Counting Hours - The Wishing Tomb (2024)

Misschien zit ik er volkomen naast, maar deze Katatonia-achtige release lijkt mij iets voor jou Alicia. Althans, ik kwam altijd reacties van jou tegen onder elk Katatonia album. Dit vind ik een soort kruising tussen 'Discouraged Ones' en 'Viva Emptiness'. Dat betekent dus ook een aantal nummers met grunts, maar altijd afgewisseld met clean vocals.

Apollo
Al heb ik meer een zwak voor de zang in combinatie met de mooie melodieën en de progmetal van Katatonia dan voor het genre in het algemeen, ik ga het zeker proberen. Bedankt voor de tip!

Vooral Discouraged Ones van Katatonia kwam ook bij mij regelmatig naar boven. Zo op het eerste gehoor geen al te grote stijlbreuk in vergelijking met het prima debuut.

Inderdaad mooie voortzetting van hun debuut dat destijds goed binnen kwam, al heb ik het de laatste tijd liever net iets "rauwer" en spannender...

Oh ja: naast Katatonia, komt onder meer Swallow the Sun by me op.

Ik hoor het niet. Deze plaat is niet vervelend, maar kabbelt me teveel. Je bent zo een paar nummers verder zonder dat je bent opgeveerd vanwege een spannend moment.

Van grunts moet je houden. Dat doe ik slechts in zeer beperkte mate. Als het voor mij daadwerkelijk iets toevoegt is een ijselijke schreeuw of zo nu en dan een grommend heerschap best spannend of op zijn minst aanvaardbaar. Af en toe, hè. Grunten om het grunten want 'stijlkenmerk' of omdat het spectaculairder o.i.d. klinkt is verder niet aan mij besteed.

De stijl waarin de muziek gegoten is, spreekt mij daarentegen wel aan. De gewone zang vind ik erg prettig. Alleen zijn er bands met een meer eigen geluid en betere zangpartijen. Katatonia is genoemd. Ja, en dáár kan deze Counting Hours vooralsnog niet aan tippen. Zo is het album van Katatonia Discouraged Ones op zich een leuke referentie, maar het is wel een van de meest mistroostige platen binnen mijn verzameling doomorkesten. Bij Counting Hours heb ik, hoezeer de band ook haar best doet, juist geen beelden van oude, verlaten begraafplaatsen in een mistig veld vol sparren tegen een donkere sterrenhemel. Met een inktzwarte raaf ofzo op zo'n half verweerde steen vol onleesbare inscripties. Om maar eens wat te noemen.

De melodieën op dit album zijn verder (nog) niet zo heel bijzonder, maar niet onaangenaam. Het mag van mij wel iets speelser. Of misschien beter: wat afwisselender. Maar de band is nog jong. Wie weet gaan deze heren dezelfde mooie kant op als mijn favorieten in dit genre.

Counting Hours is zeker een band om in de gaten te houden.

Mix van veel. Insomnium, Swallow The Sun, Katatonia, Omnium Gathering, Hanging Garden, The Chant...
Het maakt je bewust dat er veel spelers zijn in dit genre. Maar al met al lang toch heel fijn te luisteren. Het valt net buiten mijn top tien omdat..... juist: je het al zo vaak hebt gehoord. In een ander jaar zou het zo maar in mijn top tien staan.

Cool! Ontdekking vanuit 'Favoriete Metal Song "van het jaar 2024"'