Whom Gods Destroy - Insanium (2024)

Lekkere kruising tussen stevige traditionele hardrock en zware moderne metal, met als voornaamste troef de imposante zang van Dino Jelusick, wiens stemgeluid associaties oproept met grootheden als David Coverdale en Ronnie James Dio. Het songmateriaal mag er ook zijn, al is het album niet overal even sterk en spelen bepaalde tracks een beetje op veilig. Het ruige gitaarwerk en de energieke uitvoering maken echter veel goed.

Vooraf had ik me toch best wel verheugd op dit album van de officieuze opvolger van Sons Of Apollo. Ondanks dat op de twee albums van die band wel een en ander was af te dingen, vond ik vooral het debuut toch wel erg genietbaar. Helaas blijkt Insanium toch best wel een tegenvaller....

'Tuurlijk, zowel instrumentaal als vocaal worden alle registers opengetrokken om de luisteraar te overweldigen en is het indrukwekkend om te horen wat deze muzikanten allemaal kunnen. In de basis draait muziek echter om goede composities die de luisteraar raken. En wat dat betreft gaat het wat mij betreft mis. De nummers klinken wat plichtmatig en mat, ondanks het imponerende spierballenvertoon.

Nu hou ik zeker een slag om de arm, want de albums van Sons Of Apollo hadden ook enige tijd nodig om te landen, maar voorlopig zet ik voor dit album in op drie sterren.