Other Lives - Volume V (2025)

Een nieuwe Other Lives is altijd wat om naar uit te kijken. Van hun broeierige symfonische folk vol barokke westernelementen is het moeilijk niet volledig meegesleept te raken, daarnaast heeft ondanks de direct herkenbare Other Lives-sound (die instrumentaties, die samenzang) elk album toch ook weer een eigen karakter. Dat wil zeggen, tot dit vijfde deel. Voor het eerst klinkt Other Lives een beetje formule-achtig. Nou, niet helemaal voor het eerst, ik had dat ook wel op die soloplaat van Jesse Tabish, waarover ik me al verwonderde waarom hij zo nodig een soloplaat uit wilde brengen als het zo identiek klinkt aan zijn band. Het voegde niet heel veel toe, en dat doet dit album ook niet, ondanks een aantal echt sterke songs die heel prettig door je hoofd blijven galmen. Die songs zorgen ervoor dat ik deze plaat blijf opzetten, ook omdat de rest zeker niet vervelend klinkt. Echt negatief kan ik dan ook allerminst zijn over V. Maar zo'n bijzondere band als Other Lives heeft de lat nu eenmaal nogal hoog voor zichzelf gelegd. Op nummertje zes dus wat minder gemakzuchtige betovering graag.