Neil & The Horse - Fu##in' Up (2024)
mijn stem
26 stemmen
Canada / Verenigde Staten
Rock
Label: Reprise
-
City Life (Country Home) (6:37)
-
Feels Like a Railroad (River of Pride) (White Line) (2:58)
-
Heart of Steel (F*!#in' Up) (5:52)
-
Broken Circle (Over and Over) (9:05)
-
Valley of Hearts (Love to Burn) (12:56)
-
Farmer John (3:49)
-
Walkin’ in My Place (Road of Tears) (Mansion on the Hill) (6:48)
-
To Follow One’s Own Dream (Days That Used to Be) (4:52)
-
A Chance on Love (Love and Only Love) (15:20)
0
geplaatst: 27 april 2024, 18:58 uur
Ik mag mezelf toch wel tot de schare trouwe fans rekenen, maar ook ik zie de toegevoegde waarde van dit album niet, tenzij je per se een live album van Neil Young & Crazy Horse anno 2023 in huis wil hebben.
De performance is niet mega bijzonder, voor zijn standaard, her klinkt allemaal wat slordig en ook de opnamekwaliteit laat, in vergelijking met albums als Weld en Rust Bucket te wensen over. En met die twee albums heb je ook meteen veel betere live versies van de nummers van Ragged Glory, ook al staan ze niet in de juiste volgorde.
Sowieso vind ik het integraal spelen van een album zelden werken.
En dan te bedenken dat hier tijd, aandacht en productie capaciteit in is gestoken ten koste van albums als Early Daze, Alchemy (Crazy Horse anno 2013) of Mirrorball Live. Nogmaals: een release als timeline concert op zijn site had volstaan.
Oh. Take a Chance on Love zit dus niet in de tekst van Love and Only Love, maar in Love to Burn. Frappant dus dat track 9 zo heet. Had hem dan Overcoming Hate of Spirit Come Back to Me genoemd.
Een zesje voor de moeite. Ik ga deze ook niet fysiek aanschaffen, het heilige moeten hebben ben ik al 10 jaar overheen bij Neil Young.
De performance is niet mega bijzonder, voor zijn standaard, her klinkt allemaal wat slordig en ook de opnamekwaliteit laat, in vergelijking met albums als Weld en Rust Bucket te wensen over. En met die twee albums heb je ook meteen veel betere live versies van de nummers van Ragged Glory, ook al staan ze niet in de juiste volgorde.
Sowieso vind ik het integraal spelen van een album zelden werken.
En dan te bedenken dat hier tijd, aandacht en productie capaciteit in is gestoken ten koste van albums als Early Daze, Alchemy (Crazy Horse anno 2013) of Mirrorball Live. Nogmaals: een release als timeline concert op zijn site had volstaan.
Oh. Take a Chance on Love zit dus niet in de tekst van Love and Only Love, maar in Love to Burn. Frappant dus dat track 9 zo heet. Had hem dan Overcoming Hate of Spirit Come Back to Me genoemd.
Een zesje voor de moeite. Ik ga deze ook niet fysiek aanschaffen, het heilige moeten hebben ben ik al 10 jaar overheen bij Neil Young.
* denotes required fields.
* denotes required fields.