Turnstile - Never Enough (2025)

Dit gaat weer een album worden met allerlei stijlen

2e deel van Look Out For Me doet zowaar denken aan Tame Impala.

Toch wel benieuwd naar deze plaat morgen.
De singles zijn best Ok maar blazen me nog niet omver.

Ik ken de band eerlijk gezegd niet, maar de Volkskrant is in ieder geval positief. Ik ga eens op ontdekkingsreis.
En die is kort.....dit is gewoonweg mijn smaak niet, dus ik laat het hierbij.

Na Glow On ebt dit album nog verder weg van het pure hardcore-geluid van het debuut. Gelukkig slagen ze er in om een interessante verzameling nummers uit te brengen die je meeslepen. Zelfs een rustpunt als Seeing Stars vind ik heel geslaagd terwijl ze op de vorige me steeds kwijt geraakten bij Alien Love Call. Fijn om mee te maken hoe hard deze band doorheen de jaren is ontploft. Ze zullen met Never Enough zeker nog wat nieuwe zieltjes winnen.

Eh... Ja

Leuke hipster popkunst

Hardcore voor de indie hipster. Diehard hardcore fans zullen dit waarschijnlijk zeggen als insult, ik zeg het liefkozend.
Ze vervolgen inderdaad de weg van GLOW ON, en het is niet heel vernieuwend vergeleken met dat album, maar ze hebben wel echt een eigen uniek geluid gecreëerd met bijbehorende identiteit.

De productie, flow en sfeer van het album is heerlijk. Wat te gepolijst voor sommigen wellicht, maar het vakmanschap spat ervan af. Heerlijke balans ook tussen rustpunten, melodie, emotie en ouderwets beuken. Ze waren al ontploft met GLOW ON, maar zullen alleen nog maar populairder worden met dit album.

Gisteravond in Melkweg het album met bijbehorende visuals gezien/beluisterd. Het was een fantastische trip en het album kwam helemaal tot z'n recht. Knap gedaan.

Ik vind het een heerlijk album, maar hardcore is het niet (meer).

Vooruit, ik hap wel. Waarom zou dit geen hardcore zijn?

top album...ik snap niet dat mensen bitchen dat het geen hc meer is.

dit zeiden puristen ook over bands als Earth Crisis/Unbroken/Integrity begin jaren 90

Jij mag best happen

Hardcore vind ik bands als Backfire, Right direction, Sick of it all, Hatebreed ect.
En als ik dan aan nieuwe bands kom ik uit bij bands als Zulu, Drain en Speed

Turnstille is toch gewoon rock?
Maar dat is mijn mening
En ik vind Turnstile een goede band verder

Grotendeels vergelijkbaar, en dus inwisselbaar met GLOW ON.
Dat is geen kritiek. De voorganger vind ik fantastisch en bands hoeven niet altijd maar vernieuwend te zijn, of 'zichzelf opnieuw uit te vinden'.

Never change the winning team.

Dit luistert wederom heerlijk weg en zal daarom nog heel wat rondjes meegaan. Genieten!

Fijn toch juist! Laat dat gesprek maar doorgaan en laat daarmee Turnstile een gateway zijn voor mensen naar goede hardcore en punkrock.

En dat die gateway erg goed is, is een geschenk.
Dat is met Blink 182 of Green day wel anders

ik vond BF en RD geen hardcore omdat zij in sommige teksten een nogal rechtse inval hadden

Hardcore punk dient bij mij links en sociaal te zijn

Volgens NRC is het een geweldig fenomenaal 5* album:

Charli XCX voorspelde het al: dit wordt een ‘Turnstile summer’ - NRC

Ik laat het aan me voorbij gaan…..ben niet links en/of sociaal.

Ben fan van het album.Glow On, het was mijn eerste kennismaking met de band. Time and Space ook hierna gecheckt. Staan erg leuke nummer ook op en het experimentele was daar ook al.

Nu is dit alles tot een nog gevarieerder album gemaakt. En, net als bij Glow On, groeien de nummers. En dit gezegd hebbende is het wederom een sterk album wat je de tijd moet geven. En is in potentie beter dan Glow On, vanwege de variatie.

Knap hoe deze band groeit. Benieuwd waar ze na een uitverkochte 013 de volgende keer zullen staan in Nederland.

Voorganger Glow On was een prettige verrassing, de band wist een fraaie eigen draai te geven aan het rockgenre door hardcore invloeden en popachtige elementen tot een geheel te smelten.
Echt stevig werd het nergens, maar fris was het songmateriaal wel en zoals eerder gememoreerd: de band heeft een eigen gezicht.
Met het succes van zijn voorganger in het verschiet en vele festivalweides verder, worden de grenzen verder opgerekt.
Wat meer popachtige elementen - zanger Yates heeft duidelijk meer ruimte gekregen/opgeëist om de keyboard een prominentere rol te geven - en meer tierelantijnen.
Dergelijke details zorgen voor meer opsmuk, of dat het album meer kracht geeft laat ik in het midden.
Hoewel de heren en dame nog wel degelijk prima composities uit de pen kunnen toveren bewijst men met deze plaat, het zijn er naar mijn mening echter te weinig om te spreken van een topper.

De titelsong duurt bijna 5 minuten maar weet mij maar voor de helft te boeien. Seein' Stars kabbelt wat voort maar kent dan wel weer een fijne gitaarsolo.

Look Out For Me start lekker furieus maar gaat halverwege over in een ambient stuk. Deze overgang had in mijn ogen beter als een korte transitie kunnen dienen dan de song ermee af te laten sluiten.

Ceiling had zo uit de koker kunnen komen van Timbaland en dat is in dit geval geen aanbeveling.
Een dergelijke track voegt helemaal niks toe aan de plaat.

Afsluiter Magic Man vormt ook alweer een song die het met name moet hebben van de zang van Yates maar vanuit muzikaal oogpunt weinig te bieden heeft.

Is het dan allemaal kommer en kwel? Dat is zeker niet het geval, er staan een aantal prima tracks op deze plaat, waarbij men hun roots niet uit het oog verliest.

Hulde voor de variatie en de wil om te experimenteren, Yates is een prima zanger en de afgemeten riffs zetten nog steeds aan tot goedkeurend knikken.
Men wil alleen bij vlagen teveel en tegelijk, dat gegeven maakt Never Enough een plaat van deze tijd. Het is een album met een melting pot aan invloeden, waarbij enkele ideeën naar mijn gevoel onvoldoende uitgewerkt worden of juist te lang worden uitgerekt. Het oordeel is aan de luisteraar.

Klinkt wel heel erg hetzelfde allemaal. Kan de nummers nauwelijks van elkaar onderscheiden. Best lekker hoor maar een beetje Rage Against the Machine light.

Ja ik weet niet wat er nou precies niet klopt... Ik vind het goed maar heb het maar twee keer volledig kunnen luisteren.

Nu is het te monotoon of voorspelbaar.

Ik krijg na 2 nummers zin in Angel Du$t, niet eens in andere turnstile platen..

Racecar van Angel Du$t is een mooi voorbeeld van wat ik hier mis.
Hier is experiment, wat niet veel verder uitgebouwd word dan waar ze bij glow on al waren. Maar in bovengenoemd nummer (en album) zit experiment wat leidt tot iets vernieuwends en een tijdloos mooi liedje.

(Voor wie het niet weet, Angel Du$t is lange tijd Turnstile+justice tripp in een andere formatie geweest. En zijn vrij gelijktijdig experiment binnen hardcore aangegaan. Daarom de vergelijking.)

Was wellicht toch wat te snel met mijn mening iver het album. Het is een goed album. Maar beter dan Glow On toch niet persé. De outro's zijn hier en daar wel iets te lang en weet niet of je die echt elke keer blijft uitluisteren. Maar de voor de rest wederom en sterk album.
Hopelijk groeien uiteindelijk nummers alsnog uit als klassiekers Holiday, Blackout en Under Water Boi van Glow On

Wederom het bewijs dat muziek echt kan groeien. Aantal dagen verder en het album is echt steengoed. Dull is kort, maar erg vet met alles bliepjes en breakdowns. Light Design begin heerlijk 80's new wave.

Middenstuk is wat rustiger wat goed uitpakt. Birds en Slowdive knalt dan ook weer als een granaat binnen. Time is happening klinkt als een simpel bijgevoegd nummertje. Maar eigenlijk leunt die heerlijk op het voorgaande Slowdive. Afsluiter Magic Man is gewoon Turnstile. Glow On eindigde ook zweverig met een fade out 'Glow on, Glow on...'

Door de variatie is dit album sterker dan Glow On en heeft echt meerdere luisterbeurten nodig. En dat maakt het dan uiteindelijk een top album

De afgelopen dagen aardig gegroeid moet ik zeggen.

Dat is wel een zéér enge visie op wat hardcore is vind ik.
Maar als ik naar Turnstile luister hoor ik toch ook echos van HC bands als Bane, Snapcase, Battery,...

Mooi hoe dat verschilt ook wel.

Mijn visie is nog enger want ik vind Minor Threat en, moderner, Paint it black hardcore. Alles wat richting macho gaat vind ik al een afscheiding die ik slecht trek.

Tsja, in de kleine 50 jaar dat hardcore bestaat is het natuurlijk wel uitgegroeid van de snelle hardcore punk van een Bad Brains, Minor Threat,... naar een vlag die zeer veel ladingen dekt.

Maar dat is mijn punt net, Turnstile is zo een band die perfect weet welke invloeden uit het verleden het best passen bij een nummer. En zo plukken ze volop uit de rijke hardcore geschiedenis en voegen er dan nog andere invloeden aan toe. Al schemert er toch wel een voorliefde voor 90' new school hardcore in door vind ik.

Ik heb deze plaat nu een keer of tien geluisterd maar ben er nog niet helemaal uit eerlijk gezegd. Glow on is een van mijn favoriete platen maar deze vind ik leuk als geheel, maar er weten weinig nummers los te boeien. Misschien komt dat omdat het allemaal wat meer aan elkaar gelijmd is door wat keyboardakkoorden. Ik vond dat leuk als intro maar nu duikt het ook tijdens de platen en wordt er zelfs een blazer ingezet. Van mij hoeft dat eerlijk gezegd niet. Zeker omdat het ten koste lijkt te gaan van die spontane korte tracks waar ze zo goed in zijn bij Turnstile. En toch…zo slecht als ik het hier beschrijf vind ik het allemaal niet. Dus ik ga het nog een aantal luisterbeurten geven.

Heerlijke plaat! Ik heb geen verstand van hardcore, maar dit klinkt behoorlijk gelikt en toegankelijk
Ze combineren genres die op papier slecht samengaan (hardcore(?), dance/ambient) en die zang blijft apart maarrrr het werkt wel
Ik vond Glow On ook goed maar draai die toch nooit meer, ben benieuwd of deze langer blijft hangen, tis toch ook wel bubblegum

Labels zijn hokjes. En hokjes snap ik niet zo goed. Althans, de discussie snap ik niet zo goed. Het is leuk, of niet leuk. En hardcore is ook maar gewoon een populaire term. Benieuwd wat Darkraver hiervan vindt.

Dit album is mijn eerste van Turnstille, en direct een voltreffer moet ik zeggen. Hardere gitaren zap ik eigenlijk altijd weg. Ik word er onrustig van. Helemaal met grunge en double pedals. Met Never Enough raakt het bij mij precies die grens. Het album omvat best veel invloeden, waardoor ik eigenlijk wel geïnteresseerd blijf gedurende het album. Blazers op Dreaming, synths/keyboard op Magic Man, techno op Look Out For Me en zelfs een panfluit(?) op Sunshower.

Dit is zeker geen slechte plaat. Kwam op mijn pad, omdat ik volgende week naar Jera on Air ga.

Wat ik idd wel hoor is de gladde productie, maar ook goeie nummers.
I Care trouwens zou zo van The Police kunnen zijn in hun begintijd.

Zal veel gesprongen worden volgende week bij Jera. Maar ik spring dan toch bij Fat Dog.

En daarna het laatste stukje van Turnstile meekrijgen