Novembers Doom - Major Arcana (2025)

Wat een mooie dag is het voor liefhebbers van deathdoom! Zowel Paradise Lost als Novembers Doom brengen vandaag nieuw werk uit.

Dit album van Novembers Doom had ik al eerder mogen ontvangen, vandaar dat ik al enige tijd met Major Arcana heb doorgebracht. En dat was niet bepaald een straf, want Paul Kuhr en consorten hebben met dit album werkelijk een erg sterk album uitgebracht, boordevol sterke melodieuze deathdoomnummers die worden gedomineerd door volvette riffs met daarover de kenmerkende zang- en gruntcombinatie van bandleider Paul Kuhr. Hier lust ik wel pap van!

Novembers Doom was sinds mijn kennismaking met hun album Hamartia al aardig op weg om een van mijn favorieten in dit genre te worden en Major Arcana is misschien wel mijn favoriete album van de band tot nu toe. Aanrader!

Het amerikaanse doom-collectief sombert vrolijk door, getuige dit wederom degelijke album. Iets te weinig grunts en teveel midtempo werk, wat mij betreft, maar het is allemaal wel weer sfeervol uitgevoerd. Iets meer dynamiek binnen het songmateriaal had niet misstaan en de melodieuze zang is soms op het randje van zeurderigheid, maar de band komt er net mee weg. Het beste wordt voor het laatste bewaard: afsluiters Dusking Day en XXII zijn bijzonder fraai.