Mando Diao - Never Seen the Light of Day (2007)

Wat meer afwisseling, af en toe folky invloeden en afwijkende instrumenten en songopbouw. Allemaal zeker niet slecht, alleen was ik zelf nog absoluut niet uitgekeken op wat Mr Mucho hierboven treffend de "spring-rock"-nummers noemt. De laatste twee tracks vind ik compositorisch wel grappig, maar de zestien-en-een-halve minuut die ze samen duren slaat wat mij betreft de plaat helemaal dood. Gelukkig bevat mijn versie nog een paar bonusnummers die voor een gezonde wederopstanding zorgen (o.a. de knaller Last time infected, ik zit weer tegen het plafond). Hoogtepunt van de plaat : het subliem-melancholische Not a perfect day.