Deraps - Viva Rock N' Roll! (2025)

De reïncarnatie van Eddy van Halen. Fantastische catchy frivole hardrockplaat, zou zo uit de jaren tachtig kunnen komen. De gitarist klinkt heel erg Van Halen, de meeste nummers zijn echter geen één op één van Halen kopieën. Het zijn degelijke eigen nummers met een eigen smoel, met een toffe gitarist die hele grote fan is/was van Eddy van Halen en veel van zijn licks en riffs gebruikt

Geen woord van gelogen! Wat mij betreft hét album van het jaar tot nu toe. Het debuut was al geweldig maar op deze tweede doen ze er nog een schepje bovenop. Alsof het niks is. Een goed punt vind ik persoonlijk dat ze de Van Halen sound iets meer los laten in vergelijking met het debuut. Je hoort het nog aan alle kanten maar toch weten ze er iets meer een eigen smoel aan te geven. Heerlijk!!

De twee berichten hierboven kloppen als een bus. De tweede van Deraps heet Viva Rock 'n' Roll! en hierop wederom sterke invloeden van Van Halen, maar nu met een meer eigen geluid. Anders dan het debuut van drie jaar eerder. Daardoor klinkt het in mijn oren als een kruising tussen VH en Tesla, waarbij er vele andere vergelijkingen zijn te maken.

Vier hoogtepunten. Opener Viva Rock N’ Roll heeft als titellied nog wel het meeste weg van het VH van hun eerste twee albums; The Legend of Larrikin Laddie rockt als een malle, aan het slot als Rose Tattoo; Equinox is een fraai miniatuurtje, waarna Last Fall het prachtige hoogtepunt van dit album vormt. Eén van de beste nummers ooit in de wereld van hardrock gemaakt, een instant-klassieker dankzij riff, melodie, zang en het spetterende gitaarspel.
Later op het album moet ik aan hardrock van eind jaren '70 denken. Als het melodieus is aan Styx, als de blues aan invloed wint aan Frank Marino & The Mahogany Rush.

Met het spelplezier dat uit de speakers spat erbij is dit een allemaggies lekker plaatje, vol vakmanschap en enthousiasme. Retro met een Gouden Rand, een tweemansband die naar Europa moet afreizen - liefst met een bassist met een talent voor koortjes zingen, want ook dat aspect staat in de studio als een huis.

Toe maar! Dat zijn nogal uitspraken

Jaaaa, zo'n lekker nummer! Vermoedelijk één van de nummers die OzzyLoud bedoelde in zijn reactie bij het debuut.

Nou ik vind het ook een boute uitspraak..... het is een lekker nummer daar niet van, maar om het nou 1 van de beste ooit gemaakte nummer te noemen gaat wel heel ver voor een namaak bandje. Ohw.. das ook wel heel bout.........
Het is ook niet een van de nummers waar ik op doelde. Maar pas op, ik ben nogal een VH nerd dus als je het repertoire van VH niet door en door kent zal je het waarschijnlijk ook niet horen. Het ligt dus niet zo voor de hand en het zijn ook maar "knipoogjes"....... En wat ik al zei bij Deraps debuut, Viva Rock 'N Roll vind ik nog veel meer beïnvloed door de sound van VH. Buiten de overvloed aan solo's zijn ook de riffs en tricks duidelijk aan ons alles Eddie gerelateerd. Last Fall is daar ook een duidelijk voorbeeld van. Alleen de meerstemmige koortjes die je ook in overvloed hoort is meer des Def Leppard en consorten (niet alleen bij Last Fall).

Ach ja, misschien overdreef ik. Maar vorige week op weg naar de zaak kwam Last Fall zó lekker binnen dat ik eenmaal op de parkeerplaats in de auto bleef zitten om 'm uit te luisteren. En na de werkdag begon ik de autorit ermee. "Gewoon" een liedje dat onmiddellijk binnenkomt omdat alles klopt en dat gebeurt me niet vaak!

De zang op Last Fall heeft heel veel Bon Jovi in mij oren.