ABBA - The Singles (2024)

Het is wel indrukwekkend dat je als band met toch een behoorlijke discografie, toch een veelvoud hebt aan verzamelaars ten opzichte van je reguliere platen. Wat zegt dat over ABBA?

Helemaal niets. Betwijfel of ze überhaupt één kroon gezien hebben van al die albums. Het is/was een melkkoe voor de platenmaatschappijen, al die verzamelaars

Deze is natuurlijk weer anders omdat ook de singles van de reünie meegenomen zijn.

Natuurlijk, dat laatste is natuurlijk dé reden dat er een nieuwe verzamelaar kon uitkomen. Dat is dan ook het enige nieuwe aan deze release, afgezien van het feit dat hij voor het overige erg compleet is. De enige single die ik mis, is Thank you for the music, maar dat werd alleen in Nederland een hitje, in 1984, nadat de band officieel uit elkaar was gegaan. En The visitors, maar dat was alleen in de VS en single, die daar alleen de dance charts haalde.

Maar of je hiermee nou echt een nieuwe markt aanboort? Dat waag ik te betwijfelen. Voor de die-hard fan is dit niets, want die heeft alles al. En de doorsnee fan heeft ongetwijfeld al een ander verzamelalbum. Want daar is inderdaad keus genoeg uit: 1CD, 2CD, 3CD en 4CD, u zegt het maar.

Refererend aan de titel: ik heb het altijd vreemd gevonden dat de originele dubbel-LP The Singles (The first ten years) uit 1982 nooit een uitgebreidere variant heeft gekregen op CD (of misschien zelfs als 3LP-set, net zoals de rode en de blauwe van The Beatles). Ik vond dat een mooie uitgave, met ook een uitstekend geluid, waarvan ze wat mij betreft de originele hoesfoto's hadden kunnen laten terugkeren. Mooier dan deze hoesfoto, die ik met die lichtrode steunkleur ook niet zo lekker uit de verf vind komen.

De titel roept een beetje het gevoel op van: óp naar de volgende 50 jaar. Maar ik neem maar aan dat dat als een knipoog bedoeld is...

Eerder als waarschuwing.

ABBA gaat namelijk binnenkort verder als AIBBA, optredens met hologrammen zijn er immers nu al. Bjørn en Benny schrijven de programmatuur en in 2074 hebben ze 100 hits op hun naam.

Uhm, ze krijgen altijd íets van de royalties. En daar de mannen alles zelf hebben geschreven én uitgekookt genoeg zijn om goeie contracten te hebben, kan ik me niet voorstellen dat ze er geen één kroon van zien.