Angus & Julia Stone - Cape Forestier (2024)

Toch wel nieuwsgierig naar dit album, ondanks het feit dat het na Down the way alleen maar minder werd voor mij.

Benieuwd of ze hun lijn van de titelloze plaat uit 2014 en Snow kunnen doorzetten.

Zo zie je maar.....iedereen heeft zijn eigen favorieten.

De nieuwe single 'Cape Forestier' belooft veel goeds voor mij. Een pareltje. Back to the roots.

Inmiddels drie nummers te beluisteren op Spotify. Ik ben voorzichtig optimistisch.

Zeker een prachtig nummer. Ik ervaar zelf meer een nieuwe aanpak en een andere weg. Niet zozeer terug naar hun roots. Ik zou zeggen een andere productie, zang wat anders ingebed in de mix en prachtige productie en fraaie instrumentatie. Ik ben nu wel erg nieuwsgierig naar het hele album.

Klopt Zwaagje. Het is inderdaad vernieuwend in een aantal opzichten. Ik hoor er ook iets van Dope Lemon in terug. Toch ervaar ik het daarnaast ook als 'back to the roots'. Wellicht door de combinatie van de teksten, bijpassende videoclip van de single 'Cape Forestier' en de fraaie ingetogen sound.

Een nieuw album van Angus & Julia Stone? Oké, die had ik even gemist. Het zegt ook genoeg over mijn interesse in het duo. Opvallend want het is twee keer 3,5* en twee keer 4* (het debuut ken ik niet).

Ik kan nu zeggen dat de balans doorslaat naar drie keer 4*, want ik vind opvallend goed eerlijk gezegd. De sound spreekt me aan (vrij ingetogen) en de zang van Julia is prima te doen (soms irriteer ik me er een beetje aan).

Oei, de eerste luisterbeurt is toch wel een flinke tegenvaller. Wat mis ik de pakkende melodieën en de dromerige sfeer van hun naamloze album uit 2014. Het grijpt wellicht eerder terug naar Down the Way met veel rustige en kleine liedjes, maar ze komen niet binnen zoals een Santa Monica Dream dat gelijk wel deed.

Twee verschillende meningen maken mij nog nieuwsgieriger. Als het de kant op gaat van Down the way ben ik snel verkocht; dat blijft voor mij hun beste album. De singles maken mij wel blij in ieder geval.
Zo zie je maar Kevin91, zoveel mensen zoveel meningen.
Nog even geen tijd het album te beluisteren, want ik heb andere dingen te doen in mijn vakantie. Een luxe probleem....dat dan weer wel

Oef, ja dit valt zwaar tegen. Duidelijk niet vergelijkbaar met Angus & Julia Stone (2014) en Snow (2017).
Toch maar een paar extra luisterbeurten geven in de hoop dat ik dit album door ga krijgen.

Ik vond de albums die je noemt juist heel erg teleurstellend. Een paar keer beluisterd en er toen mee gestopt. Down the way is voor mij het enige pareltje. Ook een live optreden rond 2020 viel mij behoorlijk tegen. Mijn hoop was vervlogen op betere tijden. Hopenlijk breekt die tijd aan en de eerste luisterbeurt stemt positief.
Blijft daarom bijzonder voor mij om te ontdekken hoe ieder zijn eigen favorieten heeft.

Inmiddels het album een aantal keren beluisterd en de sfeer op het album is erg fijn én afwisselend. De eerste twee nummers met een poppy inslag en daarna afwisselend een folk, country en pop inslag. Dat maakt het album heel divers. Ook de inkleuring is mooi. Zo meander je voort op prachtig zwevend piano spel bij City of Light, om daarna meegenomen te worden met de banjo en wederom prachtig piano spel.
Voor mij een prachtig mooi en divers album waar nog genoeg te ontdekken valt. Absoluut een koerswijziging tov de vorige albums, maar dat pakt voor mij goed uit. Stemmen doe ik later, anders zet ik uit enthousiasme mogelijk te hoog in.

Zwaagje, je bericht maakt mij nieuwsgierig. De eerste vier albums van Angus & Julia ken ik van haver tot gort. "Cape Forestier" eerst maar eens streamen en daarna wellicht gewoon aanschaffen...

Als je down the way waardeert komt het was goed met dit album. Dezelfde vibe, maar dan anders als je begrijpt wat ik bedoel. Ik was afgehaakt bij het duo, maar ben weer helemaal om!

Wat een lekker album zo op de zondagochtend. Mooie songs en verrassende vertolking van Dylan’s I want you. Eerste luisterbeurt smaakt naar meer.

Aangezien de koerswijziging voor mij helaas negatief uitpakt laat ik het concert in Carré schieten. Ik heb ze in 2020 live gezien nadat Snow werd uitgebracht en verwacht dat ze nu veel nummers van deze nieuwe plaat gaan spelen. Not my cup of tea. Wie belangstelling heeft voor 1 kaartje voor de eerste avond op 11 juni, laat het gerust weten.

Helaas Kevin91, het vrouwtje en ondergetekende zijn op 11 juni op het Spaanse Ibiza. Echter, als ik je een welgemeend advies mag geven: gewoon gaan naar dat concert van Angus & Julia op 11 juni in Carré. Kan nooit een slecht concert worden!

De kogel is door de kerk. Vinyl aangeschaft én gestemd. Prachtig album. Ik heb Kevin91 via een pb al laten weten dat ik niet kan mbt het concert. Jammer, want ook live zal het een belevenis zijn. Zeker in zo'n prachtige zaal.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Angus & Julia Stone - Cape Forestier - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Angus & Julia Stone - Cape Forestier
De muziek van Angus & Julia Stone dreigde de afgelopen jaren definitief om te slaan richting pop, maar op Cape Forestier klinken de Australische broer en zus weer ouderwets folky en verrassend geïnspireerd

Cape Forestier, het nieuwe album van Angus & Julia Stone is een aangename verrassing. Het Australische duo keert op dit album terug naar het geluid van haar eerste albums en combineert invloeden uit de folk en de country met een subtiel en aangenaam laagje pop. In muzikaal opzicht klinkt het allemaal bijzonder lekker en ook de wat dromerige stem van Angus Stone komt goed uit de verf. Van de stem van zijn zus Julia moet je houden, maar als je vatbaar bent voor haar meisjesachtige maar op een of andere manier ook ruwe stem valt er op Cape Forestier veel te genieten. Angus & Julia Stone waren door menig folkie al afgeschreven, maar laten horen dat ze nog altijd prima albums kunnen maken.

Er zijn inmiddels zeventien jaren verstreken sinds Angus en Julia Stone opdoken met het bijzonder verpakte debuutalbum A Book Like This. De Australische broer en zus hebben inmiddels flink wat muziek uitgebracht. Naast de albums die ze met zijn tweeën maakten, waren er de soloalbums van zowel Julia als Angus en laatstgenoemde bracht ook nog eens albums uit onder de namen Lady Of The Sunshine en Dope Lemon.

Hoewel mijn zwak voor de muziek van het Australische tweetal nooit helemaal is verdwenen, is de kwaliteit van het werk van broer en zus Stone over de jaren naar mijn mening en smaak wel wat ingezakt. Buiten het laatste soloalbum van Julia Stone wisten zowel Angus als Julia altijd wel een acceptabel niveau te bereiken, maar zeker de wat meer pop georiënteerde albums van Angus & Julia Stone zijn voor mij objectief bezien eerder ‘guilty pleasures’ dan in muzikaal opzicht hoogstaande albums.

Ik had dan ook bescheiden verwachtingen met betrekking tot het nieuwe album van het Australische duo, maar Cape Forestier is een verrassend goed album. Op hun nieuwe album keren Angus en Julia Stone deels terug naar het vooral door folk(rock) beïnvloede geluid van hun eerste albums en dat pakt uitstekend uit. Het betekent overigens niet dat de twee de invloeden uit de pop helemaal zijn vergeten, want in meerdere tracks duikt een aangenaam laagje pop op, wat fraai samenvloeit met de lagen folk en country en wat zorgt voor songs die lekker in het gehoor liggen en makkelijk de aandacht trekken en vasthouden.

Lang niet iedereen kan tegen de stem van Julia Stone, maar ik heb zelf altijd een zwak gehad voor haar bijzondere zang. De Australische muzikante beschikt over een nogal meisjesachtige stem, die zwoel en verleidelijk kan klinken, maar die op een of andere manier ook wel wat ruws en doorleefds heeft. Ondanks mijn voorliefde voor vrouwenstemmen kan ik niet ontkennen dat Angus een mooiere stem heeft dan zijn zus en het is dan ook niet zo gek dat hij in vocaal opzicht het voortouw neemt op het album.

De zang van Angus wordt wat mij betreft echter flink opgetild door de harmonieën met zijn zus, die prima zingt op Cape Forestier en een belangrijk aandeel heeft in het zo herkenbare Angus & Julia Stone geluid. Ook wanneer Julia Stone in vocaal opzicht de lead neemt vind ik de zang overigens prima klinken.

Cape Forestier is een over het algemeen een redelijk laidback album, dat het uitstekend doet bij de zomerse temperaturen van de afgelopen week. Het klinkt allemaal erg aangenaam, maar in muzikaal opzicht vind ik Cape Forestier een stuk interessanter dan zijn voorgangers. Met name het gitaarwerk is mooi en subtiel, maar ook de rest van het geluid heeft iets aangenaam dromerigs en zonnigs, is zeer smaakvol en blijft ver verwijderd van het ‘guilty pleasure’ gevoel dat ik had bij de muziek die de Australische broer en zus, al dan niet samen, maakten de afgelopen jaren.

Cape Forestier klinkt als een album dat ook decennia oud zou kunnen zijn en het is een album dat bijdraagt aan een zorgeloos gevoel. De songs van het Australische tweetal konden in het verleden ook wel eens snel vervliegen, maar ook nu ik Cape Forestier meerdere keren heb gehoord ben ik nog steeds erg gecharmeerd van het album. De conclusie dat Angus & Julia Stone op hun nieuwe album het hoge niveau uit hun jongere jaren aantikken lijkt me dan ook gerechtvaardigd. Erwin Zijleman

De manier waarop Julia hier zingt doet me enorm denken aan een andere zangeres uit dit subgenre, maar ik kan mijn vinger er niet op leggen...

Wat betreft het album bevalt het mij bijzonder goed. Ik kan mij niet herinneren dat ze beiden zo fijn zongen. Wat rauwer, alternatiever (?). Het is wel een tijdje geleden dat ik Angus & Julia Stone heb geluisterd, dus vergelijken is wat lastig. Ik weet wel dat het op een laag pitje is komen te staan omdat ik hier recentere werk wel heel poppy vond. Misschien toch goed om er weer eens in te duiken!

Ik sluit me hier volledig bij aan; precies wat je zegt. De samenzang heeft een lichte (productionele?) verandering ondergaan die mij ook aanspreekt. De "folkie" inslag tov de poppie kant bevalt mij ook heel goed. Vandaag het bestelde vinyl binnen en dat geeft zeker meerwaarde. Geluid natuurlijk, maar ook hele mooie dubbele hoes met een prachtig boekwerk. Vinyl goudbruin; mooi mooi! Aanrader.

Aangename plaat van broer en zus Stone. Fijne melodietjes, die makkelijk blijven hangen

Dit is ook niet helemaal mijn plaat. Verreweg de zwakste in hun catalogus; al heb ik die plaat van hiervoor nooit goed beseft. Maar ik zet bijvoorbeeld veel liever "Snow"op.

Is het kaartje nog beschikbaar Kevin?

pb is handiger

viel mij bij eerste beluistering ook tegen deze nieuwe worp van Angus en Julia Stone, maar na meerdere luisterbeurten ben ik toch om.

voornamelijk goede songs, sterke melodieën, fraai uitgevoerd zonder gekke escapades in de van hen bekende folky, country pop stijl met instrumentatie die nergens "over the top" gaat en fraaie harmoniezang. niet alle nummers overtuigen, zoals de door Julia gezongen tracks "City of Lights" en "Wedding Song" waar ik haar vocalen minder goed trek, de zwakke melodie van "No Boat, No Aeroplane" en het op zich van een fraaie melodie voorziene, maar mierzoete "Sitting In Seoul".

ervaar vanaf track 6) "City of Lights" wel een groot verschil in de kwaliteit met het sterke kwintet aan songs (tracks 1 t/m 5) op de eerste helft, een niveau dat zij op het tweede helft van dit album meestal niet halen, waar bij mij de aanstekelijke cover van het Dylan nummer "I Want You" er bovenuit steekt.

een stuk beter dan zijn voorgangers "Snow" en "Life is Strange" waarna ik de neiging had af te haken bij de muziek van dit Australische duo, maar het gaat mij te ver om te stellen dat de kwaliteit van dit album kan tippen aan hun debuut "A Book Like This" en het 5-sterren album "Down The Way".

al met al toch wel een soort "return to form" dit zesde album van dit niet al te productieve duo (6 albums in 17 jaar tijd), maar het is tevergeefs zoeken naar pareltjes als "Santa Monica Dream", "Draw Your Swords" of "The Devil's Tears" van het DTW album, maar zo'n album zullen ze ook maar 1 keer in hun leven maken. overigens herken ik geen folk (rock) in hun muziek, ook niet op hun eerste 2 albums.

nu maar hopen dat er ook bij het Nederlands voetbalelftal een "return to form" zal plaats vinden , maar dat terzijde.

Gewoon Depay per direct naar Memphis laten vertrekken, dan komt het helemaal goed met de vorm van onze jongens.

Wat betreft "Cape Forestier": helaas ben ik er nog niet aan toegekomen. Maar..., ik mag vandaag thuis werken dus ik kan over een uurtje het album streamen en beluisteren. Ik hoop dat Angus en Julia mij in positieve zin zullen verrassen.

het lijkt wel goed te komen met de vorm van onze jongens Hans Brouwer. benieuwd of jij inmiddels iets te melden heb over de vorm van Angus en Julia op dit album.

Leuke plaat. Cape forestier zelf vind ik een keigoed nummer.
Andere hoogtepuntenzijn My littleAnchor en Sitting in Seoul.
Down to the sea en I want you (cover van Bob Dylan) vind ik minder.
Geef de plaat enkele luisterbeurten