Ludovico Einaudi - Divenire (2006)

Liefhebbers van de soundtrack behorende bij de film The Piano kunnen dit album blindelings aan gaan schaffen.
Waar een album als Le Onde vol stond met pure piano-melodieën, daar worden hier op enkele nummers meerdere instrumenten toegevoegd (met name strijkers).
Beslist niet zwaar en daardoor zeer aangenaam te beluisteren als je je lounge cd's op de lome zondagochtend eens helemaal zat bent, je de soundtrack van The Piano letterlijk in zijn geheel mee kunt fluiten en ook niet in bent voor een moppie echte klassiek.

Beetje zweverig en new-wave is het wel. Maar net zoals mooi roze niet lelijk hoeft te zijn, is dit ook absoluut geen lelijke muziek. Integendeel zelfs, de Italiaanse pianist Einaudi neemt je mee op ontdekkingsreis. Hij is niet eens zo'n virtuoos, maar zijn mooi opgebouwde solo's doen meer vermoeden. Titelnummer 'Divenire' doet denken aan 'The Well Tempered Clavier' en is ook bijna net zo mooi.

Schitterend. Een ontdekking!

Ik vind dit best wel mooi..hou wel van pianomuziek..wie weet nog meer van zulke cd's?

Maar Solo Piano van Gonzales is ook wel geschikt.

Bedoel je niet The Pianist?

Nee, ik bedoel echt The Piano.

Oke, bedankt! ik zal ze wel allebei gaan luisteren! kijken of ik er voor geschikt ben haha

Ja, of Philip Glass - Solo Piano (1989)
of Philip Glass - The Hours (2003)
of Max Richter - The Blue Notebooks (2004)
of schiet meteen door naar Simeon ten Holt (niet op MuMe, http://www.simeontenholt.com).

Ik had dit ontdekt toen ik de film This is England had gezien waarin Einaudi dit stuk muziek speelde. Ik vraag me echter af of dit op cd te krijgen is. Weet iemand dit misschien?
Dit is het stuk muziek

YouTube - This is England - Fuori dal mundo

Staat op dit album. Is ook te vinden op de This Is England soundtrack CD. Een ander nummer van Einaudi wat in die film zit (Dietro Casa) staat op het album Una Mattina.

Dankjewel voor de info John Doe. Ga het album gelijk aanschaffen.

Wat een prachtig album is dit toch... Kippenvel.

Geweldig album!

Divenire... Mijn god, wat prachtig.


Prachtige muziek.

Het duurde voor mij even om er in te komen, maar zoals bij een goede wijn, is hij met de jaren alleen maar beter geworden. Een echte klassieker

Tjonge, wat een ontdekking. Muziek is niet al te diep, zelfs wel opzichtig kitscherig hier en daar maar verpletterend in zijn meeslependheid. Noem het maar klassiek voor de mensen die niet van klassiek houden, new age voor mijn part, allemaal geen beste kwalificaties, maar dit is wel muziek die werkt. Het is voor mij wel vergelijkbaar met de populaire soundtrack van Amélie; geef je er aan over en dan is het gewoon een heerlijke plaat.

De muziek wordt ook gebruikt in de film Intouchables . Erg doeltreffend.

Lekker. Ook fijn voor in de auto. Lekker ontspannend. Wel oppassen dat je niet in slaap valt.

Erg mooi album, ook erg herkenbaar van Intouchables (2011) - MovieMeter.nl dat een aantal nummers van dit album geleend heeft. Doet me ook wat denken aan Clint Mansell - Moon (2009) .

Album lijkt al gemaakt te zijn met een dergelijke film in gedachten. Snap ook niet helemaal dat mensen dit ''ontspannend'' of ''zondagochtendmuziek'' vinden, toch wel sterke spanningopbouw in bepaalde nummers.

Ik hoorde vorige week het nummer Oltremare bij ons in de bioscoop en dat nummer deed mij heel erg aan Tori Amos denken. Sommige passages zou je kunnen zeggen dat Tori ze op haar eigen instrumenten heeft gespeeld aan het begin van haar carriere.
Dit album maar eens beluisteren.

Soms heb ik trek in fastfood en geef ik mij daar graag aan over. Dat het met muziek soms ook zo werkt, bewijst deze plaat. Want hoewel kitch, van grote schoonheid is deze plaat van Einaudi zeker! Het pianospel Einaudi schuurt nergens en het is mierzoet. Maar in zijn toegankelijkgeid en voorspelbaarheid ook ontzettend mooi. Blijkbaar kan ik me daar helemaal aan overgeven.

Tussen kunst & kitsch, een bekend tv programma. En als het over Einaudi gaat, dan vindt één groep het kunst en een andere groep kitsch. Hetzelfde geldt bij Joep Beving.
Ik heb redelijk wat van deze Italiaanse veelspeler. Ik weet ook dat hij door ware klassieke muziekkenners wat wordt uitgekotst en dat bijvoorbeeld Liszt en Chopin kwalitatief veel beter zijn.
Maar ondanks dat vind ik het soms heerlijk deze muziek op te zetten. Het is rustgevend, stress verlagend en zit , hoewel lang niet iedereen dit zal onderschrijven redelijk knap in elkaar. Misschien een kunstje, maar dat dan wel knap uitgevoerd. Eigenlijk de kritiek op Einaudi , was een aantal jaren geleden ook die op Keith Jarrett, vooral zijn Köln Concert moest het verduren. En ook dat vind ik prachtige muziek, maar wel wat experimenteler en jazzier.

Kunst of kitsch, we zullen er niet uit komen. Bij de klassieke top 400 staat Einaudi er drie keer in. Wel minder dan voorgaande jaren. Zelf heb ik niet op Einaudi gestemd. Wel op Arvo Pärt, Philip Glass, Satie Ten Holt en Reich. Maar desalniettemin blijf ik vinden dat Einaudi mooie muziek maakt, , misschien te soft, maar in deze verruwende maatschappij kan het geen kwaad.

Divenire is wel één van de betere Einaudi platen, redelijk afwisselend met verschillende instrumenten naast de piano. ik heb trouwens een exemplaar met een bonus cd. met 3 remixes. Die zijn wel een stuk minder 'safe' dan de originele !