.
Een nummer als A Love So Beautiful gaat me door merg en been. Met de typische Lynne-productie wordt het maximale effect bereikt in dit zwaar romantische verloren-liefdesliedje.
Erg mooi zijn ook Californa Blue en She’s a Mystery to Me, met Bono aan de knoppen.
Opener You Got It is het meest van alle een Wilbury-nummer dat naadloos op de groeps-plaat van de mannen had gepast. Een lekker ongecompliceerde deun, met raffinement in elkaar gezet.
Prachtig laat T. Bone Burnett de oude glans van eind jaren vijftig herleven in The Comedians.
Eigenlijk kom ik geen missers tegen en geniet ik van het contrast, hoewel in de eerste helft duidelijk het meeste kruit wordt verschoten. Maar daar hebben we de shuffle-knop voor tenslotte.
* denotes required fields.