Chicago - If You Leave Me Now (1982)

Zielig is het, als er nog helemáál geen recensies zijn geplaatst.
Dan breng ik daar graag verandering in.

Voor dit allegaartje van Chicago, want dat is het een beetje. De nummers variëren van de eerste Chicago cd (Does anybody really know what time it is?) tot ik meen de 13e en daar ergens tussen in is Chicago de weg een beetje kwijt geraakt.

De titel van deze cd voorspelt weinig goeds en het opent ook met If you leave me now. Eigenlijk een buitengewoon treurige en vooral slechte ballad voorals als je dit moet afzetten tegen de 8 voorgaande studio cd's van Chicago (If you leave me now is van Chicago IX).

Maar, daar staan weer prachtige nummers als Feelin' stronger everyday en 25 or 6 to 4 tegenover.

Chicago kan overigens hele goede ballads maken, zoals Searching so long die aan het einde zo aardig alsnog in een volwaardige rocksong overgaat en Wishing you were here, een ballad uit 1974 die in 1977 opeens de grote hit If you leave me now moest opvolgen.

Het 'nieuwe' werk, althans voor deze verzamelaar uit 1982, wordt dan gebracht met No tell lover, Another rainy day in New York city en Song for you.

Maar If you leave me now speelt een kansloos achterhoede gevecht. Inmiddels zijn er veel mooiere en uitgebreidere verzamelaars van Chicago te krijgen.

Ik ben het niet helemaal eens met de recensie van Musician. If You Leave Me Now is echt geen achterhoede gevecht; tuurlijk zijn er betere ballad's maar daarbij is het nog wel gewoon een buitengewoon fraai nummer. Bovendien geeft deze cd een mooi compact beeld van de jaren 70 waarin Chicago op z'n sterkst was, het meest creatief vooral, waarna in de jaren 80 vooral de commercieel gestuurde producties gingen overheersen. Hard To Say I'm Sorry is eigenlijk het enige nummer uit de tijd ná deze cd wat echt de moeite waard is ..... volgens mij dan.
Zijn er betere verzamelaars als deze? In elk geval wel verzamelaars die een langere tijdspanne behappen en die de volledige capaciteit van een cd benutten. Maar dat is voor mij niet altijd beter. Zoveel mogelijk nummers erop met als gevaar dat er wat kaf tussen het koren zit leidt er bij mij toe dat ik zo'n cd dan niet graag draai, ik stoor me aan die mindere nummers. Dat vindt ik het bezwaar bij de andere verzamelaars van Chicago en juist de grote plus van deze. De nummers passen qua stijl ook allemaal wel bij elkaar en daar houdt ik wel van. Favorieten van mij zijn Saturday in the Park en Wishing You Were Here.

Dat laatste is zonder meer waar, maar qua smaakvol zijn Chicago IX (een Greatest hits uit 1975) en Greatest hits vol. 2 (1981) sowieso beter.

Daarom schreef ik ook achterhoedegevecht: in 1982 waren de grootste hits van Chicago allemaal al een keer gecompileerd en inmiddels zijn er zeer uitgebreide geremasterde verzamelaars bijgekomen. Er is geen aanleiding meer om de cd If you leave me now aan te schaffen. Blijkt ook wel een beetje omdat wij als enige nog iets hebben geschreven bij deze plaat.

Het "achterhoedegevecht" zegt dus niets over het nummer If you leave me now maar desgevraagd vind ik het inderdaad een héle slappe ballad, het slechtste nummer wat Chicago tot dan toe heeft gemaakt: geef mij maar eens een nummer uit de voorliggende periode dat minder was.

Ook in 1982 lieten de mensen de verzamelaar If you leave me now volledig links liggen. Elk jaar een compilatie, zó gek zijn de kopers echt niet.

Ah, nu snap ik waar je met de opmerking "achterhoedegevecht" op doelde. Heb natuurlijk meteen even gekeken naar de aangegeven verzamelaars uit '75 en '81 en ik kan me wel voorstellen dat die in de smaak vallen. En dan ook nog in het licht bezien van het zoveelste verzamelalbum in een korte periode. Tja, ik geef je daarin helemaal gelijk. Maar toch ....... kijk ik daar niet naar en ga ik puur af op de tracklist dan is en blijft If You Leave Me Now voor mij de meest aantrekkelijke verzamelaar. Hij ligt me gewoon.

Deze verzamelaar werd snel door Columbia/CBS uitgebracht toen Chicago op Full Moon/Warner Bros. in Amerika een nummer 1-hit had met Hard To Say I'm Sorry.
Ik heb deze compilatie op vinyl, maar begin jaren 90 zag ik 'm in de CD-bakken als Nice Price-CD staan. Dat waren CD's met een rode sticker die toen prijzen zoals fl. 24,95 en fl. 29,95 hadden. Dubbel-CD's uit die serie waren fl. 39,95 of fl. 42,95.
Er is over de samenstelling goed nagedacht en het is eigenlijk de bekendste hits van Chicago's Greatest Hits (1975) en Chicago's Greatest Hits 2 (1981) + Another Rainy Day in New York City en Song for You.
Een jaar later verscheen er bij CBS weer een verzamelaar The Very Best of Chicago (ik bedoel dus niet de Arcade TV-CD met dezelfde titel) met ongeveer dezelfde samenstelling als de compilatie If You Leave Me Now. Het nummer Song For You is daarop vervangen door I'm A Man (single versie) en Call On Me. In 1985 is die verzamelaar voor de Nederlandse markt opnieuw verschenen in de Highlights-serie van CBS.
Er zijn inmiddels al vele compilaties van Chicago op vinyl en CD en het blijft maar doorgaan.
Voorheen waren de nummers voor Columbia en Warner Bros. alleen gescheiden van elkaar verkrijgbaar. De laatste jaren verschijnen er ook compilaties met nummers van beide labels (en de labels waar ze daarna hun werk op uitgebracht hebben).
Voor degenen die alleen de Terry Kath-jaren van Chicago interessant vinden (en afgehaakt zijn na het album Hot Streets uit 1978) is If You Leave Me Now een prima verzamelaar.
Toch vind ik 'm voor een CD ietsje te kort en zou ik er zelf op CD-R de nummers uit dezelfde jaren: Colour My World, Just You 'n' Me, Make Me Smile, Beginnings, Questions 67 & 68, Happy Man, Take Me Back To Chicago, I'm A Man en Call On Me erbij branden.

Does Anybody Really Know What Time It Is? duurt op het album Chicago Transit Authority (1969) 4:34, op Greatest Hits (1975) 3:19 en op If You Leave Me Now (1982) 2:54.
Op Greatest Hits staat de edit-single versie.

De enige plaat die ik van dit gezelschap heb en enkel in huis gehaald vanwege If You Leave Me Now wat ik dus wel een prachtige ballad vind en Wishing You Were Here.
Ik ken eerlijk gezegd geen reguliere albums van de groep en deze verzamelaar nodigt niet echt uit om deze te gaan beluisteren, want als dit een dwarsdoorsnede van het vroegere werk van Chicago is ben ik wel een beetje teleurgesteld in de muziek.
De blazers vind ik eerlijk gezegd een storend element in de meeste nummers.
De muziek pakt mij niet echt en de rustige nummers hebben overduidelijk mijn voorkeur

Dit is bepaald geen standaardalbum voor hen, die zoeken naar het betere, oudere werk van Chicago. Er staat veel slap werk op uit de latere jaren van de band.

Alleen 25 0r 6 to 4 en Feelin' stronger everyday zijn goede representanten voor het ijzersterke oudere repertoire.
Je moet bij Chicago wel een beetje houden van muziek om uit je bol van te gaan, dus niet van die slappe ballads. Af en toe eentje mag en kunnen ook best aardig zijn. Maar het is bovenal een rockband waar de blazerssessie van origine een belangrijke rol speelt.

Je kunt bij Jimi Hendrix ook niet zeggen grappige muziek, jammer van die gitaar. Dat geldt voor de blazers van Chicago ook hoewel het alleen werkt in combinatie van het geheel: het blijft natuurlijk een variant op een rockband.

Aardig verzameld werk van een band die vooral aansprak aan het begin van hun loopbaan.
Een origineel geluid met prima zangwerk, sterk blaaswerk en aansprekende songs.
Uit commercieel oogpunt ging de band later vooral kleffer en gladder klinken.
Verantwoord en veilig, en dat is jammer.
Daarom is dit lang geen definitieve collectie. Helemaal eens met Hans.