Olivia Dean - The Art of Loving (2025)

Recensie | Olivia Dean - The Art Of Loving | Nieuweplaat.nl

Een tweede album, ga er maar aan staan. De Engelsen hebben er zelfs een term voor: het second album syndrome. Daar waar een eerste plaat vaak een verzameling is van jarenlang schrijven, dromen en uitproberen, is er voor het tweede album ineens veel minder tijd en liggen verwachtingen op de loer. Olivia Dean weet daar wel raad mee. Haar debuut Messy uit 2023 werd internationaal goed ontvangen en het lijdt geen twijfel dat dit ook met opvolger The Art Of Loving gaat gebeuren.

Nu kunnen we hier een vlammend betoog houden dat dit tweede album wat veilig klinkt. Alle twaalf tracks op The Art Of Loving zouden zich prima thuis voelen op Messy. En alle twaalf laten qua thematiek, productie en instrumentatie weinig verrassends horen ten opzichte van Deans debuut. Maar dat zijn precies de redenen waarom het zo’n fijne plaat is: je voelt je er meteen in thuis. Alsof je een plaat herontdekt die al jaren in de kast bleek te staan.

Van de eerste drie singles is Man I Need de meest succesvolle; Dean scoorde hiermee haar eerste nummer 1-hit in Nederland (in andere landen zal dit ongetwijfeld opvolging krijgen). Het lied gaat over een persoon die houvast zoekt in woorden, omdat de daden en stilte van de ander voor verwarring zorgen. Wie The Art Of Loving luistert zal horen dat zo goed als elke song een charme huisvest als Man I Need. En toch: alles wijkt net voldoende af van elkaar om boeiend te blijven. Bijvoorbeeld So Easy (To Fall In Love), een vrolijk en flirterige ode aan aantrekkingskracht en zelfvertrouwen, waarin je charme van Diana Ross in haar Motownperiode hoort.  Of een track als Loud met de prachtige en pijnlijke zin ‘You turn me on just to turn me down’, waarin Dean laat horen ook te beschikken over een getroebleerd stemgeluid met dito emotie en lading. De repeterende zin ‘The silence is so loud’ in dit lied mag dan misschien in woord niet bijster origineel zijn, in uitvoering is het indrukwekkend. Let ook vooral op de sterke productie; hoe dit lied opent met een Spaanse gitaar en eindigt op piano.

‘The art of loving/It wasn't all to nothing/You taught me something’ uit de titeltrack én albumopener doet denken aan het boek The Art Of Loving van Erich Fromm (1900-1980). Hij betoogt dat liefhebben net als schilderen of muziek maken vraagt om oefening, inzet en bewustzijn. Met dit tweede album laat Olivia Dean horen dat ze vol overgave met dit drieluik bezig is. Misschien niet zo overtuigend (lees: verrassend) als haar debuutalbum Messy, maar meer dan ruim voldoende om het pleit van het second album syndrome in haar voordeel te beslechten. In die zin is de hoes van The Art Of Loving treffend: vergelijkbaar met het vorige album, maar met net iets minder kleur op de wangen.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Olivia Dean - The Art Of Loving - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Olivia Dean - The Art Of Loving
De Britse muzikante Olivia Dean is in nauwelijks twee jaar tijd uitgegroeid tot een ware wereldster en laat op het echt in alle opzichten werkelijk prachtige The Art Of Loving horen dat dit volkomen terecht is

Dat Olivia Dean kan zingen liet ze al horen op haar ruim twee jaar geleden verschenen debuutalbum Messy, maar de zang op het deze week verschenen The Art Of Loving is nog klassen beter. Vergeleken met de meeste andere jonge soulzangeressen van het moment zingt de Britse muzikante vooral ingetogen en zonder allerlei overbodige versiersels, maar wat komt haar stem binnen. De zang op The Art Of Loving tilt het album echt mijlenver op, maar ook in muzikaal en productioneel opzicht is het een hoogstaand album, dat ook nog eens vol staat met buitengewoon lekker in het gehoor liggende maar ook interessante songs. Dat Olivia Dean heel groot aan het worden is hoeft niemand meer te verbazen.

Doorbreken in de muziek is soms een lang en frustrerend proces. Olivia Dean had de prestigieuze BRIT school nog maar net verlaten toen het succes haar in 2017 toe leek te lachen, maar het zou vervolgens nog zes jaar duren voor haar debuutalbum Messy verscheen.

Doorbreken in de muziek kan soms ook razendsnel gaan, want nadat het debuutalbum van Olivia Dean in de zomer van 2023 was verschenen ging het heel hard voor de Britse muzikante, mede dankzij een aantal hits op TikTok. Vorig jaar gaf ze nog op indrukwekkende wijze haar visitekaartje af in een bomvol Paradiso en ook de twee concerten die ze volgend jaar geeft in de Ziggo Dome waren in een vloek en een zucht uitverkocht.

Ik begrijp het wel, want Messy was een zeer aantrekkelijk debuutalbum met een aangename mix van jazz, pop en soul. Op basis van haar debuutalbum werd Olivia Dean door de internationale muziekpers geschaard onder de grote beloften van de Britse popmuziek, maar ik vond zelf dat de jonge Britse muzikante de belofte al voorbij was.

Alle reden dus om met hooggespannen verwachtingen uit te kijken naar het tweede album van Olivia Dean, dat deze week is verschenen. Ik kreeg The Art Of Loving een tijd geleden al toegestuurd en ben in de afgelopen weken intens van het album gaan houden. Het tweede album van Olivia Dean vind ik nog een stuk beter dan haar debuutalbum en maakt eigenlijk op alle fronten indruk.

Ook op The Art Of Loving vermengt Olivia Dean invloeden uit de soul, jazz, R&B en pop, maar waar ik Messy een album van deze tijd vind, heeft het tweede album van de Britse muzikante ook een aangename jaren 70 vibe. In muzikaal opzicht klinkt het allemaal nog net wat warmer, verzorgder en rijker en ook de productie van het album spreekt zeer tot de verbeelding. Voor The Art Of Loving werd een flink blik producers en muzikanten open getrokken, wat meestal geen recept is voor een consistent klinkend album, maar het nieuwe album van Olivia Dean is dat wel.

Ook als songwriter heeft de Britse muzikante flinke stappen gezet, want het niveau van de songs op The Art Of Loving is hoger en constanter dan op Messy, dat bij vlagen wat wisselvallig was. Voor het schrijven van de songs schakelde Olivia Dean een aantal gerenommeerde songwriters in, die haar songs net dat beetje extra geven dat nodig is om te imponeren.

The Art Of Loving is een lekker zwoel en loom album, dat op zich prima past in het hokje neo-soul, maar zich ook in omliggende genres beweegt. Het is een album dat het heerlijk doet op de achtergrond, maar beluister het ook eens met volledige aandacht en bij voorkeur met de koptelefoon.

Dan immers hoor je hoe geweldig Olivia Dean zingt op haar tweede album. De zang op Messy was al uitstekend, maar de stem van Olivia Dean klinkt op The Art Of Loving nog veel mooier. Het is een stem vol warmte en soul, maar waar de meeste jonge soulzangeressen van het moment zich met grote regelmaat laten verleiden tot vocale krachtpatserij of acrobatiek, blijft Olivia Dean prachtig ingetogen zingen.

Echt iedere noot is mooi op The Art Of Loving, maar de stem van de Britse muzikante weet je ook te raken en klinkt song na song oprecht. Iedereen die na Messy nog twijfelde over de kwaliteiten van Olivia Dean moet maar eens snel naar The Art Of Loving gaan luisteren. Erwin Zijleman