Clipse - Let God Sort 'Em Out (2025)

Ik vind die eerste twee tracks juist geen reet aan.

Eens het begint heel matig maar juist verderop zitten heel veel vette tracks.

Ik vind dit wel wat tegenvallen na alle positieve berichten. Pusha en No Malice rappen toch wel erg veel in dezelfde stijl. Daarnaast veel kazige shit met John Legend en Pharrell die daar in het slotnummer nog een vreselijke dikke laag bovenop doet. Nas komt erg matig op voorlaatste track. Ook hoor ik die 'heel vette tracks' niet waar Shelter het over heeft. Op welke tracks doel je specifiek Shelter? Misschien moet ik dit in de juiste setting nog eens een kans geven (tijdens werk is natuurlijk niet ideaal), maar vooralsnog doet het me weinig en overheerst de irritatie over de kazige stukken.

Ik ga echt heel goed op deze plaat, klein beetje verslaafd zelfs. Heerlijke energie van begin tot eind, productie is ook om duimen en vingers bij af te likken. Niet verwacht dat ik 'm zo leuk zou vinden!

Chains & Whips heeft wel een hele gezellige beat

Ontbreken ook op het cd'tje helaas.
Verder vind ik het echt een fresh album. Had ik niet verwacht eerlijk gezegd, maar anno 2025 ben ik veel meer into de Clipse sound dan in de jaren nul blijkbaar.

Wat een heerlijke terugkeer van deze broers. Moet zeggen dat ik laatste tijd weinig nieuwe muziek heb beluisterd, maar dit verrast mij op alle niveaus. Pusha T is zo langzamerhand toch wel een van de consistentste rappers van afgelopen 10 jaar.

Deze plaat is vintage Clipse maar met beats die met de tijd zijn meegegaan.
De raps van Push en Malice zijn hard as ever. Thema’s zijn rauw, wijs, oprecht en donker as ever. Alleen de opener valt thematisch buiten de boot, maar is een tearjerker, Clipse stijl.
Je moet het deze mannen nageven, er zit geen millimeter sleet op. Malice is 52…maar kan moeiteloos doorgaan voor 35. Gast was in 2010 gestopt en heeft alleen wat Christian raps gedropt…en dan zo terugkomen.
No filler, straight killer. Kom daar nog maar eens om.
Petje af.

Fan van de Stove God feature sowieso. En minder van die van Nas, klinkt een beetje uitgeblust.

Inmiddels wel een reeks pre-orders mét complete tracklist. Schijnbaar is de sample van So Be It gecleared rond de release datum en is Tyler’s verse pas toegevoegd nadat de fysieke uitgaves al in productie waren. Wel bijzonder die last-minute ontwikkelingen, want ik las ook dat album al een jaar zo goed als afgerond was.

Nondepie, dat kan mijn verzamelbrein niet aan.

Verhoogd naar een 5*

Pusha en Malice zitten in een soort eindeloze prime ofzo, na zoveel jaar in de game nog zo hongerig te komen op elke track verdiend zeker respect.

Longtime collaborator Pharrell levert zijn beste producties in jaren en de broers hebben nog steeds evenveel chemistry als tijdens hun peak als duo.

Tuurlijk het album is niet perfect, wat vocal momentjes van Pharrell die soms wat overbodig waren maar niet genoeg voor mij om te storen en over het algemeen is Let God Sort Em Out imo een meesterwerk dat zich mag meten met Hell Hath No Fury en Daytona.

Lekker album! It's Almost Dry was een prima opvolger van Daytona, al was niet elk nummer daar even sterk (met name op de tweede helft). Dit album houdt de kwaliteit over de hele lijn consistenter. Eigenlijk bevalt elk nummer wel; alleen het refrein op de afsluiter vind ik wat te melig. Bijzonder hoe Pusha en Malice na een kwarteeuw nog steeds bevlogen klinken en creatieve nieuwe manieren vinden om te rappen over coke dealen. Niets nieuws onder de zon, maar dat hoeft niet als de muziek zo fris kan blijven klinken als hier het geval is.

Prachtig.

Lang geleden dat we zo'n rollout voor een album gezien hebben, terwijl dit vroeger gewoon de norm was. Voor ze het album op de wereld loslieten kregen we eerst Ace Trumpets en So Be It als singles, rond de release waren ze overal en gingen ze langs bij de grootste platformen voor Hip Hop-interviews. Daarbij kwam nog dat Def Jam Recordings deze LP niet wou uitgeven aangezien Kendrick Lamar een gastbijdrage heeft (wegens de rechtszaak van Drake tegen UMG ziet Clipse(/Pusha T) en Kendrick tezamen er op papier niet goed uit), vrij laat kwam Jay-Z met het nieuws dat hij het album wel wou distribueren via zijn Roc Nation. Telkens wanneer Pusha T een album uit gaat brengen heb ik zenuwen, gewoon om het feit dat hij steeds meesterwerken weet uit te brengen en ik de dag vrees dat dit niet meer voorvalt. Dit in combinatie met de enorme hype dat rondom dit album hangt kon dit niet falen.

Van Clipse ben ik nooit een groot fan geweest. Hell Hath No Fury is een erg sterk album, maar met Lord Willin' en voornamelijk Til the Casket Drops heb ik toch heel wat minder (het album van Re-Up Gang vind ik toffer dan deze twee). Van Pusha T ben ik echter een groot fan sinds het begin van zijn solocarrière, dat begon met de mixtape Fear of God. No Malice heb ik solo nooit gecheckt aangezien hij een Christian rapper geworden was. Voor dit album is hij terug Malice trouwens.

Let God Sort 'Em Out is mijn favoriete album geworden van Clipse. Wat mij betreft kan deze LP zo in het rijtje van meesterwerken (King Push - Darkest Before Dawn: The Prelude, DAYTONA en It's Almost Dry). Pharrell is de enige producer van het album, hij produceert op het niveau van It's Almost Dry (dat voor de helft van hem was). Pusha T zonder Kanye West was toch ook even bang afwachten aangezien hij een belangrijk figuur was in zijn solocarrière, hij wordt gelukkig niet gemist.

Clipse rappen voornamelijk weer over waar ze het altijd over hebben: coke en het straatleven. We beginnen raar maar waar met een vreemde eend in de bijt want zo open en kwetsbaar als op The Birds Don't Sing hebben we deze gebroeders nooit eerder gehoord. Ze hebben eind 2021 hun moeder verloren, vier maanden daarna stierf ook hun vader. Pusha T rapt over zijn laatste interactie met zijn moeder en laat de luisteraar horen dat hij niet echt aanwezig was met dat gesprek, iets waar hij nu veel spijt van heeft. Malice beschrijft dan weer het moment wanneer hij zijn vaders lijk gevonden had en doet uit de doeken wat hem een goede vader maakte. John Legend op Hip Hop-nummers als dit is iets wat weer meer mag gebeuren, die man kan ongelofelijk goed zingen.

Na deze emotionele opener komt het verwachte geweld van de broers. Chains & Whips is hét nummer waar Def Jam bang van had aangezien Kendrick Lamar de laatste strofe op dit nummer aflevert. De drie MC's doen exact wat ze moeten doen op deze productie van Pharrell, Malice steelt voor mij de show wegens lines als "you're gasping for air now, it's beautiful!".
P.O.V. is een heerlijk dreigende banger. King Push blijft heer en meester op dreigende nummers zoals dit, je gelooft elk woord dat uit zijn mond komt. Tyler, the Creator klinkt goddelijk op dit nummer en is voor mij persoonlijk de sterkste feature op dit project. Deze strofe maakte me helemaal warm voor DON'T TAP THE GLASS.

Toen dit album pas uitgekomen was zette ik als eerste So Be It, Pt. 2 op, wat een tegenvaller was dat. De teksten en delivery waren exact hetzelfde als de originele versie, de beat was enkel gewijzigd naar een (veel) zwakkere. Gelukkig duurde het geen twee uur voor de originele versie dan toch op Let God Sort 'Em Out kwam in plaats van die remix. Héérlijk nummer en misschien wel mijn favoriete productie op deze plaat. Op de laatste strofe disst Pusha T Travi$ Scott, waarom weet ik niet maar het mag weer duidelijk zijn dat je niet met hem moet sollen.
Ace Trumpets blijft ook een prachtige single. Pharrell weet op zo'n producties de bass wel te vinden hoor, verdomme toch!

All Things Considered opent wederom met een uitzonderlijk kwetsbare Pusha T aangezien hij het heeft over de dood van zijn moeder én het nieuws brengt dat zijn vrouw en hij onlangs een miskraam gehad hebben en hoe ze hier mee omgaan. Malice maakt daarentegen deze beat nog harder dan hij al is.
The-Dream is een zanger waar ik niets van moet weten, enkel in combinatie met Pusha T vind ik hem (erg) sterk klinken... ook hier weer.

M.T.B.T.T.F. (Mike Tyson Blow to the Face) is een fijne banger zonder meer. E.B.I.T.D.A. is een zomers en luchtig nummer dat ook niets verkeerd doet.
Geniaal om Stove God Cooks op een groot album zoals dit te zien. Zijn refrein op F.I.C.O. klinkt weer heerlijk, enkel jammer dat hij geen strofe gekregen heeft. Waar blijft toch die opvolger van Reasonable Drought? Hier zorgt hij weer voor een heerlijke "mee-kweler".

Fijn om Ab-Liva weer in zijn element te horen met Clipse op de energieke banger dat Inglorious Bastards is. So Far Ahead bevat de tofste vocale bijdrage van Pharrell, leuke meezinger. Tijdens zijn refrein is de productie mooi ingetogen, tijdens de stukken van de broers gaat 'ie helemaal los.
De titeltracks doet weer weinig verkeerd, Chandeliers van Nas is een sterke bonus. By the Grace of God is een mooie afsluiter van dit meesterwerk.

Pusha T en Malice leveren érg sterk werk af met Let God Sort 'Em Out, na ongeveer 50 luisterbeurten ben ik geen slechte strofe of refrein tegengekomen. Dit album heeft al sinds het uit is een zeer verslavende werking op mij, nog steeds kan ik het amper neerleggen. Pusha T blijft mijn favoriet van het duo, Malice overtreft hem hier toch een aantal keren. Malice klinkt om deze plaat vaak gevaarlijker en dreigender van zijn jonger broertje eigenlijk. Je zou niet zeggen dat hij de laatste 15 jaar bekend stond als No Malice.

De producties van Pharrell zijn allen werkelijk om van te smullen, dit is hoe ik hem graag hoor en wanneer zijn genialiteit naar boven komt. Zijn vocalen op dit album hebben even tijd nodig gehad om aan te wennen, dit is nu geen probleem meer.

Ray Vaughn is van zijn troon gestoten, Clipse hebben mijn album van het jaar op hun naam staan. Het lijkt me straf dat iemand dit nog overtreft in 2025. Net zoals de drie voorgaande album van Pusha T is dit een meesterwerk van begin tot einde.

Heel stevige 4* met een reële kans op verhoging naar mijn maximumscore in de toekomst. Hoe blijft je het toch voor elkaar brengen, King Push? Hij mag dan niet de sterkste rapper van het moment zijn, wel de rapper dat de laatste jaren de beste albums uitbrengt.

Ik was eigenlijk nog niet zo bekend met Clipse maar ben er inmiddels achter dat ik ze vooral (samen of los van elkaar) door de jaren heen heb gehoord in features.

Eindelijk ben ik wakker geschudt middels de werkelijk fenomenale Tiny Desk sessie van de heren. Wat is dat vet, misschien wel mijn favoriete Tiny Desk ooit.

Kan zomaar de rap plaat van 't jaar zijn...

Wat mij betreft plaat van het jaar!

Geweldige plaat, misschien wel de beste van het jaar, alle artiesten die gastbijdragen leveren dragen allemaal bij aan de hoge kwaliteit van de plaat. Veel tempo, goede teksten en vooral ook muziek afwisselend, ik ben de laatste jaren meer in de hip-hop/rap gedoken en ontdek steeds meer parels, maar dat waren vooral de classics, dit is het 1e recent uitgekomen album in dat genre die ik erg kan waarderen

Album of the year nominatie

Supervet dat deze ook live het zo goed doet, was gruwelijk in 013. Daardoor deze dagen weer veel geluisterd. Die hook van F.I.C.O. vind ik heel hard.

Lekkere plaat die mijn jaarlijstje met gemak gaat halen.

Instant klassieker. Zo, ik zeg het maar gewoon meteen. Belachelijk sterk album (weer). Leeftijd krijgt kennelijk geen vat op deze jongens. De features kloppen precies. Ook mooi hoe ze openen met zo’n (voor Clipse a-typische) kwetsbare, openhartige track.
Vinyl staat in de kast.