Vægtløs - Aftryk (2024)

Ik begin het gevoel te krijgen dat de zinsnede 'wederom een fijne tip' bijna overbodig begint te raken. Maar edoch, dit is wederom een fijne tip, heel fijn zelfs.

De zanger is inderdaad ontzettend intens en zingt alsof zijn leven er vanaf hangt. Qua benadering doet hij me wel aan Colin H. van Eeckhout van het ons welbekende Amenra denken, wat jij? Ik noem het heel bewust 'benadering', omdat ze op het gebied van stemgeluid niet echt met elkaar te vergelijken zijn. Muzikaal gezien hoor ik overigens ook behoorlijk wat Amenra terug. Dat komt met name door de ontzettend grote contrasten: verstikkende, tergende stiltes met enkel cleane gitaar getokkel worden afgewisseld met grootse, brute en meeslepende post-black passages die echt ontzettend sfeervol worden ingekleurd. Die afwisseling vind plaats binnen composities die heel organisch en natuurlijk voortvloeien en waarbij niets geknutseld of gemaakt aanvoelt. Een groot compliment voor de band dus, om op deze wijze met Amenra te worden vergeleken.

Dit is al met al een hele gave - maar bovenal intense - plaat met een dito luisterervaring. Eén die ik met veel plezier vaker de revue ga laten passeren de komende tijd. Op momenten is het me wat te doomy, slepend en traag. De band laat de boel dan allemaal net wat te laat op gang komen voor mijn gevoel. Maar ik geniet echt met volle teugen wanneer het gaspedaal helemaal ingetrapt wordt en men volledig de post-black kant opgaat. Wellicht kom ik uiteindelijk nog hoger uit dan 4,0*, maar voorlopig laat ik het hierbij.

Ik ben nu alweer benieuwd naar 'de volgende tip'. zie dat je me net alweer hebt getagged, speaking of the devil)

Vanuit een oudere nominatie van mijn grote vriend ABDrums in het metaltopic "Maak Kennis met Metal Anno 2024", en eigenlijk had het album mij direct te pakken. Maar ik moet natuurlijk ProGNerD bedanken dat jij het uiteindelijk hebt getipt natuurlijk!

Vægtløs brengt met Aftryk een keiharde plaat af. Het achtergrond verhaal wat hier onder staan omtrent de tekstmateriaal als ode aan hun dierbare overledenen (die zijn overleden aan verschillende erg ziektes) en ook hoe moeilijk het is te leven met deze situaties. Ik kan het uiteraard niet verstaan, ik haal dat op uit een eerdere link die hier onder staat, en met die feiten als informatie in het achterhoofd zorgt er voor dat deze plaat nog strakker binnen komt.

Met Aftryk brengen deze gasten een onwijs ruwe blackened post-metal plaat, waar dus veel verschillende muziek stijlen je om de oren worden gegooid. Met veel atmosferische black metal sounds weet de band je mee te sleuren in hun klanken naar emotie, waar de screamo zang van Troels H. Sørensen eigenlijk de vinger op de zere plekken weet te drukken, en eigenlijk die emotie nog dieper omhoog kan werken. Naast de emotionele sfeer werkt de band hun plaat af met nogal duistere en rauwe klanken, waar ik echt vond dat de plaat me te pakken had.

Dit is helemaal mijn ding, hier ga ik heel goed op en ik heb de drang om de plaat vaker aan te gooien. Voor mij echt eindejaarsmateriaal, dat durf ik nu al wel te garanderen. Het jaar is nog lang, dus hopelijk nog veel leuk spul in het verschiet.