Sixteen Horsepower - Coal Black Horses (1997)

Enige tijd nadat Sixteen Horsepower (ook geschreven als 16 Horsepower, de groep gebruikte beide schrijfwijzen) Low Estate uitbracht, kwam ik in de platenwinkel deze EP tegen. Ik was met mijn krappe beurs voldoende onder de indruk van hun werk om deze uitbreiding aan te schaffen.

Coal Black Horses is ook op de Europese editie van Low Estate te vinden, maar ontbreekt vreemd genoeg op de Amerikaanse. De overige drie tracks werden live opgenomen in de Effenaar in Eindhoven voor VPRO Radio. Even rondkoeklen en ik kom eveneens de promotie-EP Live tegen met deels andere opnamen van datzelfde concert; nooit in de winkel gezien.
In Cursor, het blad van de TU Eindhoven, werd voor 16 juli 1996 al een eerste concert in de Effenaar aangekondigd, ze waren er kennelijk graag geziene artiesten in die tijd. Zie p. 15.

Voegden de liveopnamen wat toe ten opzichte van de albumversies? Jazeker, behalve dat je de sfeer proeft, hoor je extra goed hoe Sixteen Horsepower met dynamiek speelt. En wat rónkt de bas hier heerlijk! Nieuwe snaren, goed te onderscheiden in de mix. Het maakt dat de kruisbestuiving tussen country en folk enerzijds en punk en new wave anderzijds tot zijn volle recht komt.

Het jaar erop plukte ik nóg een EP van de groep uit uit de bak: The Partisan.

Die ronkende bas was live wat teveel als er met een strijkstok overheen geragd werd. Deze EP heb ik helaas niet in mijn bezit. Wel de eerste van 16 HP. Op Spotify staat nog een single uit 2021, De-Railed genaamd.

Heb jij ze daar gezien, indertijd? Die strijkstok? Helemaal vergeten, fijn zo'n reactie! Ik zag ze, dacht ik, rond '97 voor het eerst in Tivoli - Utrecht, maar moet zeggen dat het aan actieve herinneringen daaraan enigszins tekort schiet... Later nog in Paradiso gezien, twee keer zelfs.

De-railed was de eerste uitgave in twintig jaar, zie ik op Discogs. Ach ja, Wovenhand begon en inmiddels onder eigen naam actief. Dank voor de tip!

Ik heb ze volgens mij 2 maal gezien in Tilburg. Die strijkstok deed mijn oren pijn. Verder wel goede optredens, al leek Edwards telkens pissed-off over iets.

Ja, hij komt me altijd enórm gestrest ofwel heel introvert over. Iets met podiumvrees? Die VPRO-docu van indertijd toonde juist een zachte, lieve man met o.a. zijn gezin, vertellend over zijn jeugd en hoe muzikale uitersten in 16 Horsepower waren geraakt.

Heb die docu ook gezien. Hij vind zijn eigen zangstem maar niets, maar die van Johnny Cash weet ie wel te waarderen.

Prachtige docu, staat ook in zijn geheel op YouTube. Ik heb ze in hun begindagen een paar keer live gezien en vond het elke keer weer geweldig. Ik kan mij nog herinneren dat hij aan het einde van het concert zelf in de t-shirt stand stond dan is hij een compleet ander persoon dan op het podium. Heel zachtaardig en zelfs wat verlegen.