Deraps - Deraps (2022)

Het was vielip die laatst bij de opvolger een bericht plaatste en zo kwam ik Deraps op het spoor.

Eerst waren daar een paar autoritten met dit album via streaming. Bij de eerste klanken, Invasion duurt veertien seconden, denk ik onmiddellijk aan Eddie van Halen en het intro van Sex, Drugs & Rock N’ Roll bevestigt dat. Knallende, vrolijke, testosteronhardrock 'n' roll zoals Van Halen die op z'n eerste twee albums maakte en in iets mindere mate de drie erna. Dat niet alleen, ook het drumgeluid doet aan Van Halen denken: Alex dus. De zanger is evenmin níet mis: als een combinatie van de jonge versies van Jeff Keith (Tesla) en Steven Tyler (Aerosmith). Het mag allemaal gejat lijken, Deraps zit goed in elkaar.

Het iets langzamere My Side of Town swingt op een hakkende riff en opnieuw valt op hoezeer gitaargeluid- en stijl op dat van het grote voorbeeld lijken, net als Live Fast Die Slow en Veins of My Heart met het lieve regeltje in het refrein: "She says it's just for fun - but I can feel her tongue - Wrapped around the veins of my heart." Met Élizabeth dient zich de volgende verrassing aan: een heerlijk akoestisch en drumloos instrumentaal van 200 seconden met meer vingervlugheid op de zes snaren.

Zoals het menig elpee uit vroeger dagen betaamde, is de tweede helft minder sterk, al blijft het spel fantastisch. Vanzelf ging ik ook op de koortjes letten die eveneens op z'n Van Halens zijn. Ze zijn pakkend, maar dan zonder de überklasse van VH; Michael Anthony vervangen is kennelijk heel moeilijk. Ondertussen zijn het licht funkbeïnvloede Make Ya Groove, een vleugje bluesrock van Wild to the Woman en het kalmere On My Mind langsgekomen.
Dan word ik toch weer gepakt door het boze Fuck Off en een cover van Sweet, Ballroom Blitz. Plotseling vraag ik me af waarom de Californiërs dat nummer nooit hebben gecoverd, zó passend is dit in de jas van Van Halen. Maar dit is Deraps! Gitaarsolo's die buitelen als watervallen en enthousiasme dat ervanaf spát.

Pas zojuist heb ik eens gekoekeld hoe het zit met deze groep. Eerst de gitarist. Hij heet Jacob Deraps en komt uit Canada. Dan alweer verbazing, want wie is de zanger? Alweer Jacob Deraps?! En de drummer? Dat is Australiër Josh Gallagher die ook de achtergrondzang doet. Allemaal geleerd op de About-sectie van hun website. Dit blijkt dus een tweekoppige groep?!
Aanbevolen voor iggy, Gamma123, milesdavisjr, OzzyLoud, namsaap, hnzm, rider on the storm, freakey, Zagato, LucM, ricardo, orbit, Bollieblauw, Edwynn, Satriani/vai, Ronald5150, Von Helsing, teus, gigage, shrink1972, De buurman, AstroRocker en ieder ander die wel van de vrolijke kant van Van Halen houdt. Vervolgens kreeg ik zin in Women and Children First, dat hier nu van vinyl draait en waar ik de zojuist genoemde namen uit de laatste reacties plukte.

Dan ga ik door naar opvolger Viva Rock N' Roll!, waar het eerste bericht van jailhouserocker1 meteen veelbelovend is! Enne, níet luisteren als je nu al weet dat het goedkoop jatwerk is... Daar zit ik anders in: dit is dúúr jatwerk, heerlijk voor onderweg.

Mooie en, vind ik, ware woorden. Ik heb ze na dit debuut live gezien in café de Cactus in Hengelo. Wereld optreden! Op een gegeven moment waren ze door hun nummers heen maar het publiek was dermate enthousiast dat de band niet wilde stoppen. Gingen ze covers spelen die door het publiek werden geopperd. Zo kregen we o.a. een heerlijke uitvoering van Sultans of swing (!) te horen. Toen op een gegeven moment een snaar brak en bleek dat ze niet verder kon spelen, riep iemand; er hangt wel een gitaar aan de muur. En verrek, na enig tune en stem werk speelde hij daar nog even op door. Nog nooit zoiets meegemaakt...werkelijk fantastisch! Des te vreemder is het dat het na album nummer twee akelig stil is omtrent tourplannen. In eerste instantie zouden ze dit jaar naar Europa komen. Die kans lijkt echter verkeken nu het eind van het jaar met rasse schreden nadert. Hopelijk volgend jaar want deze band móet je live zien!

Bedankt voor de aanbeveling RonaldjK - MusicMeter.nl !

Ik snap de vergelijking met VH heel goed, er wordt met veel bravoure en enthousiasme vrolijk aanstekelige hard rock gepeeld. En Eddie VH is duidelijk de belangrijkste inspiratiebron.
Maar ik vind eigenlijk met de opvolgende album (Viva La Rock 'N Roll) daar nog meer in uiting komen. Het grote verschil zit m in de vele gitaarsolo's die op het 2e album je als het ware om de oren vliegen. Het debuut is daarin nog veel bescheidener. Veins Of My Heart is 1 van de 2 uitzonderingen hierop en is mede daarom de klapper van dit album. Wat betreft de koortjes is het bij VH meer als "one liners" die bezongen worden, bij Deraps zijn het meer begeleidende koortjes met hele zinnen.
Deraps is zo'n typische jaren 80 rockband die aan het begin van dat decennium als paddestoelen uit de grond schoten (ook zeker onder invloed van VH). Zoals bv Ratt, Motley Crue, Bon Jovi etc. Grappig dat 40(!) jaar later muzikanten zich daar nog aan wagen.
Ik heb genoten van dit debuut maar het 2e album is nog leuker. Ook omdat daar 2 knipoogjes inzitten die verwijzen naar hun grote voorbeeld. Ik zeg lekker niet welke......