Mick Jagger - The Very Best Of (2007)

Ik vind de meeste nummers op deze verzamelaar echt gedrochten. Snap de hoge waardering ook niet echt. Ik bedoel, Let's Work, Just Another Night, Dancing in the Street en Don't Tear Me Up zijn toch ontzettend slechte nummers?? Om over het uitgekauwde Don't Look Back nog maar niet te spreken.. Nee, meer dan 2 sterren kan ik hieraan niet kwijt.

Het moet gezegd, Rhino heeft zijn best gedaan op deze verzamelaar door essentiële nummers in licentie te krijgen van Sony, Universal en het voormalige EMI (hoewel de meeste labels daarvan tegenwoordig bij Warner/Rhino zijn ondergebracht). Dat maak je bij verzamel-cd's van artiesten wel eens anders mee.
Daardoor is deze verzamelaar wel behoorlijk compleet, inclusief de jaren zestig-single Memo from Turner en het reggae-uitstapje met Peter Tosh. Zijn bijdrage aan het Jacksons nummer State of Shock ontbreekt, vermoedelijk door een onoverkomelijke rechtenkwestie van de erven van MJ.

Maar juist doordat de nummers uit alle hoeken en gaten komen, klinkt dit album een beetje als een allegaartje, waarop de matige nummers overheersen. En eigenlijk is deze verzamelaar gebaseerd op slechts vier platen plus wat zijstapjes. Waarvan alleen Wandering spirit een echt hoogwaardig album genoemd mag worden. Zelf mag ik de eerste twee platen ook graag horen, maar ik kan niet ontkennen dat ze kwalitatief niet echt overhouden en tegenwoordig nogal gedateerd klinken.

Deze schijf toont aan dat Mick Jagger solo ook zijn mannetje heeft gestaan. Denk daar een of twee songs van dat collectief uit begin jaren 10 bij en het wordt nog beter. Op 'Wandering Spirit' na is zijn solo werk niet absoluut top, maar de verzameling singles en archiefstukken samen levert een geweldige plaat op. Ik was hem helemaal vergeten, maar de LP stond laatst op bij mijn platelaar en daarna heb ik de cd er weer eens flink ingegooid, samen met 'WS'. Echt genieten wel.