Phosphorescent - Revelator (2024)

Als artiesten zich aan een cover album wagen (de Full Moon Project is overigens niet eens zo slecht), is de inspiratie meestal op. Dat blijkt helaas ook hier het geval ook. Revelator kan bepaald niet tippen aan C'est La Vie (2018). Hier is Matthew Houck bijna verworden tot een stuk jammerhout. Veelal langgerekte nummers met weinig variatie onderling en teksten die tezamen op een jampotje passen maar tot in het oneindige worden herhaald om wat body te creëren.
Mooie soundscapes dat wel, maar die gaan wat verloren als daarover 32 keer dezelfde mededeling wordt gekermd. Houck laveert moeizaam tussen fijne meanderende nummers als A Poem On The Men’s Room Wall en gemakzuchtige songs als It's all the same - waarbij je tijdens het beluisteren je eigen tekst kunt verzinnen: bloemenvaas en tenenkaas, it's all the same.