Steve Vai - The Ultra Zone (1999)
mijn stem
28 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Epic
-
The Blood & Tears (4:25)
-
The Ultra Zone (4:53)
-
Oooo (5:12)
-
Frank (5:09)
-
Jibboom (3:46)
-
Voodoo Acid (6:26)
-
Windows to the Soul (6:25)
-
The Silent Within (5:01)
-
I'll Be Around (4:57)
-
Lucky Charms (6:44)
-
Fever Dream (6:03)
-
Here I Am (4:12)
-
Asian Sky (5:34)
-
Selfless Love * (3:27)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
1:08:47
(1:12:14)
0
geplaatst: 9 juli 2007, 12:09 uur
Steve Vai bewijst met dit album wederom niet alleen een geweldig gitarist te zijn, maar ook een creatief muzikaal brein. Zijn muziek is over het algemeen genomen veelzijdiger, experimenteler en meer gevarieerd dan die van collega Satriani. Dat maakt het leuk om van Steve Vai meer albums in de kast te hebben staan. 4*
0
Joy
geplaatst: 9 juli 2007, 13:41 uur
niet mee eens, waar vai nog stees ontspoord door - kijk mij eens steengoed gitaarspelen gedrag - en de truukendoos weer opentrekt vind je bij satrani zelden een overbodige noot, elke noot is uitgedacht bij satriani in dienst van de muziek
0
geplaatst: 9 juli 2007, 17:31 uur
Dat kun je vinden natuurlijk, maar als je een aantal albums van Satriani achter elkaar draait en van Vai, dan is Satriani op den duur wel erg veel hetzelfde. Bij Vai vind ik dat een stuk minder. Satriani is misschien wat minder extravagant dan Vai, maar tijdens zijn live optredens doet Satriani toch ook wel erg zijn best om het binkie uit te hangen en spreidt daar ook een behoorlijke dosis 'kijk mij eens goed zijn gedrag' ten toon.
0
Joy
geplaatst: 9 juli 2007, 20:36 uur
het zijn allebei steengoeie gitaristen
wat ik bij vai mis is bezieling
als je al zo lang alles kan spelen op gitaar, wat is dan nog de uitdaging?
vai lijkt alleen nog maar te spelen omdat iedereen hem de ultieme gitaargod vind, en die aandacht kan verslavend werken
of hij werkelijk nog plezier heeft in het maken van de muziek zoals ie doet?
ik vraag het me af
iig heb ik 3 werken van vai in de kast staan, en de enige die ik draai is flex able, de rest is over het algemeen koud, emotieloos
sex en religion is nog te doen vanweeg de zang, maar verder uiterst kaal
bij satriani heb ik het id dat hij het nog steeds leuk vind om de muziek te maken die hij maakt en het live performen
ook al is het ook binkie gedrag, het stoort me niet, bij vai wel
hoe vaak kun je op je knieeen gitaar gaat ziten spelen zonder dat het tenenkrommend en beschamend wordt zoals vai doet?
heeft vai niet nodig, al die vreemde poses en trekje die hij op het podium laat zien ook niet
magoed, in november ga ik hopelijk vai zijn tijdens zappa plays zappa, zo niet, (mystery guest) dan zou ik daar enorm van balen, want vai is op zijn allerbest in de muziek van zappa:)
wat ik bij vai mis is bezieling
als je al zo lang alles kan spelen op gitaar, wat is dan nog de uitdaging?
vai lijkt alleen nog maar te spelen omdat iedereen hem de ultieme gitaargod vind, en die aandacht kan verslavend werken
of hij werkelijk nog plezier heeft in het maken van de muziek zoals ie doet?
ik vraag het me af
iig heb ik 3 werken van vai in de kast staan, en de enige die ik draai is flex able, de rest is over het algemeen koud, emotieloos
sex en religion is nog te doen vanweeg de zang, maar verder uiterst kaal
bij satriani heb ik het id dat hij het nog steeds leuk vind om de muziek te maken die hij maakt en het live performen
ook al is het ook binkie gedrag, het stoort me niet, bij vai wel
hoe vaak kun je op je knieeen gitaar gaat ziten spelen zonder dat het tenenkrommend en beschamend wordt zoals vai doet?
heeft vai niet nodig, al die vreemde poses en trekje die hij op het podium laat zien ook niet
magoed, in november ga ik hopelijk vai zijn tijdens zappa plays zappa, zo niet, (mystery guest) dan zou ik daar enorm van balen, want vai is op zijn allerbest in de muziek van zappa:)
0
geplaatst: 10 juli 2007, 12:16 uur
Joy schreef:
het zijn allebei steengoeie gitaristen
wat ik bij vai mis is bezieling
als je al zo lang alles kan spelen op gitaar, wat is dan nog de uitdaging?
vai lijkt alleen nog maar te spelen omdat iedereen hem de ultieme gitaargod vind, en die aandacht kan verslavend werken
of hij werkelijk nog plezier heeft in het maken van de muziek zoals ie doet?
ik vraag het me af
iig heb ik 3 werken van vai in de kast staan, en de enige die ik draai is flex able, de rest is over het algemeen koud, emotieloos
sex en religion is nog te doen vanweeg de zang, maar verder uiterst kaal
bij satriani heb ik het id dat hij het nog steeds leuk vind om de muziek te maken die hij maakt en het live performen
ook al is het ook binkie gedrag, het stoort me niet, bij vai wel
hoe vaak kun je op je knieeen gitaar gaat ziten spelen zonder dat het tenenkrommend en beschamend wordt zoals vai doet?
heeft vai niet nodig, al die vreemde poses en trekje die hij op het podium laat zien ook niet
magoed, in november ga ik hopelijk vai zijn tijdens zappa plays zappa, zo niet, (mystery guest) dan zou ik daar enorm van balen, want vai is op zijn allerbest in de muziek van zappa:)
het zijn allebei steengoeie gitaristen
wat ik bij vai mis is bezieling
als je al zo lang alles kan spelen op gitaar, wat is dan nog de uitdaging?
vai lijkt alleen nog maar te spelen omdat iedereen hem de ultieme gitaargod vind, en die aandacht kan verslavend werken
of hij werkelijk nog plezier heeft in het maken van de muziek zoals ie doet?
ik vraag het me af
iig heb ik 3 werken van vai in de kast staan, en de enige die ik draai is flex able, de rest is over het algemeen koud, emotieloos
sex en religion is nog te doen vanweeg de zang, maar verder uiterst kaal
bij satriani heb ik het id dat hij het nog steeds leuk vind om de muziek te maken die hij maakt en het live performen
ook al is het ook binkie gedrag, het stoort me niet, bij vai wel
hoe vaak kun je op je knieeen gitaar gaat ziten spelen zonder dat het tenenkrommend en beschamend wordt zoals vai doet?
heeft vai niet nodig, al die vreemde poses en trekje die hij op het podium laat zien ook niet
magoed, in november ga ik hopelijk vai zijn tijdens zappa plays zappa, zo niet, (mystery guest) dan zou ik daar enorm van balen, want vai is op zijn allerbest in de muziek van zappa:)
Volgens mij heeft hij nog genoeg uitdaging en bezieling. Luister maar naar zijn laatste CD Sound Theories Vol. I & II. Daar komt vooral de componist Vai aan bod en wel met ons geweldige
Metropole orkest! http://www.musicmeter.nl/album/82828
Dat moet je bevallen want het zijn 2 CD's en op de 2e CD speelt hij zelf niet mee. Alleen het Metropole orkest dat de composities vertolkt die Vai speciaal voor hun geschreven heeft.
0
Joy
geplaatst: 10 juli 2007, 13:33 uur
ik ken het werk met metropole orkest en het is mooie muziek, maar nog steeds raakt het me niet echt
het is iig wel aardig om te zien dat vai zich terughoudend opstelt en ruimte bied aan het metropole orkest
het is iig wel aardig om te zien dat vai zich terughoudend opstelt en ruimte bied aan het metropole orkest
0
geplaatst: 23 april 2008, 20:15 uur
Ik ben behoorlijk fan van Steve Vai, en dat veelzijdige aan zijn gitaarspel vind ik ook vaak erg tof. Maar deze cd bevalt me toch minder, ik mis bijna op de meeste nummers een drummer, maar maakt hij gebruik van een drumcomputer wat het leven uit de nummers haalt....jammer.
Ook denk ik dat hij te weinig mensen in zijn omgeving heeft die tegen hem durven te zeggen dat hij beter niet zelf kan zingen, waarom niet iemand inhuren hiervoor of gewoon enkel instrumentale nummers maken?
Vai's spel is altijd herkenbaar en geniaal, maar ik prefereer "alien love secrets" en "Passion and warfare" ver boven deze plaat.
Ook denk ik dat hij te weinig mensen in zijn omgeving heeft die tegen hem durven te zeggen dat hij beter niet zelf kan zingen, waarom niet iemand inhuren hiervoor of gewoon enkel instrumentale nummers maken?
Vai's spel is altijd herkenbaar en geniaal, maar ik prefereer "alien love secrets" en "Passion and warfare" ver boven deze plaat.
0
Down_By_Law
geplaatst: 9 mei 2009, 12:55 uur
Groot fan van deze virtuoos, maar ik haal mijn waardering toch met 0,5 omlaag. Er staan prachtige stukken op, 'The Ultra Zone', 'Frank', 'Jibboom', 'Blood & Tears', 'Fever Dream', maar helaas zijn de door Vai zelf gezongen nummers minder sterk (m.u.v. 'The Silent Within'). Daarom zijn mijn favoriete Vai-platen nog altijd de instrumentale albums "Passion & Warfare" en "Alien Love Secrets".
Zijn gitaarspel weet mij wel te raken, maar zijn zang helaas niet, en dat maakt bijv. Phase II van "Fire Garden" ook minder goed.
Zijn gitaarspel weet mij wel te raken, maar zijn zang helaas niet, en dat maakt bijv. Phase II van "Fire Garden" ook minder goed.
0
Joy
geplaatst: 9 mei 2009, 16:24 uur
devin townsend deed het erg goed op sex & religion iig
tip: flex-able, zowel A als leftovers
tip: flex-able, zowel A als leftovers
0
Down_By_Law
geplaatst: 9 mei 2009, 20:05 uur
Townsend's goede zang past inderdaad prima bij Vai's gitaarspel. Jammer dat het maar bij één album is gebleven. Vai's samenwerking met David Lee Roth had naar mijn mening ook wel langer mogen duren. Dat was ook een geweldige combinatie.
"Flex-Able" vind ik een prima Zappa-achtig album, maar "Flex-Able Leftovers" is erg wisselvallig.
"Flex-Able" vind ik een prima Zappa-achtig album, maar "Flex-Able Leftovers" is erg wisselvallig.
0
geplaatst: 10 mei 2009, 15:01 uur
[quote]Down_By_Law schreef:
Townsend's goede zang past inderdaad prima bij Vai's gitaarspel. Jammer dat het maar bij één album is gebleven. Vai's samenwerking met David Lee Roth had naar mijn mening ook wel langer mogen duren. Dat was ook een geweldige combinatie.
"Eat 'em and smile" is voor mij een absolute klassieker, ook al
duurt hij maar een half uurtje. Geweldige nummers met enkel topmuzikanten. De opvolger met Vai "Skyscraper" was wel iets minder in kwaliteit.
Townsend's goede zang past inderdaad prima bij Vai's gitaarspel. Jammer dat het maar bij één album is gebleven. Vai's samenwerking met David Lee Roth had naar mijn mening ook wel langer mogen duren. Dat was ook een geweldige combinatie.
"Eat 'em and smile" is voor mij een absolute klassieker, ook al
duurt hij maar een half uurtje. Geweldige nummers met enkel topmuzikanten. De opvolger met Vai "Skyscraper" was wel iets minder in kwaliteit.
0
geplaatst: 20 oktober 2011, 19:14 uur
sinkthepink schreef:
Ik ben behoorlijk fan van Steve Vai, en dat veelzijdige aan zijn gitaarspel vind ik ook vaak erg tof. Maar deze cd bevalt me toch minder, ik mis bijna op de meeste nummers een drummer, maar maakt hij gebruik van een drumcomputer wat het leven uit de nummers haalt....jammer.
Ook denk ik dat hij te weinig mensen in zijn omgeving heeft die tegen hem durven te zeggen dat hij beter niet zelf kan zingen, waarom niet iemand inhuren hiervoor of gewoon enkel instrumentale nummers maken?
Vai's spel is altijd herkenbaar en geniaal, maar ik prefereer "alien love secrets" en "Passion and warfare" ver boven deze plaat.
Ik ben behoorlijk fan van Steve Vai, en dat veelzijdige aan zijn gitaarspel vind ik ook vaak erg tof. Maar deze cd bevalt me toch minder, ik mis bijna op de meeste nummers een drummer, maar maakt hij gebruik van een drumcomputer wat het leven uit de nummers haalt....jammer.
Ook denk ik dat hij te weinig mensen in zijn omgeving heeft die tegen hem durven te zeggen dat hij beter niet zelf kan zingen, waarom niet iemand inhuren hiervoor of gewoon enkel instrumentale nummers maken?
Vai's spel is altijd herkenbaar en geniaal, maar ik prefereer "alien love secrets" en "Passion and warfare" ver boven deze plaat.
Ik vind juist wel dat Steve Vai goed kan zingen daarom snap ik ook niet waarom hij niet vaker zingt, hij vind zichzelf dan blijkbaar toch niet goed genoeg. Kijk dat Joe Satriani alleen maar instrumentale muziek maakt dat is logisch want hij heeft helemaal geen mooie stem.
0
geplaatst: 14 september 2012, 13:21 uur
Vai zijn zang valt me erg mee, geen geboren zanger maar dat maakt niet uit.
Vai kan ik juist waarderen om zijn experimentele spel.
Vaak wordt hij vergeleken met zijn meester Joe Satriani, die heeft toch weer een andere stijl die ook waardeer. Live prefereer ik Vai omdat show er ook bij hoort en emotie is er toch ook zeker wel bij Vai.
Dat hoor je dan weer goed in de nr.7 van zijn studio albums.
Vai kan ik juist waarderen om zijn experimentele spel.
Vaak wordt hij vergeleken met zijn meester Joe Satriani, die heeft toch weer een andere stijl die ook waardeer. Live prefereer ik Vai omdat show er ook bij hoort en emotie is er toch ook zeker wel bij Vai.
Dat hoor je dan weer goed in de nr.7 van zijn studio albums.
0
sugartummy
geplaatst: 11 oktober 2012, 23:34 uur
de stevie ray vaughan tribute is geweldig. hij zou inderdaad beter niet zelf zingen, maar goed, er staan genoeg lekkere nummers op om een 3.0 te kunnen rechtvaardigen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.