Demis Roussos - Forever and Ever (1998)

Voor die paar formidabele nummers met Aphrodite's Child en voor dat handvol prima solo popsingles (7-16) geef ik graag toch nog 3.5 ster.
Na track 16 gaat het niveau recht naar de dieperik, sorry.

Voor het genre (populaire Veroniqa TOP 40) in de breedte toch een artiest die duidelijk aan de goede kant van de lijn zit.....zitten echt formidable 'tearjerkers' tussen...

Ik zou toch liever 'n Aphrod.Child verzamel CD nemen dan. Daar zit toch zijn kracht volgens mij.

...zelf vind ik zijn sterkste muziek direct na Aphrodite...

Zelf een poos terug een verzamel aangeschaft uit 2008 'Collection' (via BOL). Tip: doe dit vooral NIET!.

Dit soort artiesten gaat, om toch maar brood op de plank te krijgen, weer eens de studio in om oud materiaal opnieuw op te nemen, aar dan met synts, geheel engelstalig en 'gevoelsarme'-composities....JAMMER. De kracht verdwijnt dan totaal.

Nee, gewoon de oude, oorspronkelijke versies: 'Schones Madchen Aus Arcadia' (uit 1974) en NIET 'Lovely Lady of Arcadia' (uit 2008), daar is het om te doen bij Demis: Nostalgia Never Dies!

U begrijpt het goed: 'The Collection' inmiddels weer van de hand gedaan en ga snel op zoek naar deze mooie verzamel!

Ik geef Demis hier toch uiteindelijk een wat betere beoordeling dan ik eerder heb gedaan, nu hij door zijn overlijden in de belangstelling is komen te staan.

En dat komt niet in de laatste plaats door de aanwezigheid van een handvol klassiekers van Aphrodites Child (track 1 - 6).

Ik laat dat in dit geval maar prevaleren boven het verschrikkelijke tweede deel van dit overzicht.
Ik doe daarom maar net alsof deze verzamelaar slechts uit 1 cd bestaat. Daar wil ik de oude, en veel te vroeg overleden, bard dan wel die extra ster voor geven.

Hier ga ik tot op zekere hoogte in mee. Ik moet zeggen: ik heb het hit-tijdperk van Demis Roussos bewust meegemaakt, al was ik net iets te jong om die Aphrodite's Child-hits in 'real-time' mee te krijgen. De man heeft een geweldige stem en met name Rain and tears vind ik nog steeds een prachtig nummer. Maar zijn singles heb ik nooit gekocht, en ik schafte toch heel wat 45-toerenplaatjes aan in de jaren zeventig.

Ik kwam deze afgelopen weekend voor een luttel eurootje tegen in een kringloopwinkel, en zoals me wel vaker overkomt, krijgt de nostalgie dan de overhand op mijn portemonnee. Want als ik de tracklist van met name CD1 doorneem, staan daar best een heleboel nummers op die ik graag nog eens wil horen.

Ook ik zou eigenlijk aan één CD wel genoeg hebben om het beste van deze overleden Griekse bard in huis te halen. Want naarmate de tweede CD vordert, zakt het peil wel heel drastisch in. Niet alles is hondsberoerd: de Air Supply-cover Lost in love (zijn laatste grote hit, duet met Florence Warner) vind ik beter dan het origineel, al zegt dat op zich niet zoveel. En Race to the end (zijn vocale bewerking van Vangelis' Chariots of fire) en Follow me (ook nog een kleine hit, en gelukkig staat-ie hier in de volledige lange versie op) zijn ook nog prima te doen.

Maar direct daarna gaat het heel erg mis. Demis komt dan naar Nederland, waar platenbaas Bert van Breda van het BR-label zich over hem ontfermt. Van Breda is tevens de voorzitter van de Nederlandse Demis Roussos-fanclub en zou kort na diens dood zelfs in Nijkerk een heel museum inrichten. Al is het meeste materiaal inmiddels overgedaan aan zijn kinderen, die het museum in Athene hebben voortgezet.

Ik ben Van Breda dankbaar voor de vele bijzondere compilaties die het BR-label door de jaren heen het licht heeft doen zien (ik heb er aardig wat), maar muzikaal zijn de door hem geproduceerde en uitgebrachte nummers om te huilen. Er wordt aan meegewerkt door o.a. Ed Starink en Michiel 'Koto' van der Kuij, maar onze Nederlandse synthesizermannen zijn duidelijk geen Vangelis en de kleffe arrangementen ontberen alle aantrekkelijkheid, zodat deze compilatie als een nachtkaars uitgaat. Wel blijft Demis goed bij stem, waardoor zijn nog dragelijke cover van Charles Trenet's onsterfelijke La Mer het enige lichtpuntje in die reeks nummers vormt.

Overdaad schaadt hier, maar eerlijk is eerlijk - het is wel een gedegen overzicht dat 's mans hele carrière bestrijkt. Met alle ups en downs...