Chapel of Disease - Echoes of Light (2024)
mijn stem
11 stemmen
Duitsland
Rock / Metal
Label: Ván
-
Echoes of Light (8:28)
-
A Death Though No Loss (8:23)
-
Shallow Nights (7:57)
-
Selenophile (5:42)
-
Gold / Dust (5:32)
-
An Ode to the Conqueror (6:05)
0
geplaatst: 3 november 2024, 09:51 uur
Lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2024 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.
Echoes Of Light is - ondanks mijn aanvankelijke enthousiasme over dit album - al snel na de release in de schaduw van andere albums komen te staan. En nu ik het album opnieuw luister, hoor ik weer waarom: Echoes Of Light is een erg onevenwichtig album. Het album begint sterkt met het titelnummer en A Death Though No Loss, waar met name het sterke melodieuze gitaarwerk mijn enthousiasme aanwakkert. Shallow Nights is daarna een behoorlijke klap minder, vooral door de saaie en onvaste zang die grote delen van het nummer verpest.
Met het swingende Selenophile revancheert de band zich gelukkig weer, al wordt het niveau van de eerste twee nummers niet gehaald. Gold/Dust is een ‘OK’-nummer en wordt onderuit gehaald door de zang. Het mooie melodieuze leadgitaarwerk in het tweede deel maakt dit enigszins goed. Het afsluitende An Ode The The Warrior geeft betekenis aan het woord episch en sluit het album waardig af.
Complimenten voor de vinyluitgave van dit album. De hoes is op een goede kwaliteit karton gedrukt en de plaat gaat vergezeld van een mooi boekwerk. Helaas zie ik dat steeds minder vaak bij vinylreleases.
Score: 78/100
Namsaap's Top 20 van 2024 - MusicMeter.nl
Echoes Of Light is - ondanks mijn aanvankelijke enthousiasme over dit album - al snel na de release in de schaduw van andere albums komen te staan. En nu ik het album opnieuw luister, hoor ik weer waarom: Echoes Of Light is een erg onevenwichtig album. Het album begint sterkt met het titelnummer en A Death Though No Loss, waar met name het sterke melodieuze gitaarwerk mijn enthousiasme aanwakkert. Shallow Nights is daarna een behoorlijke klap minder, vooral door de saaie en onvaste zang die grote delen van het nummer verpest.
Met het swingende Selenophile revancheert de band zich gelukkig weer, al wordt het niveau van de eerste twee nummers niet gehaald. Gold/Dust is een ‘OK’-nummer en wordt onderuit gehaald door de zang. Het mooie melodieuze leadgitaarwerk in het tweede deel maakt dit enigszins goed. Het afsluitende An Ode The The Warrior geeft betekenis aan het woord episch en sluit het album waardig af.
Complimenten voor de vinyluitgave van dit album. De hoes is op een goede kwaliteit karton gedrukt en de plaat gaat vergezeld van een mooi boekwerk. Helaas zie ik dat steeds minder vaak bij vinylreleases.
Score: 78/100
Namsaap's Top 20 van 2024 - MusicMeter.nl
* denotes required fields.
* denotes required fields.