Three Days Grace - Alienation (2025)

Eerste single Mayday vond ik dit niet meer dan degelijk maar Dominate en voor Apologies zijn prima singles waar beide zangers prima samengaan. Kijk erg uit naar dit album en ben benieuwd hoe ze dit live gaan doen op de aankomende Europese tour.

Wat een zeikplaat, Apologies

Na de eerste luisterbeurt kan ik alleen maar concluderen, dat ik het een heerlijke plaat vind. De singles zijn erg lekker maar vooral het afsluitende Another Relapse werkt goed voor mij. De ballad Never Ordinary vind ik ook een hoogtepunt en beide zangers zijn in topvorm. Daarnaast is het geluid heel vol en groots. Nee, niets te klagen hier.

Bijzonder lekker album, met de band in topvorm. Men heeft flink moeite gedaan om alles in balans te krijgen, met positief resultaat. De ingetogen tracks complementeren de stevige en vice versa. Er zit geen misser tussen en de plaat laat zich fijn als één geheel beluisteren. Kortom; het beste album van de band tot nu toe.

Prachtig album!!
De duo vocals werken perfect in de songs en de teksten zijn vanouds weer erg goed.
Niks te klagen 4.5 voor mij

Three Days Grace is een post grunge band uit Canada, die uitblinkt in het maken van radio vriendelijk Rock muziek die vol zit met aanstekelijke melodieën, maar voortdurend voldoende klote heeft om de volledige luisterbeurt te blijven boeien. Naast stampende rockers zijn er ook altijd smaakvolle ballades met doorleefde teksten, die authentiek overkomen en met veel overtuiging worden gebracht.

In Nederland kennen we de band vooral van de hit, I hate everything about you. Maar deze band heeft veel meer in huis dan deze hit alleen. Op deze nieuwste telg Alienation keert oer frontman Adam Gontier terug op het oude nest maar gelukkig is, dat niet ten koste gegaan van zijn prima vervanger Matt Walst. Beide zangers zijn op elk nummer van het album samen te horen en dat is bij de eerste luisterbeurten even wennen maar het moet gezegd, dat de zangpartijen prima zijn verdeeld en beide vocalisten absoluut niets voor elkaar onder doen en met veel zelfvertrouwen en kracht elkaar aanvullen.

In de spetterende single Apologies vliegen de zangers vocaal over elkaar heen alsof hun leven ervan af hangt en in vrijwel elk nummer dat daarop volgt blijven ze dat doen met als absoluut hoogtepunt het afsluitende Another Relapse, dat tekstueel en qua riffs zo lekker in elkaar zit, dat je maar op repeat wil blijven drukken.

Verder mogen de prachtige rustpunten Kill me fast en Never Ordinary ook niet onvermeld blijven. Tekstueel indrukwekkend en sterk uitgevoerd waardoor je de oprechtheid en beleving in elke seconde kunt doorvoelen.

Three Days Grace maakt nooit een slechte plaat maar met deze Alienation. Hebben ze een voorlopig hoogtepunt op muzikaal en vocaal gebied bereikt.

Nee, de komende maanden gaat dit energiek album nog niet uit mijn cd speler en ik kijk er naar uit om ze binnenkort live te gaan zien.

Heerlijke plaat die hoog in mijn jaarlijst gaat eindigen.