Yungblud - Idols (2025)

Drie ijzersterke nummers, Hello Heaven, hello, Zombie en Lovesick Lullaby, zijn er al afgehaald van dit album en de arme Yungblud moet zijn eerste bericht op musicmeter bij dit album nog lezen.
Zou er geen Yungblud publiek aanwezig zijn op onze site? Over zijn inzet valt in ieder geval niet te klagen. Is de muzieksoort wellicht niet in de mode?
Hij heeft wel 8 miljoen luisteraars op Spotify per maand.
Misschien is het de leeftijd.

Ik hoor veel nieuwe muziek voorbij komen en ben haast allergisch geworden voor alles rond het genre Eefje de Visser. Lekkere veilige muziek en ook uitermate geschikt voor ouwe lullen.
Het is niet alleen De Visser, er is een heel scala aan dergelijke dramatische nietszeggende muziek. Muzak eigenlijk.

Maar vraag mij niet waarom dat juist wel de aandacht van velen trekt en dat de redelijk magistrale "opstandige jeugd"-muziek van Yungblud achterin kijkt. Dat lag toen ik 20 was wel anders. En misschien ligt daar mijn probleem.
Maar ik ga niet capituleren voor muziek die wellicht meer suitable zou zijn voor mijn leeftijd.

Geef mij dan maar al het fraais van Yungblud en zijn muzikale soortgenoten, ongeacht de leeftijd. En de jeugd heeft de toekomst. Met een knipoog van hun oudere voorgangers, die op hun beurt ooit het stokje zullen moeten overdragen.

Ik vind het vooral een vreselijk aanstellerig ventje, dat doet mij afhaken.
Moest deze plaat echt hele goede reviews krijgen ga ik toch wel eens luisteren denk.

Aan aanstellerij hebben we in de muziek in het algemeen sowieso niets te klagen.
Daar staat hij niet alleen in. Ik prik daar ook een beetje doorheen.
Ik zou gewoon die eerste drie nummers eens afluisteren, om mee te beginnen.

Heb best wat interviews gekeken met Yungblud en het is juist een geweldige kerel die zich enorm inzet voor zijn generatie genoten, en voor de LHBTQ community. Maar dat is tegenwoordig aanstellerig I guess. Hij heeft ook zijn eigen festival opgezet waar hij superweinig vraagt voor een kaartje zodat het zo toegankelijk mogelijk blijft voor iedereen. Qua muziek; ik vond "Hello Heaven, Hello" niet echt goed, maar de andere 2 singles zijn prima. Ben benieuwd naar dit album!

Ik vond Weird! een heerlijk album met leuke songs en ook goed uitgevoerd. Die nieuwe songs doen me niet veel. Vooral Hello Heaven, Hello is tenenkrommend. Hopelijk valt er betere dingen hierop te ontdekken.

Arena ambitions meet trite teen poetry? The Guardian nailed it qua kop.
Maar de muziek valt best mee hoor. Het is een bekend recept, je pakt Britpop en doet er een twist aan.
Lovesick Lullaby is bvb Parklife maar dan door Green Day of zo gebracht (of the Fratelli's).
Ik zelf vind het wat veel, maar ik kan mij wel voorstellen dat dit potten breekt, en het goed gaat doen op festivals en bij de mannen die jong waren in de 90's. Groeipotentieel met hopen.

De muziek klinkt absoluut niet verkeerd. Maar een stevige kluif om volledig te verorberen. Ik ben volop aan het luisteren.

Maar dat ging niet over dit album.

Maakt wel een boeiende ontwikkeling door, deze Yungblud. Ook de singles die niet op deze plaat gekomen zijn, zijn erg tof.

When We Die

breakdown



Denk dat je 't daarmee wel aardig nailed trouwens

Voor mijn beeldvorming: waarom zou deze muziek niets zijn voor mannen onder de 60?

Mannen die jong waren in de jaren 90 zijn nog lang geen zestig. AND I WILL DIE ON THIS HILL

Nou, ik was pas 27 toen de jaren '90 begonnen. Daarna ben ik gestopt met tellen

Zo'n post trekt mijn aandacht en ook dat ik wel eens wou horen wat deze jongen zo populair maakt. Maar waar ik Eefje en alles errond ook maar weinig trek en weinig verfrissend vind, kan ik moeilijk zeggen dat dit wel verfrissend en opstandig vind klinken. Als dit de opstandigheid van de jeugd moet voorstellen betwijfel ik dat er een revolutie in het verschiet is. Brave pop rock in een nieuwer jasje. Goed voor de radio niet voor de kroeg.

Nee, dan de muziek in de kroeg.....
Gezien ook Yungbluds eerdere vrijages met Ed Sheeran en met name Bring me the Horizon (o.a. Obey, Happier) lijkt mij de term 'braaf' niet helemaal van toepassing.
Overigens is lezen ook een vak. Ik vroeg mij juist af waarom het schort aan populariteit.

Ik zal een paar redenen geven die ik denk dat hem parten spelen. 1. Het voelt soms wat performatief aan. Heel die esthetiek, dat (pop) punk gehalte maar dan wel uitstapjes met Ed Sheeran. Loyale fans wel maar ook veel die hem maar een poser vinden. 2. Hij is heel UK. Dus dat trekt niet iedereen zo goed. In de UK zijn ze nogal streng op lyrics. 3. De critici zijn zeer verdeeld. Muzikaal soms best goed, maar niets echt origineel, de teksten zijn wat minder. 4. In zijn genre is er gelijktijdig veel concurrentie gekomen : dat poppunk gedoe: Olivia Rodriguez, MGK, Willow, je hebt twenty one pilots of fall out boy of zo, dan dat UK dan heb je bvb Ren met betere teksten.

Heel eerlijk? Ik heb de beste man wel eens voorbij zien komen, maar kan niks van zijn muziek opnoemen (of ik weet niet dat het van hem is). Ik liet hem links liggen met de gedachte dat ik niet echt de doelgroep ben.

Maar doelgroep? Wat is dat eigenlijk. Muziek is muziek en dat raakt je of niet en dat kan op allerlei manieren.

Idols is dus mijn kennismaking en dan blijkt dat ik dit best leuk vind. Dus ook deze 'oudere muziekliefhebber' kan hier best wat mee.

Je bevestigd mijn punt met je bijkomende argumenten. E.S...BMTH...
En zijn populariteit in Nederland is mogelijk laag, maar op wereldvlak staat hij heel wat verder dan Eefje. Alleen al het aantal streams op Spotify. Dus op mijn begrijpend lezen is nog niets aan te merken.

Eefje zingt in het Nederlands. Op originaliteit staat Eefje dan weer veel verder

Eerste indruk als ik luister naar Hello Heaven, Hello luister: iemand die heel hard zijn best doet om stadionrock te spelen, behoorlijk theatraal, alsook een nogal ambitieuze opener met z'n 9 minuten. Wat is daar mis mee? Helemaal niets eigenlijk.
Nog wat verder beluisteren voor een finaal oordeel dus maar wie weet is dit gewoon rock van de nieuwe generatie en ben ik nog niet helemaal mee

Zomaar een (voorlopige) derde plaats op mijn top 10 van 2025! Er zijn muzikaal gezien ongetwijfeld 'betere' albums geproduceerd dit jaar maar blijf deze plaat toch met veel plezier telkens weer draaien, heerlijk sfeertje.

En toen was er een duet met The Smashing Pumpkins: https://www.youtube.com/watch?v=pf3KyEnacJ8