The Mars Volta - Lucro Sucio; los Ojos del Vacío (2025)

Veel interessanter album dan de laatste self-titled, die m.i. toch vooral volstond met het type popliedjes waar andere bands pakken beter in zijn. Dit album is opnieuw veel spacier en met meer diverse en eclectische instrumentatie, zoals we van vroegere albums gewend zijn. Het blijft weliswaar tam zonder grote uitspattingen, zelfs lieflijk op sommige nummers. De psychedelische songteksten van Cedric zijn nog wel aanwezig maar hebben een andere toon.
Beter en interessanter dan het vorige maar ook niet direct een terugkeer naar de gloriedagen. Dat ambiëren Omar en Cedric wellicht ook niet per se met dit type muziek. Het lijkt er eerder op dat ze hun ding willen blijven doen en zich weinig aantrekken van de mening of de wensen van hun fans. Daar is dan gelukkig niks aan veranderd.
En inderdaad, het album is al vrij gemakkelijk te vinden.

Ik vind Jon Theodore ook geweldig bij QOTSA, Flea en Frusciante zijn in mijn ogen artistiek onderschat door de latere commerciële muziek van de Peppers, en het is inderdaad aan Omar te danken dat ze bij The Mars Volta alle remmen los mochten gooien. Ik vermoed dat het ongeveer 50/50 is wat betreft de invloed van Omar op de partijen van de andere artiesten. Ik weet wel dat voor Frances the Mute hij met iedere muzikant afzonderlijk is gaan zitten met zijn idee, om dit samen met de muzikant zelf uit te werken. Wellicht dat de recente documentaire 'Omar & Cedric' hier meer licht op werpt. Heb je die toevallig gezien?

De blaaspartijen van Adrian Terrazas zijn haast niet te orkestreren, dat is toch behoorlijk improvisatie en gaat meer om het geluid. Het grappige is dat hij in de geest van Albert Ayler speelt, wiens muziek ik pas recentelijk heb leren kennen, nu bij terugluisteren van The Mars Volta hoor ik opeens de overlap. (met name op Amputechture)

Dan zijn er nog de geweldige keyboardpartijen van Owens, die zo ragfijn in de muziek van The Mars Volta passen en het echt naar een hoger plan tillen voor mij. Het is voor mij geen toeval dat ik de albums die na zijn vertrek in 2008 zijn uitgekomen niet veel meer aan vind. (Misschien komt dit mede doordat ik zelf piano speel)

Maar hiermee val ik een beetje in herhaling. Het is ook meer een persoonlijke conclusie dat deze artiesten voor mij belangrijker zijn geweest dan ik in eerste instantie had verwacht voor wat ik aan The Mars Volta zo goed vind. Dat komt echt door het nieuwe album en de hernieuwde luisterbeurten voor de oude albums. Dit nieuwste album krijgt trouwens zeker nog een kans om te groeien.