Robbie Williams - Britpop (2026)
mijn stem
15 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Sony
-
Rocket (2:46)
met Tony Iommi
-
Spies (3:24)
-
Pretty Face (3:47)
-
Bite Your Tongue (2:50)
-
Cocky (3:07)
-
All My Life (3:53)
-
Human (4:03)
-
Morrissey (3:35)
-
You (3:42)
-
It's OK Until the Drugs Stop Working (3:16)
-
Pocket Rocket (3:46)
-
Selfish Disco *
-
G.E.M.B *
-
Comment Section *
-
Fucking Amazing *
-
100% Beau *
-
Desire (Official FIFA Anthem) *
met Laura Pausini
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur:
38:09
3
geplaatst: 20 juli 2025, 18:07 uur
Singles klinken goed! Zin in dit nieuwe album van toch wel mijn favoriete popster allertijden!
0
Deranged
geplaatst: 20 juli 2025, 18:17 uur
Single met Iommi toch een tegenvaller.
Had meer uitgehaald kunnen worden met zo’n gitaar gigant aan boord dan zo’n springerig niemendalletje lijkt mij.
En blijkbaar zou Glenn Hughes ook nog ergens te horen moeten zijn.
Toen ik vernam van de samenwerking was ik zeker benieuwd maar als dit het dan is dan tja.
Verder is Robbie zeker okee toch wel aardig wat erg aardige nummers op zijn naam.
Ook wel benieuwd naar de track Morrissey.
Had meer uitgehaald kunnen worden met zo’n gitaar gigant aan boord dan zo’n springerig niemendalletje lijkt mij.
En blijkbaar zou Glenn Hughes ook nog ergens te horen moeten zijn.
Toen ik vernam van de samenwerking was ik zeker benieuwd maar als dit het dan is dan tja.
Verder is Robbie zeker okee toch wel aardig wat erg aardige nummers op zijn naam.
Ook wel benieuwd naar de track Morrissey.
0
geplaatst: 30 juli 2025, 18:34 uur
Pocket Rocket is erg mooi. Desire daarentegen vind ik een van zijn zwakste nummers ooit.
0
geplaatst: afgelopen vrijdag om 17:21 uur
Mijn eerste gedachte bij het beluisteren van Britpop: man, dan ben je de vijftig gepasseerd en dan maak je nog steeds dit soort muziek.
Mijn tweede gedachte: doe ik nou aan leeftijdsdiscriminatie? In principe vind ik namelijk dat een muzikant ongeacht diens leeftijd lekker moet maken waar hij goed in is, en als ik de hitjes van Robbie Williams twintig jaar geleden best leuk vond, waarom stoor ik me dan aan de muziek die hij nu maakt, terwijl die nagenoeg hetzelfde klinkt?
Mijn derde gedachte: ik verwacht toch een zekere progressie in diepgang, of op zijn minst enige variatie, naarmate een carrière in de kunsten langer duurt. Dat heeft niets met leeftijd te maken. Robbie mag van mij dus nog steeds een feestje willen bouwen zoals hij dat altijd al deed, maar wanneer het liedmateriaal de middelmaat niet overstijgt, heb ik het op een gegeven moment wel gehoord.
De beuk gaat er ouderwets jolig in, maar het doet me weinig. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Williams zich overschreeuwt, omdat hij stiekem niet zo veel te melden heeft. Hoogtepuntjes hier zijn All My Life, dat best een aardige albumvuller van Oasis had kunnen zijn, en Human, gewoon omdat het een behoorlijk geschreven liedje is. Daarna gaat het met Morrissey weer mis - om Morrissey een artistiek plaagstootje uit te delen, moet je toch vroeger opstaan en met iets spitsvondigers of poëtischers komen. Daarna dreutelt Britpop blijmoedig verder naar het einde, om met Pocket Rocket als een nachtkaars uit te gaan.
Mijn tweede gedachte: doe ik nou aan leeftijdsdiscriminatie? In principe vind ik namelijk dat een muzikant ongeacht diens leeftijd lekker moet maken waar hij goed in is, en als ik de hitjes van Robbie Williams twintig jaar geleden best leuk vond, waarom stoor ik me dan aan de muziek die hij nu maakt, terwijl die nagenoeg hetzelfde klinkt?
Mijn derde gedachte: ik verwacht toch een zekere progressie in diepgang, of op zijn minst enige variatie, naarmate een carrière in de kunsten langer duurt. Dat heeft niets met leeftijd te maken. Robbie mag van mij dus nog steeds een feestje willen bouwen zoals hij dat altijd al deed, maar wanneer het liedmateriaal de middelmaat niet overstijgt, heb ik het op een gegeven moment wel gehoord.
De beuk gaat er ouderwets jolig in, maar het doet me weinig. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Williams zich overschreeuwt, omdat hij stiekem niet zo veel te melden heeft. Hoogtepuntjes hier zijn All My Life, dat best een aardige albumvuller van Oasis had kunnen zijn, en Human, gewoon omdat het een behoorlijk geschreven liedje is. Daarna gaat het met Morrissey weer mis - om Morrissey een artistiek plaagstootje uit te delen, moet je toch vroeger opstaan en met iets spitsvondigers of poëtischers komen. Daarna dreutelt Britpop blijmoedig verder naar het einde, om met Pocket Rocket als een nachtkaars uit te gaan.
* denotes required fields.
* denotes required fields.