Soror Dolorosa - Mond (2024)

Indrukwekkend album! Heel anders dan de voorganger vind ik, meer dromerig en elektronisch. De zang is erg sterk en doet me denken aan een mix van U2, Clan of Xymox en Ultravox. Na een eerste luisterbeurt wil ik dit wel vaker luisteren. Gaat alvast op de wenslijst.

Citaat van hun Bandcamp:

"Creatures of the night probably miss the 80s of the last century badly. Post-punk and New Wave reached glorious heights and their epic explorations of mixing hard guitars and driving electronics dominated alternative dance floors."

DjFrankie, Alicia, Juul1998B, Killeraapje, Chameleon Day, Premonition

Mond | Soror Dolorosa - sorordolorosa.bandcamp.com

Eerste indruk is zeer goed!
Ik heb het album meteen opgezet na je tag en ik ben het met je eens. Ik hoor U2 door de gothic klanken van een clan of xymox!
Vooral souls collide is heel U2'ish.
Dit album komt in mijn lijstje van beste albums van 24, das zeker!

Drie goeie op een rij. Of heb ik iets of iemand gemist? IST IST, The Rope en nu dan deze Soror Dolorosa. Dan moet vanavond toch maar weer die bank opzij! Ik hoor trouwens Bauhaus (zang) en The Cure.

Edit: Wat een moddervet nummer! Souls Collide! Wow!

Vier op een rij, Golden Apes ook.

NB:
De bonustracks op de cd versie zijn een extra cd album genaamd Aurora. Het is wel aan de prijzige kant, maar er zit ook een artbook bij van 36 pagina's. Daar betaal je ook voor. Ben benieuwd!

Mond (Deluxe Edition) | Soror Dolorosa - sorordolorosa.bandcamp.com

Klopt! De nummers 10 t/m 15 zijn van het bonus album 'Aurora'. Met opgepoetste nummers (voor zover ik dat goed heb kunnen horen) van Severance, Blind Scenes, No More Heroes en Apollo.

Oeps... Golden Apes vergeten!
Dus... bij deze: vier op een rij!

Uit de beruchte catacomben van Parijs...

Wonderschone en weemoedige klanken in lagen elektronische klanken gevat. Het is het nieuwe album van Soror Dolorosa en het past wonderwel bij het jaargetijde waarin de blaadjes vallen en de dagen natter, kouder en korter worden. The Sisters of Mercy, Clan of Xymox, Diary of Dreams, The Cure, The Chameleons, je vindt het allemaal terug en toch bewandelen de Franse goth rockers van Soror Dolorosa hier hun bloedeigen weg. Deze weg is op enig moment zelfs weidser. Bloemrijker. Zangrijker ook. Muzikaal gaat het soms veel verder dan enkel mooie liedjes. Je kunt er weliswaar op dansen, al is de kans aanwezig dat je eerder gaat zweven in het illustere gezelschap van talrijke kleurloze schimmen uit de beruchte catacomben van Parijs. Gij zijt dus gewaarschuwd.

Wat verder opvalt zijn de bezwerende zangpartijen. Al dan niet meerstemmig. De eenvormigheid of de monotonie waar je vaak tegenaan loopt bij bands als deze, ontbreekt hier volledig. Zoek er zelf maar een antoniem bij. Ik hou het bij fascinerend. Hypnotiserend mag ook. Luister maar naar Souls Collide, de topper van Mond tussen de andere parels.

Daarnaast weten vocalist Andy, bassist Hervé en de gitaristen Jean-Baptiste en Xavier niet alleen al hun emoties te vangen in sfeervolle, uitgesponnen composities vol esoterische thematiek, ze houden het geluid daarbij ook nog eens lekker energiek en soms zelfs feestelijk. Maar Mond klinkt toch vooral mysterieus, meeslepend en onheilspellend. Het is in ieder geval een album waar je niet snel op uitgeluisterd zal raken. Ik krijg er zelfs beelden bij.
En dat is een goed teken!

Het album met bonus cd in de vorm van een mooi artbook gisteren binnengekregen. Prachtige uitgave, het heeft het formaat van een boek, met 36 pagina's, lyrics, bandfoto's en illustraties. Kosten noch moeite zijn gespaard om dit meesterwerk (want dat is het) uit te brengen. Niet alleen omdat dit zo'n aangename trip to Memory Lane is, maar zeker ook omdat de 9 songs even sterk zijn en beklijven. Schatplichtig aan de new wave bands uit de jaren 80 in hun hoogtijdagen. Denk aan Ultravox, Alphaville, Clan of Xymox maar zeker ook The Cure. Ik vind het altijd lastig om de volle mep aan waardering te geven. Dit album verdient het. Het kan zich meten met enkele bands die ik in mijn top 10 heb staan. Dit wordt voor mij het beste album van dit jaar, dat weet ik bijna zeker. Ik kan me niet voorstellen dat een andere band hier nog overheen komt.

Moeilijk om hier favorieten te kiezen maar als het moet dan; Red Love, Souls Collide en Obsidian Museum.

Het blijft interessant hoe muzieksmaken aan de ene kant overlappen en aan de andere kant toch enorm kunnen verschillen. Hoe komt dat nu dat Alicia en jeanmaurice net als ik the Sound in al zijn puurheid mooi vinden en de Comsat Angels en the Chameleons evenzeer. Maar dat zij dan helemaal enthousiast worden van deze nieuwe Soror Dolorosa terwijl ik het heel moeilijk aan kan horen. Het klinkt voor mij onecht, goedkope namaak van mijn 80-er jaren helden. Dertien in een dozijn. Zeker niet slecht maar geen goose bumps voor mij. Muziek is zo persoonlijk.

Wat jeanmaurice zegt. De band is schatplichtig aan de jaren tachtig, maar is wat mij betreft zeker niet gelijk aan bands als The Sound. The Sound, The Comsat Angels, The Chameleons etc. dat is gewoon buitencategorie. De platen van deze giganten draai ik over twintig jaar nog. Soror Dolorosa bakt er weer iets heel anders van. Vind ik dan. Het is nog maar de vraag of ik dit over vijf maanden of drie jaar nog zal draaien. Maar ik ben blij dat er nieuwe generaties zijn die deze muziek in een of andere vorm maakt, en vaak in de geest van bijvoorbeeld een band als The Cure. Of Depeche Mode. Of The Sound. Goed of minder goed gelukt. Of ik vind het helemaal niks. Gebeurt ook heel vaak. En ik beoordeel toch het liefst een album zoals het voor mij ligt. En Soror Dolorosa vind ik momenteel toch wel een van de betere, huidige new wave/post-punk/gothicrock whatever bands. Maar een ieder mag dit ook helemaal niks vinden.

De bonus cd Aurora is trouwens ook niet onverdienstelijk, die 6 oudere songs in een nieuw jasje zijn een perfecte aanvulling op dit album.

Ligt idd lekker in het gehoor. En hoor allerlei bekende bands terug.

No More Heroes (2013) blijft mijn favoriet

Dat laatste is zeker waar. Ik snap je kritiek, voor mij dan ook de reden om het nét geen meesterwerk te vinden, maar dit album blijft er voor mij wel bovenuit springen tussen al die andere hedendaagse bands in het genre.

Die moet ik nog luisteren, staat in de bestelling.

Mondje.

Dat laatste is zeker waar. Ik snap je kritiek, voor mij dan ook de reden om het nét geen meesterwerk te vinden, maar dit album blijft er voor mij wel bovenuit springen tussen al die andere hedendaagse bands in het genre. [/quote] [/quote]

[quote]

Ik zag net een andere band die jij mooi vindt: True Faith. Dat album (Go to Ground) kende ik niet. Vijd ik heel lekker klinken (en Alicia ook). Toch weer gelijkgestemd..! Ze hebben ook een mooie nieuwe single uitgebracht net: One More..!

The True Faith is zeker ook een van de betere hedendaagse bands in het genre. Ik wacht op een volwaardig vervolg, maar tot nu toe hebben ze enkel splitalbums uitgebracht in samenwerking met andere bands. Go To Ground staat wat mij betreft nog steeds bovenaan de lijst van 2023.