The Smashing Pumpkins - Machina II/The Friends & Enemies of Modern Music (2000)

Ach ja, het was een leuk afscheidskadootje maar echt gillend gek werd ik er nu ook weer niet van.
Opener Glass' Theme hakt er lekker in en daar ging ik aardig van stuiteren. Deden ze dit nog maar eens goed op die nieuwe Zeitgeist van ze.
Ook Cash Car Star klinkt lekker rauw en ruig maar mist toch net een beetje dat extraatje dat deze band zo bijzonder maakte. Met alleen ruig hakken kom je er ook niet, althans niet een band die Gish, Siamese Dream en Mellon Collie op zijn naam heeft staan.
Op Dross zagen we gewoon nog even verder en hier begint het zelfs wat dreinerig en monotoon te worden voor mij.
Real Love klinkt hier en daar nogal shoegaze en My Bloody Valentine ligt op de loer. Niet onaardig.
Go gaat wat softer uit de startblokken maar weet me nergens te overtuigen. Wederom dat zweverige sausje er overheen gegoten en het doet het hem niet echt. Slecht? Nee. Aardig, dat wel.
Let Me Give The World To You gaat verder waar de vorige nummers al mee bezig waren. Het zijn leuke nummers ten afscheid maar dat de hoogtijdagen voorbij waren lijkt me wel duidelijk. Let wel: het klinkt allemaal nogal zuur (en mijn 3,5 geeft dan anders aan), maar het zijn wel de Pumpkins waar we over praten en dan ligt de lat hoger. Geschenk of niet.
Innosence is rustiger en vind ik eigenlijk best een lekker nummer. Het is fijn om even wat naar adem te happen op deze manier.
Home borduurt duidelijk voort op de luchtiger nummers van Machina, het officieel laatste album (niet wetende dat er ooit nog een Zeitgeist zou komen). Een beetje een flauw nummer.
Blue Skies Bring Tears is lekker beuken en dit hoor ik graag zo. Herrie? Jazeker! Niet het mooie hard-zacht van voorheen? Nee, niet echt (vooruit: een beetje dan). Maar beuken konden ze en dat laten ze nog even horen. Lekker nummer.
Hard, harder, hardst gaat ie op White Spider. Vuil, vies en voos. Een beetje too much als je het mij vraagt, maar vooruit dan: soms is het wel fijn om eens lekker ruig te doen.
Hierdoor valt het luchtige In My Body gelijk op. Niet omdat het zo'n ijzersterke compositie is overigens, want het kabbelt iets te veel voort.
If There Is A God heeft last van hetzelfde euvel als het vorige nummer. Het zwalkt iets te veel.
Dat Corgan met electronica aan de gang wilde en daar voorzichtig ook mee begon bewijst Le Deux Machina. Een ietwat vreemde instrumental.
Here's To The Atom Bomb is dan weer een zeer uitstekende afsluiter en daarmee kom ik tot de conclusie dat dit leuk is voor de fans, maar dat algemene liefhebbers dit best met groot gemak kunnen laten liggen en er niet veel aan missen.
Uit diezelfde tijd stammen overigens ook nog wat EP's die je van het net moest halen met nummers als Slow Down, Vanity, Saturnine, Glass Them (Spacey Version), Soul Power, Cash Car Star, Lucky 13, Speed Kills (alternate Version), If There is a God (piano + vocals), Try Try Try (alternate version) en Heavy Metal Machine (version I alternate mix).
Het is maar dat u het weet.

Wat doe je als band als een platenmaatschappij weigert om een dubbelalbum uit te brengen, danwel weigert om het album apart van elkaar uit te brengen. Dan ga je uit elkaar en geef je het album gratis aan de fans.

Het album begint met 3 rocksongs en zeker geen matige rocksongs. Toch steekt Dross er wel iets bovenuit. Deze 3 rocksongs worden opgevolgd door wat softere nummers, Real Love (ook te vinden op de Greatest Hits album), Go en Let Me Give The World To You. Leuk, maar niks speciaals.

Ook Innosence en Home gaan op dezelfde voet verder. Blue Skies Bring Tears rockt weer wat harder en heeft ook wat electronica invloeden. Hetzelfde geld voor White Spider. In My Body is een iets wat langere song, aardige riff maar duurt iets te lang.

If There is a God klinkt weer als de nummers na de 3 rocksongs, leuk maar weinig speciaals. Le Deux Machina is een korte electronische instrumental, het werkt een beetje op je zenuwen. En dan komen we aan bij het laatste en beste nummer van de plaat. Here's To The Atom Bomb. Dit nummer is ook te vinden op de Greatest Hits/Judas O album.

Al met al een leuk album. Check ook even de 3 EP's die bij dit album horen, nummers als Lucky 13, Vanity en Saturnine zijn fijn om te horen. Deze EP's zijn ook gratis bij dit album te downloaden. 3,5 voor dit album.