S10 - Mijn Haren Ruiken Naar Vuur (2025)

S10 heeft sinds S10 - Vlinders (2020) - MusicMeter.nl
mijn belangstelling. De afgelopen jaren is ze toch wat meer opgenomen in de mainstream van de Nederlandse zangeressen. Ik ben zeer benieuwd of ze zich nog steeds weet te onderscheiden want ze is, in mijn oren, zeer creatief, vindingrijk en origineel. Maar is dat nog steeds zo ?

De hoes roept iig bij mij bizarre associaties op..

Daar kan jij nu je emoties over uiten bij Verzin er een tekst bij: - MusicMeter.nl

Wil je dat echt?

Dit album lijkt in de verste verte niet meer op haar eerste twee. S10 zit lekker in haar vel en deelt dat nu ook in haar muziek.

Ze zal er wel keihard op worden afgeserveerd, maar ik vind het wel weer een lekker plaatje. Ongecompliceerd. Laat S10 de lente maar in huis brengen en misschien ruikt haar haar wel helemaal niet naar vuur, maar naar narcissen en tulpen

De eerste twee nummers zijn aardig, maar daarna komen de wat zwakkere singles en richting het einde is het een worsteling om het album door te komen. Er zijn weinig rustmomenten en veel nummers zijn nogal schreeuwerig/bombastisch. Niet mijn plaat.

Eens dat dit een andere sound is dan de vorige albums. Heb het niet so op jonge artiesten qua sound en teksten maar dit is wel prima met een goede productie.

Lekker luchtig niets aan de hand plaatje. Maar er zit minder lucht in dan het luchtkasteel op de hoes doet vermoeden. De productie is vol en behoorlijk (ja dat dan weer wel ) opgeblazen, dat moet je ding zijn. Overigens ruiken haren naar rook, niet naar vuur.
Maargoed, geen slechte plaat. Maar niet voor mij.

Ik las gisteren een interview met haar waar dat benoemd werd. Volgens mij was dat omdat rook wat minder lekker bekte. Het ging er ook om dat het kwam door sigarettenrook en die associatie vond ze niks (ook al is ze blijkbaar net gestopt en heeft ze er niks tegen). Iets met dichterlijke vrijheid geloof ik.

Ik had vooraf zoiets van 'deze gaat niet aanslaan' maar dat valt me dus wel mee. Ben het wel eens met de commentaren dat het nogal volgepropt is allemaal. Dit is dan ook net ietsje meer dan 3,5 voor mij, afgerond naar boven.

Ik blijf haar vorige de leukste vinden, maar ik snap dat ze wat anders wil.

Paar keer beluisterd maar ik vind het een ietwat vermoeiende plaat. Vooral het eerste gedeelte. Tuurlijk, S10 heeft vocaal gezien een beperkt bereik en dan gaat haar stem wat eenzijdig klinken. Maar goed, daar kan zij ook niks aan doen. Maar de muziek die erbij is gemaakt komt, bij mij, soms over als een muur van geluid. En dan wordt het een beetje een brei.

Juist bv. die paar seconden aan het einde van Huis in Mijn Hoofd met de enige begeleiding van een akoestische gitaar vind ik zeer mooi. Ook de trilling in haar stem daar. Tot nu toe ook het beste nummer voor mij. De overgang daarna naar Noem me Wild klinkt uitnodigend en spannend. Ik vind juist deze twee (bijna) laatste nummers van het album zeker goed. Maar Kan Het Leven Vandaag Beginnen heeft ook heel veel sterks in zich. Doet mij aan een andere band/muzikant denken. Ik kom er even nu niet op.

Ik heb hierdoor ook nog niet echt de concentratie gehad om naar haar teksten te luisteren. Het gaat wat het ene oor in en het andere oor uit. Maar misschien komt dat omdat ik ook heel geconcentreerd naar de nominaties van De Progladder 2025 en het laatste album van Steven Wilson aan het luisteren ben. Ik ga dit album van S10 later wel weer eens opzetten. Als de Lente dagen wat warmer gaan worden.

Ik denk meteen aan Milkshake Festival want daar heeft dat ding een paar keer gestaan haha.

De vorige platen vond je wel goed?

Wisselend, maar wel meer ja. Mis / Alsof Het Weer Gister Was zijn mijn favoriete nummers en dat zijn toch ook wel vrij bombastische nummers. Maar ik ga deze week zeker nog een paar keer luisteren.

Jammer, gaat toch een beetje de Meau en Snelle-kant op. Na Eurovisie ben ik haar uit het oog verloren. Pre-corona was het allemaal rauwer en spannender. Ik kwam haar op het spoor door het ultravage 'Antipsychotica' wat een soort bedroom-demo was. Nummers als 'Diamonds' 'Skrr Skrr' waren gewoon eigenzinnig en apart. Werkt ze nog met Simfane? Hij maakte voor haar echt hele goede producties.

Snowsniper was toen echt ook een hele lekkere plaat waarin ze gewoon nog rapte. Ook op Vlinders stonden nog wel wat puike rauwe dingen, maar als er eenmaal aan de collabs en de simpele popriedels is geroken is er geen weg meer terug. Er zal eerdaags wel een Suzan en Freek-collab komen of iets met Tino Martin ofzo, jammer jammer jammer.

Afgaande op recente interviews zit Sim Fane niet meer achter dit album.

Door haar oude werk heeft ze een soort van 'credible' zweem om zich heen hangen. Hoe lang dat nog zo blijft, is idd de vraag.

Tja, ik heb een zwak voor S10, dit is allemaal wel heel glad, een beetje doods daardoor ook. Ik houd veel meer van haar vroegere werk.

S10 is niet erg stijlvast als het om haar muziek gaat. Haar laatste album 'Ik besta voor altijd zolang jij aan mij denkt' was daarom rommelig. De platen ervoor waren ook divers maar hadden dan weer een duidelijke artistieke visie en de ijzersterke hand van Sim Fane die alles vloeibaar maakte, maar met de kracht van beton. Wat haar werk verbindt zijn haar breekbare teksten vertolkt door een stem, die recht je ziel binnenkomt. Snowsniper blijft voor mij het absolute hoogtepunt in haar oeuvre.

'Ik besta voor altijd zolang jij aan mij denkt' opende sterk en dwingend met Zondagskind.
En misschien kun je stellen dat deze nieuwe plaat een logische voortzetting is van de energie van dat nummer.

Ik ben het eens met veel kritiek dat 'Mijn Haren Ruiken Naar Vuur' vrij gelikt is en heel erg gericht op de catchy hooks. Maar tegelijkertijd is de plaat daarmee ook verrassend consistent en als geheel daarmee één van haar sterkste tot nu toe.

De productie is soms wat recht-toe-recht aan. De nieuwe producer Jordan Fish heeft niet dezelfde creativiteit en artisticiteit als Sim Fane. Maar zijn producties zijn verrassend effectief en spannend genoeg om niet continue in clichés te vervallen. De breaks en bridges zijn vaak speels en nonchalant maar werken wel degelijk.

De productie is vol en neigt soms naar het bombastische. Ik vind de nummers live veel organischer en krachtiger klinken. Hoewel het contrast met de wat timide Stien dan ook wel weer grappig is. Natuurlijk is ze een powervrouw maar niet echt een rockchick. Maar de gelaagde combinatie van krachtige, authentieke, introspectieve teksten met een stuwende muur van geluid werkt eigenlijk verrassend goed.

Ik ben aangenaam verrast, maar zoals anderen mis ook ik de eigenzinnige S10 die we tussen 2016 en 2020 hebben leren kennen. Maar die S10 was ook een andere Stien. De huidige omarmt het leven en daar hoort een meer poppy sound bij. En in dat speelveld, alternatieve pop van eigen bodem, staat deze plaat als een huis, of misschien beter: een gigantisch roze luchtkasteel

Mijn Haren Ruiken Naar Vuur
(4/5)

De Leukste Mensen Zijn Raar - 4/5
Mijn Haren Ruiken Naar Vuur - 4.5/5
Weer Verliefd - 4/5

Have Fun - 3.5/5
Joanne - 5/5 - [GEWELDIG!]
Donkerblauw - 4/5
Doorweekt, Voldaan - 3.5/5

Huis In Mijn Hoofd - 4/5

Noem Me Wild - 3.5/5

Voel Me Goed - 3/5

Kan Het Leven Vandaag Beginnen - 3.5/5

Nu staan er nog berichten die wat vreemd overkomen zonder context.

Ik was hier erg van onder de indruk. Ik was zeker nooit een fan van S10. De Diepte vond ik oke maar ook wel wat nietszeggend. Er hangt een dromerige sfeer rondom deze nummers en de teksten zijn pakkend. Het doet me denken aan Sarah - Wat ik wil uit 2000 welke zijn tijd ver vooruit was maar niet echt aansloeg. Het enige wat jammer is dat hier en daar wat autotune te horen is maar hier ga ik zeker nog vaker luisteren!

Deze plaat is geproduceerd met Jordan Fish (producer van Bring Me The Horizon). BMTH is niet echt aan mij besteed, maar dit is opzich nog wel een geinige niche plaat geworden. Al ben ik het wel eens met de meeste(n) dat de stem van S10 op een gegeven moment gaat tegenstaan. Dat had ik minder met haar vorig werk.

Joanne is wel oprecht een heel fijn nummer.

Het is geen sterke zangeres, maar Mijn Haren Ruiken Naar Vuur is wel echt een oorwurm gebleken.