Volbeat - God of Angels Trust (2025)

Het is alsof Volbeat naar mij geluisterd heeft na mijn betoog over hun vorige album. Want God Of Angels Trust is een dikke kwartier korter en iets gevarieerder. Daardoor is deze plaat een tikkie boeiender maar ook vooral beter dan Servant Of the Mind! Echte uitschieters staan er niet op maar echt zwakke broeders ook niet. Het is gewoon een degelijke stoere Volbeat album geworden en dat ondanks gitarist Rob Caggiano die de band verliet in 2023. Opvallend ook is dat er geen echte ballad op staat, daarmee kon Volbeat altijd wel scoren. Wel staan er 3 meer toegankelijke tracks op (Acid Rain, Time Will Heal en Lonely Fields).
Beste nummers voor mij zijn de lekkere harde beukers By A Monster's Hand en At The End Of The Sirens.

De wat meer stevige sound van het vorige album wordt hier (gelukkig) voortgezet, al blijft het songmateriaal helaas soms wel wat achter bij de goede bedoelingen. Lang niet alle tracks zijn de moeite waard en ook ditmaal zijn er een paar flauwe niemendalletjes, zoals Acid Rain en Time Will Heal. Die ook nog eens te lang doorzeuren. Maar goed, de rest van het album is best oké. Aan lekkere Metallica-achtige riffs in ieder geval geen gebrek.