Ihsahn - Ihsahn (2024)
mijn stem
23 stemmen
Noorwegen
Metal
Label: Candlelight
-
Cervus Venator (1:19)
-
The Promethean Spark (4:52)
-
Pilgrimage to Oblivion (4:20)
-
Twice Born (3:37)
-
A Taste of the Ambrosia (4:23)
-
Anima Extraneae (1:40)
-
Blood Trails to Love (5:05)
-
Hubris and Blue Devils (7:54)
-
The Distance Between Us (4:30)
-
At the Heart of All Things Broken (9:13)
-
Sonata Profana (1:44)
0
geplaatst: 18 november 2023, 14:06 uur
Het is altijd even afwachten wat er gebrouwd wordt bij Ihsahn. Hopelijk in t verlende van de EP van begin dit jaar.
0
geplaatst: 18 november 2023, 14:39 uur
Pilgrimage To Oblivion grijpt in elk geval alvast goed terug op de dagen van Emperor.
0
geplaatst: 18 januari 2024, 21:35 uur
The distance between us is te streamen. Opeth vibes, erg goed weer.
0
geplaatst: 19 januari 2024, 01:17 uur
Ik kan in ieder geval iedereen geruststellen die bang is voor een herhaling van Pharos.
Het beukt weer lekker in je hersens.
Het beukt weer lekker in je hersens.
0
geplaatst: 17 februari 2024, 21:58 uur
Het is allemaal wel aardig. Het echte eigenzinnige is er helaas wel af. Spannende platen maken zoals Das Seelebbrechen of Eremita lukt blijkbaar niet meer. Dit lijkt meer een flauw vervolg op The Adversary te zijn. Leuk en respectabel.
0
geplaatst: 17 februari 2024, 23:46 uur
Het album luistert als zijnde een film score met iedere song zijn eigen scene of vice versa. Geweldig.
0
geplaatst: 22 februari 2024, 23:48 uur
Iets te symfonisch naar mijn smaak, met het gitaarwerk te ver naar achteren in de mix, maar verder wel weer een avontuurlijk en sfeervol album van meneer Ihsahn. Het songmateriaal kan me niet over de hele linie boeien en qua zang was iets meer afwisseling welkom geweest, maar de progressieve death metal steekt wel weer kunstig in elkaar en luistert aangenaam weg.
0
geplaatst: 28 februari 2024, 23:44 uur
Eindelijk kwam vandaag van beide versies de 2-LP binnen... maar nog voordat ik een noot heb gehoord is deze al een teleurstelling. Het budget is in ieder geval niet opgegaan aan het fantasieloze artwork voor dit album. En dan doel ik nog niet zozeer op de cover, maar de goedkoop ogende en aanvoelende verpakking als geheel. Geen gatefold, een deels onleesbaar tekstvel, geen foto's.... geen enkele opsmuk.
Gelukkig klinkt het album wel uitstekend......, maar daarover een andere keer als ik er wat langer voor heb kunnen zitten.
Gelukkig klinkt het album wel uitstekend......, maar daarover een andere keer als ik er wat langer voor heb kunnen zitten.
1
geplaatst: 9 maart 2024, 15:01 uur
Ihsahn is de Noorse boosman die daadwerkelijk progressie maakt in het prog metal genre. De aanpak op deze georchestreerde luisterplaat valt dan ook niet bij iedereen in het pulletje, zo blijkt. Het is ook wel erg toegankelijk allemaal maar oh oh die stem, wat een wapen. Compositorisch weer spannend en ijzersterk.
0
geplaatst: 9 maart 2024, 15:40 uur
Te weinig metal om te beuken, te weinig prog om interessant te blijven en dat orkest, auw!
0
geplaatst: 10 maart 2024, 13:21 uur
gigage schreef:
Ihsahn is de Noorse boosman die daadwerkelijk progressie maakt in het prog metal genre. De aanpak op deze georchestreerde luisterplaat valt dan ook niet bij iedereen in het pulletje, zo blijkt. Het is ook wel erg toegankelijk allemaal maar oh oh die stem, wat een wapen. Compositorisch weer spannend en ijzersterk.
Ihsahn is de Noorse boosman die daadwerkelijk progressie maakt in het prog metal genre. De aanpak op deze georchestreerde luisterplaat valt dan ook niet bij iedereen in het pulletje, zo blijkt. Het is ook wel erg toegankelijk allemaal maar oh oh die stem, wat een wapen. Compositorisch weer spannend en ijzersterk.
Toegankelijk?... Ehm.. voor wie? Volgens mij is dit echt wel een niche...
2
geplaatst: 10 maart 2024, 16:33 uur
Toegankelijk voor prog fans, vergeleken met het oudere black metal verleden. De muziek is niet heel erg moeilijk te volgen, erg melodieus en is niet al te bruut, vindt je wel? Maar ik heb deze dan ook al 10 keer afgespeeld lol.
0
geplaatst: 16 maart 2024, 07:02 uur
Ik heb inmiddels ettelijke luisterbeurten achter de rug, maar ben er nog niet helemaal uit qua score. Aanvankelijk was is best wel enthousiast, maar gaandeweg merk ik ook dat ik een beetje scherpte en rauwheid mis in de uitvoering van sommige nummers op dit album.
Het album begint sterk met The Promethean Spark, met zijn dissonante akkoorden en mooie opbouw. Ook de eerste single Pilgrimage To Oblivion knalt er goed in. Na Twice Born zakt het album wel een beetje in..... A Taste Of Ambrosia klinkt een beetje richtingloos naar mijn smaak en ook Blood Trails to Love en Hubris and Blue Devils kunnen mij minder bekoren.
Op de laatste twee nummers revancheert Ihsahn zich gelukkig weer. Met name At The Heart Of All Things Broken kent een sterke opbouw en uitvoering en is een heerlijk meeslepend epos.
Vooralsnog zet ik in op een 3.5, maar misschien dat de waardering voor het middengedeelte van dit album nog komt.
Het album begint sterk met The Promethean Spark, met zijn dissonante akkoorden en mooie opbouw. Ook de eerste single Pilgrimage To Oblivion knalt er goed in. Na Twice Born zakt het album wel een beetje in..... A Taste Of Ambrosia klinkt een beetje richtingloos naar mijn smaak en ook Blood Trails to Love en Hubris and Blue Devils kunnen mij minder bekoren.
Op de laatste twee nummers revancheert Ihsahn zich gelukkig weer. Met name At The Heart Of All Things Broken kent een sterke opbouw en uitvoering en is een heerlijk meeslepend epos.
Vooralsnog zet ik in op een 3.5, maar misschien dat de waardering voor het middengedeelte van dit album nog komt.
0
geplaatst: 21 maart 2024, 23:23 uur
Bij Anima Extraneae komen de James Bond (John Barry) vibes vanzelf. Van die interludes hadden er nog wel een paar bijgekunt.
0
geplaatst: 5 april 2024, 12:44 uur
Wel bijzonder dat de akoestische versie niet apart is opgenomen in de Mume database. Binnen discogs kan je bijvoorbeeld wel twee verschillende versies vinden.
0
geplaatst: 5 april 2024, 13:32 uur
Ayreonfreak schreef:
Wel bijzonder dat de akoestische versie niet apart is opgenomen in de Mume database. Binnen discogs kan je bijvoorbeeld wel twee verschillende versies vinden.
Wel bijzonder dat de akoestische versie niet apart is opgenomen in de Mume database. Binnen discogs kan je bijvoorbeeld wel twee verschillende versies vinden.
Als je wilt kun je het album toevoegen, gezien het een aparte release betreft wordt het wel geaccepteerd neem ik aan.
1
geplaatst: 3 november 2024, 10:44 uur
Lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2024 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.
In mijn vorige commentaar liet ik blijken enigszins ambivalent ten opzichte van dit album te staan. Mettertijd ben ik echter steeds positiever over dit album geworden en, ook al zijn Kant A en D veruit het sterkst, groeit ook mijn waardering voor het middendeel van deze plaat. Een complex en tegendraads nummer als Hubris And Blue Devils heeft tijd nodig om te landen en de dreigende sfeer en de sterke melodie van A Taste Of Abrosia maken dit toch wel een sterk nummer.
Score: 84/100
Namsaap's Top 20 van 2024 - MusicMeter.nl
namsaap schreef:
Ik heb inmiddels ettelijke luisterbeurten achter de rug, maar ben er nog niet helemaal uit qua score. Aanvankelijk was is best wel enthousiast, maar gaandeweg merk ik ook dat ik een beetje scherpte en rauwheid mis in de uitvoering van sommige nummers op dit album.
Het album begint sterk met The Promethean Spark, met zijn dissonante akkoorden en mooie opbouw. Ook de eerste single Pilgrimage To Oblivion knalt er goed in. Na Twice Born zakt het album wel een beetje in..... A Taste Of Ambrosia klinkt een beetje richtingloos naar mijn smaak en ook Blood Trails to Love en Hubris and Blue Devils kunnen mij minder bekoren.
Op de laatste twee nummers revancheert Ihsahn zich gelukkig weer. Met name At The Heart Of All Things Broken kent een sterke opbouw en uitvoering en is een heerlijk meeslepend epos.
Vooralsnog zet ik in op een 3.5, maar misschien dat de waardering voor het middengedeelte van dit album nog komt.
Ik heb inmiddels ettelijke luisterbeurten achter de rug, maar ben er nog niet helemaal uit qua score. Aanvankelijk was is best wel enthousiast, maar gaandeweg merk ik ook dat ik een beetje scherpte en rauwheid mis in de uitvoering van sommige nummers op dit album.
Het album begint sterk met The Promethean Spark, met zijn dissonante akkoorden en mooie opbouw. Ook de eerste single Pilgrimage To Oblivion knalt er goed in. Na Twice Born zakt het album wel een beetje in..... A Taste Of Ambrosia klinkt een beetje richtingloos naar mijn smaak en ook Blood Trails to Love en Hubris and Blue Devils kunnen mij minder bekoren.
Op de laatste twee nummers revancheert Ihsahn zich gelukkig weer. Met name At The Heart Of All Things Broken kent een sterke opbouw en uitvoering en is een heerlijk meeslepend epos.
Vooralsnog zet ik in op een 3.5, maar misschien dat de waardering voor het middengedeelte van dit album nog komt.
In mijn vorige commentaar liet ik blijken enigszins ambivalent ten opzichte van dit album te staan. Mettertijd ben ik echter steeds positiever over dit album geworden en, ook al zijn Kant A en D veruit het sterkst, groeit ook mijn waardering voor het middendeel van deze plaat. Een complex en tegendraads nummer als Hubris And Blue Devils heeft tijd nodig om te landen en de dreigende sfeer en de sterke melodie van A Taste Of Abrosia maken dit toch wel een sterk nummer.
Score: 84/100
Namsaap's Top 20 van 2024 - MusicMeter.nl
0
geplaatst: 3 november 2024, 22:13 uur
Zo'n mooi album en nog geen 20 stemmen, zo jammer. Het zal niet stevig genoeg zijn denk ik maar ja. Ik zet 'm nog maar eens op.
1
geplaatst: 4 november 2024, 13:38 uur
namsaap schreef:
Lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2024 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.
Lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2024 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.
Lijstjestijd. Zin in!
De tijd gaat hard en ik heb nog geeneens een begin gemaakt met een inventarisatie van 2024.
Ihsahn zal er vrees ik wel buiten vallen.
0
geplaatst: 5 november 2024, 16:27 uur
namsaap schreef:
Lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2024 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.
In mijn vorige commentaar liet ik blijken enigszins ambivalent ten opzichte van dit album te staan. Mettertijd ben ik echter steeds positiever over dit album geworden en, ook al zijn Kant A en D veruit het sterkst, groeit ook mijn waardering voor het middendeel van deze plaat. Een complex en tegendraads nummer als Hubris And Blue Devils heeft tijd nodig om te landen en de dreigende sfeer en de sterke melodie van A Taste Of Abrosia maken dit toch wel een sterk nummer.
Score: 84/100
Namsaap's Top 20 van 2024 - MusicMeter.nl
Lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2024 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.
(quote)
In mijn vorige commentaar liet ik blijken enigszins ambivalent ten opzichte van dit album te staan. Mettertijd ben ik echter steeds positiever over dit album geworden en, ook al zijn Kant A en D veruit het sterkst, groeit ook mijn waardering voor het middendeel van deze plaat. Een complex en tegendraads nummer als Hubris And Blue Devils heeft tijd nodig om te landen en de dreigende sfeer en de sterke melodie van A Taste Of Abrosia maken dit toch wel een sterk nummer.
Score: 84/100
Namsaap's Top 20 van 2024 - MusicMeter.nl
Het punt voor mij is een beetje dat het te lang duurt voordat het volledige kwartje valt. Zeker niet in mijn top tien in ieder geval. Eerder ergens tussen de 20 en 30.
0
geplaatst: 25 december 2024, 10:08 uur
De strijd tussen Ihsahn en Opeth voor beste progplaat van 2024 is beslecht in het voordeel van de eerstgenoemde. Ze liggen wel een beetje in het verlengde van elkaar alleen is hier meer orchestratie toegepast. En ik hou wel van een beetje bombast maar bovenal vind ik de stem van Ihsahn prettiger dan die van Akerfeldt, zowel de grunts als de cleane vocals.
* denotes required fields.
* denotes required fields.