The Mountain Goats - Through This Fire Across from Peter Balkan (2025)

Hee, een nieuwe van The Mountain Goats in aantocht. Had ik niet verwacht omdat ze het laatste jaar heel druk bezig waren met touren. Eerste nummer klinkt in ieder geval al lekker.

Eerste 3 nummers vrijgegeven. Klinkt beslist niet verkeerd. En Rocks in My Pockets vind ik zelfs nu al geweldig. En op Armies of the Lord is er ruimte voor wat atonale elementen.
Heerlijk, laat maar komen!

Eerste singles klinken veelbelovend, één van de weinige bands die ik op de voet blijf volgen en die ook kwantiteit en kwaliteit tegelijk blijven afleveren.

Zo, ik weet dat ik zo'n nieuw album zeker 10 keer beluisterd moet hebben voordat ik er iets zinnigs over kan zeggen. En deze nieuwe worp van de geiten heeft de laatste dagen continu op repeat gestaan.

En ik ben best enthousiast over dit album. Nu zegt dit ook weer niet zoveel, want als je bekend bent met mijn berichten en waarderingen van al hun albums, kun je nou niet bepaald zeggen dat ik hun muziek met een neutrale houding beluister. Maar ja, muziek is immers pure emotie, dus voel ik mij vrij bij mijn vooroordelen ten aanzien van The Mountain Goats.

Het album is zoals meerdere andere albums van John Darnielle een soort conceptalbum en opent verrassend met een heuse Overture. Verrassend, daar het het eerste instrumentale nummer is van hun inmiddels imposante oeuvre. Het werkt prima: in de song komen snippers voor, die je straks in de overige songs tegenkomt. Fraai gedaan!

Het volgende nummer heet Fishing Boat. Hier komt het verhaal voor het eerst aan bod. Een vissersboot gaat ten onder. Van de 16 bemanningsleden stranden er 3: de kapitein Peter Balkan, de verteller zonder naam, en een derde, ook zonder naam. Mooi nummer dat rustig begint, veel strijkers, veel blazers, zonder dat het rockbandgeluid eronder te leiden heeft. Tegen het einde volgt er een tempoversnelling. Mooi, mooi, mooi.

Cold at Night was al een tijdje eerder te horen. Een erg typisch Mountain Goats-nummer. Wat is het toch bijzonder dat veel van hun songs - zoals deze dus - zich bij mij al na 2 of 3 keer horen in mijn hoofd nestelen. Dus ik ontwaak 's ochtends of ben boodschappen aan het doen of zet de vuilniszak buiten, en hoor het nummer in mijn hoofd. Vreemd verschijnsel dat veel muziekliefhebbers zullen herkennen.

Dan volgt Dawn of Revelation. Het meest stevige nummer van het album. Niet dat ik niet van stevig houdt, maar het is gewoon onder de maat en een beetje 'lomp', en daarom vind ik dit het minste nummer.

Gelukkig wordt het daarna weer wat rustiger in de vorm van Your Bandage, met prachtige blaas- en strijk arrangementen. Een van de vele toppers.
Peru is ook niet verkeerd en ook al zo'n typisch geiten-nummer. Doet mij wat denken aan nummers van het fenomenale album The Sunset Tree.
Van hetzelfde hoge niveau als de 2 voorgangers is Through The Fire. Prima song. Op de een of andere manier vind ik deze 3 nummers wat bij elkaar horen.

En dan volgt Rocks in my Pockets. Het gaat hier over de derde naamloze persoon, die er genoeg van heeft en kiest voor "Rocks in my Pockets when I go". Een akoestisch nummer en wat mij betreft het absolute hoogtepunt van het album. Gaat ook niet uit mijn hoofd weg.

Armies of the Lord is ook al langer bekend en begint heel apart. Fraai, afwisselend, en af en toe iets steviger nummer.
Van hetzelfde niveau is Your Glow. En ook hier weer zo'n prachtige blazersarrangement. Klasse.
Het hierna volgende The Lady from Shanghai 2 is wat apart. Hier is er sprake van een wat relaxed, tikkie jazzy sfeertje. Fijn, door de afwisseling.
En het album wordt afgerond met Broken to Begin With, met een steelgitaar, en waar op het einde het thema van Cold at Night weer terugkomt.

Al met al ben ik heel gelukkig met dit album. Het is dat ik Dawn of Revelation een beetje een misser vind, anders had dit album van mij de volle mep gekregen. Ik loop zowat een vol punt uit op de meerderheid van de stemmers, maar zoals gezegd: ik ben een echte fan ...

Ik vind 'm ook weer erg fijn. Leuk die violen en franjes, het is weer eens wat anders! Zeker omdat de songs er ook opnieuw staan, het wordt niet ingezet als makkelijk maskeren van matige composities. Voor mij de beste Mountain Goats-plaat van dit decennium tot nu toe, samen met Dark In Here.

The Mountain Goats leveren weer een album af dat ook meteen kan wedijveren met hun beste werk. Waar bijvoorbeeld een Getting Into Knives wat langer nodig had om te groeien kan ik bij deze na de eerste luisterbeurten al besluiten dat deze voor niet minder dan een 4,5* de deur uitgaat wat mij betreft. Er staan enkele ijzersterke composities op, het thema is er eentje dat een heel album kan boeien, het geluid is goed uitgebalanceerd en de zowel de band als John Darnielle musiceren/zingen op het gekende niveau.
De 3 vooruitgestuurde songs (Cold At Night, Rocks In My Pocket en Armies of the Lord) zijn al meteen 3 van de beste songs in hun discografie.
Dawn of Revelation vind ik persoonlijk wel een heel goede song, ik hoor ze graag stevig rocken en net doordat het niet frequent gebeurt komt de song des te steviger binnen. En om Darnielle te horen snauwen ah ah ah ah als refrein blijft toch wel de reden waarom ik hem een heel "sprekende" zanger vind. Op zijn manier steekt hij alle emoties in zijn songs van frustratie tot berusting.
Fishing Boat is de intentieverklaring van het thema van het album, een duidelijk verhaal met een begin en een eind.
Your Bandage klinkt zelfs lieflijk na de mokerslag van Dawn of Revelation. Peru is nu al een song waarvan je hoopt dat ze er meer van op een album zwieren.
Ook nog een speciale vermelding voor Your Glow, een song die ook weer langzaam in mijn systeem kruipt. En eigenlijk geldt dit voor het hele album. Ik betrap me er op dat ik in de meest onbewaakte momenten een zinnetje of melodie uit deze plaat in mijn hoofd hoor galmen.
Een parking op een winderige ochtend, een oninteressant gesprek op het werk, in de wachtrij aan de kassa in de supermarkt; "The first thing you learn is how strong you can be if you have to
And the next thing you learn is how cold it can get at night".

Voor de schaarse fans op dit forum; volgend jaar komen ze naar België op 13 oktober en op 14 oktober naar Nederland! Mijn tickets voor Gent zijn al besteld.

Same En Johnny Marr zal er ook worden ingewijd.

Goed nieuws!

In het geval van The Mountain Goats kan je nooit over een zinkend schip spreken. Maar als vaste bassist Peter Hughes een jaar na de release van Jenny from Thebes vanwege de angst voor een mentale aftakeling afhaakt, heeft dit absoluut zijn uitwerking op de rest van het gezelschap. Het houdt frontman John Darnielle in ieder geval nachten wakker. Op die momenten dat hij de slaap kan vatten, komt alles in een droom samen. Dit vormt de basis van Through This Fire Across from Peter Balkan basis, drieëntwintigste studioplaat van The Mountain Goats.

Through This Fire Across from Peter Balkan vertelt het verhaal van zestien personen in een vissersbootje, dat in een heftige storm terecht komt. Slechts drie bemanningsleden overleven. Stel dat frontman John Darnielle de naamloze analist is, de verhalenverteller die de woorden aan elkaar rijgt. Dan is drummer Jon Wurster kapitein Peter Balkan, de optimist die de koers bepaalt. Toch is ook rol voor ex-bassist Peter Hughes weggelegd, in de gedaante van pessimist Adam, die overigens al vrij snel uit beeld verdwijnt. Alleskunner en producer Matt Douglas vormt hierbij misschien wel het overkoepelende geweten van de band.

Wat gebeurt er als die driehoeksverhouding verbroken wordt? Wat zijn de verdere consequenties? In het geval van The Mountain Goats levert het een mooi eerbetoon op, een ode aan ruim drieëntwintig jaar trouwe dienst van Peter Hughes. Het prachtige Overture is een instrumentale inleiding met een veelvoud aan geschoolde strijkers, het engelengeduld van een harp, opwindend toetsenwerk, bijna dierlijk fluitspel en een stoere rockbasis. Een opstelling waar klassiek en pop in een heuse rockopera samenvloeien. Een hoog jaren zeventig gehalte met hier en daar wat kitsch en opgepompte dramatiek.

Ondanks het heftige thema klinkt Through This Fire Across from Peter Balkan behoorlijk toegankelijk en vrolijk. Fishing Boat bewijst dat geluk een naargeestige bittere bijsmaak kan hebben. Moet je als overlever van geluk spreken als een ongeval zoveel slachtoffers opeist? Deze gedachte heeft vooral zijn uitwerking op Adam, die zich steeds stiller en onzichtbaarder opstelt en uiteindelijk er in Rocks in My Pockets bewust voor kiest om definitief te vervagen.

Terwijl de bemanning tijdens Cold at Night doodziek in bed ligt, trotseert de coole, van The Replacements bekende bassist Tommy Stinson als een ware surfgod de golven. Mede door zijn toedoen krijgt Dawn of Revelation een punkglans. Daarna komt zijn aanwezigheid tot een einde. Your Bandage vraagt om bezinning en daar is zijn aandeel niet meer relevant. Nieuweling Cameron Ralston krijgt de waardige taak om Peter Hughes definitief te vervangen.

Het rustpunt Peru is het bedrieglijke paradijs, bewoond door gevaar maar waar men genoodzaakt is een nieuw bestaan op te bouwen. Een stuurloos ‘Lord of the Flies epos’, zonder leider, zonder machtsmisbruik. Na Rocks in My Pockets wenkt in Armies of the Lord de duisternis in de gedaante van een piano. Het is echter schipper Jon Wurster die het gevaarte jazzy, ritmisch onder controle en bestuurbaar houdt. De afgrond komt dichterbij, maar net voor het einde der tijdens zorgt The Lady from Shanghai 2 voor een koerswijziging richting het exotische, zonnige Oosten. John Darnielle werkt op Through This Fire Across from Peter Balkan het verlies om tot winst. Geen wraakgevoelens, alleen maar respect wat betreft de keuze van Peter Hughes om voor zichzelf te kiezen.

The Mountain Goats - Through This Fire Across from Peter Balkan | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Dan ga ik ze ook eindelijk een keer zien, Utrecht kaartjes in the pocket!

Het album begint met wat elektronische klanken, daarna getokkel van een harp (!), dan wat strijkers en pas dàn volgen de drums en andere instrumenten van een rockband. Zit te wachten op de zang van John Darnielle, maar die volgt niet. Huh? En zo is het eerste instrumentale nummer van de geiten in hun imposante oeuvre geboren.

Kan het wel waarderen als bands eens iets anders proberen. Zo ook op dit album. Bevalt prima.

Maar inmiddels een keer of 30 beluisterd en nú valt het mij pas op: de bovengenoemde harp komt in een groot aantal songs aan bod. Zelfs op de wat steviger nummers. Bijzonder!